II SA/Wr 206/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (sprawozdawca) Sędzia WSA Olga Białek Sędzia WSA Anna Siedlecka Protokolant Izabela Krajewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 września 2009 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu gastronomicznego przy ul. M. S. oddala skargę Uzasadnienie: Przedmiotem skargi złożonej do tut. Sądu przez M. P. jest decyzja Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia[...] ., PINB. [...] nakazującą skarżącemu rozbiórkę obiektu gastronomicznego zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul.[...] . W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wskazał, że wyrokiem z dnia 21.02.2008r, sygn. akt II SA/Wr 697/07 Sąd uchylił decyzje Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia [...]., Nr [...]oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] PINB.[...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. nakazującą M. P. dokonanie rozbiórki opisanego wyżej obiektu obu organów. W uzasadnieniu wyroku Sąd powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20.12.2007r., sygn. akt P 37/06, którym Trybunał uznał przepisy art. 48 ust. 2 pkt 1 lit, b i art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy i dnia 7.07.1994r., - Prawo budowlane, w częściach obejmujących wyrażenie "w dniu wszczęcia postępowania", za niezgodne z art. 2 oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. W konsekwencji powyższego wyroku pismem z dnia 29 maja 2008r. organ l instancji wezwał stronę na oględziny przedmiotowego obiektu oraz do przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w terminie do dnia 9 czerwca 2008r. W trakcie oględzin ustalono, że wybudowany obiekt posiada wymiary zewnętrzne: 6,73m x 7,35m i średnią wysokość 3,3m. Obiekt posadowiony jest na żelbetowej płycie o grubości od 20 do 40 cm, posiada drewniane konstrukcję szkieletową zamocowaną do ww. płyty za pomocą śrub i kotew. Konstrukcja ścian wypełniona jest od zewnątrz płytami OSB, następnie styropianem i panelami od wewnątrz. Elewacja wykończona płytkami kamiennymi od frontu, zaprawą tynkarską na pozostałych ścianach. Podłogę wykonano z płytek ceramicznych a podsufitkę z płyt gipsowo-kartonowych. Dach dwuspadowy o konstrukcji drewnianej pokryty jest bitumicznymi płytami falistymi. Obiekt posiada od frontu trzy okna oraz drzwi dwuskrzydłowe, a od zaplecza drzwi o szerokości 80cm. Obiekt wyposażono w wewnętrzna instalację elektryczna zasilaną z wewnętrznej instalacji stadionu. Brak jest instalacji wody i kanalizacji sanitarnej. Inwestor oświadczył, że wybudował obiekt w 2004 roku. W trakcie oględzin inwestor przedłożył ostateczną decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczącą lokalizacji obiektu. W pkt 3 tej decyzji podano, że istniejące uzbrojenie terenu jest wystarczające dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek dostarczenia, w terminie do dnia 15 sierpnia 2008r., zaświadczenia Prezydenta Miasta L. o zgodności budowy z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia[...] ., czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o wpisie projektanta na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualnym na dzień opracowania projektu oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, skarżący nie przedłożył w zakreślonym terminie żadnego z wymaganych dokumentów. W dniu 25 listopada 2008r. inwestor złożył wniosek o wstrzymanie, do dnia 30 czerwca 2010r. prowadzonego postępowania. W uzasadnieniu powołał się na "brak przyłączy i kanalizacji do przedmiotowego obiektu", co uniemożliwia, jego zdaniem legalizację obiektu, wyraził również swoje obawy, że na skutek prowadzonego postępowania, do czasu planowego wybudowania przyłączy tj. do dnia 30 czerwca 2010r. prowadzona przez niego działalność zostanie zawieszona. W związku z niewykonaniem obowiązku legalizacyjnego, stosownie do treści art. 48 ust. 4 Prawo budowlane, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lubinie, decyzją z dnia[...] ., PINB.[...] nakazał – M. P., dokonanie rozbiórki przedmiotowego obiektu gastronomicznego, zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul.[...] . W motywach swojego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że niespełnienie w wyznaczonym terminie, obowiązków, o których mowa w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego, powoduje konieczność nakazania rozbiórki obiektu, którego dotyczy postępowanie, zgodnie z art. 48 ust. 1prawa budowlanego. Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie postępowania organ l instancji stwierdził, że przepis art. 98 § 1 k.p.a., nie może zostać zastosowany w przedmiotowej sprawie, bowiem postępowanie zostało wszczęte z urzędu. Od decyzji organu I instancji odwołał się M. P., wnosząc "o wstrzymanie decyzji i nie egzekwowanie nakazu rozbiórki obiektu gastronomicznego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę do dnia 30.06.2010r." ponownie argumentując, że obiekt nie nadaje się obecnie do legalizacji wskutek braku sieci wodno-kanalizacyjnej na terenie, na którym się znajduje. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymując w mocy decyzję organu I instancji stwierdził, że odwołanie wniesione przez skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotowy obiekt należy bowiem zakwalifikować jako tymczasowy obiekt budowlany, o którym mowa w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.), przez który rozumieć należy obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe. Natomiast zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Analiza powyższych przepisów pozwala stwierdzić, że budowa przedmiotowego obiektu nie została wyłączona spod obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. W skazano ponadto na treść art. 48-49 Prawa budowlanego, opisując szczegółowo procedurę legalizacyjną zastosowaną w sprawie. Podkreślono ponadto, że w świetle art. 48 ust. 4 prawa budowlanego niespełnienie przez inwestora obowiązków opisanych w ust. 3, w wyznaczonym terminie, skutkuje koniecznością wydania nakazu rozbiórki obiektu, którego dotyczy postępowanie lub jego części, stosownie do treści art. 48 ust. 1 prawa budowlanego, niezależnie od przyczyn niewykonania obowiązku. Powyższe znajduje odzwierciedlenie na gruncie omawianej sprawy, bowiem organ l instancji wydał postanowienie z dnia [...]nr [...], którym wstrzymał roboty budowlane i nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentów, o których mowa w art. 48 ust. 3 prawa budowlanego, w terminie do dnia 15 sierpnia 2008r. Ponieważ skarżący nie wykonał, w wyznaczonym terminie, nałożonego obowiązku, organ I instancji zobligowany był treścią przepisu art. 48 ust. 4 prawa budowlanego do orzeczenia nakazu rozbiórki obiektu bez względu na przyczyny niewykonania obowiązku. W odniesieniu się do wniosku "o wstrzymanie decyzji i nie egzekwowanie nakazu rozbiórki" przedmiotowego obiektu do dnia 30 czerwca 2010r. podkreślono, że na gruncie obowiązującego prawa nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji pierwszoinstancyjnej na tak długi okres. Organ odwoławczy może wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji tylko do czasu rozpatrzenia odwołania (art. 135 k.p.a.), przy czym odwołanie należy rozpatrzyć w terminie miesięcznym liczonym od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 Kpa). Podkreślono również analizując treść art. 97 § 1k.p.a. i art. 98 § 1 k.p.a., że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą również podstawy do zawieszenia postępowania. W skardze na powyższą decyzję skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu nakreślając dotychczasowy stan sprawy wskazał, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z przepisami prawa budowlanego, sprzeczna z zasadami współżycia społecznego i nie zawiera podstawy prawnej. Podkreślił, że nie kwestionuje faktu, iż wskazany w decyzji obiekt podlega rozbiórce, a wnosi jedynie o wstrzymanie decyzji i nie egzekwowanie nakazu rozbiórki do czasu uzyskania kompletu dokumentów niezbędnych do otrzymania pozwolenia na budowę W odpowiedzi na skargę, organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że skarga nie może być uwzględniona, jako że ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organu odwoławczego nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Materialno-prawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz.1118 ze zm.), zwanej dalej Prawem budowlanym, w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji, a to przede wszystkim przepis art.48 ust.1 w związku z art.48 ust.4 Prawa budowlanego. Należy stwierdzić, że w okolicznościach niniejszej sprawy zasadnie organy zastosowały powyższe przepisy, w myśl których w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, organ nakazuje w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Sąd zatem w pełni podzielił argumentację organu odwoławczego zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Niesporne jest bowiem w sprawie, że obiekt gastronomiczny w wymiarach 6,73m x 7,35m x 3,3m,posadowiony na działce nr [...]zlokalizowany przy ul. [...] , wybudowany został bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organ II instancji w wyniku ponownego rozpoznania sprawy stwierdził, że wykonany przez skarżącego opisany obiekt gastronomiczny jest tymczasowym obiektem budowlanym ( art. 3 pkt 5 prawa budowlanego), a na którego to budowę skarżący nie posiadał zezwoleń, choć zgodnie z art.28 Prawa budowlanego na budowę takiego obiektu wymagane jest pozwolenie na budowę. Zgodzić się należy z organami, że w myśl art.28 ust.1 Prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29 - 31 Prawa budowlanego. Przez roboty budowlane rozumie się zaś budowę, a także prace polegające na montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego /art. 3 pkt.7 Prawa budowlanego/. Skoro zatem, niesporne jest w sprawie, że na budowę omawianego obiektu nie było wydane pozwolenie na budowę, to niewątpliwie zachodziła w tej sprawie podstawa do wszczęcia przez organ pierwszej instancji postępowania, zmierzającego do legalizacji tegoż obiektu w trybie art.48 ust.2, 3 i 5 prawa budowlanego. Z akt sprawy niewątpliwie wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lubinie postanowieniem z dnia [...] . nr [...] wydanym w oparciu o przepis art.48 ust.2 i 3 Prawa budowlanego, nałożył na skarżącego obowiązek wstrzymania prowadzenia robót budowlanych przy budowie spornego obiektu oraz zobowiązał inwestora do przedłożenia w terminie do 15 sierpnia 2008r. określonej dokumentacji potwierdzającej legalność wykonanych prac. W postanowieniu tym organ zawarł pouczenie, że nie dostarczenie w ustalonym terminie tych dokumentów, spowoduje wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę wybudowanego obiektu. Niesporne jest w sprawie, że skarżący nie wykonał nałożonych powyższym postanowieniem obowiązków. W tej sytuacji nie można zarzucić organom, by wydając w sprawie zaskarżone decyzje naruszyły przepisy prawa materialnego, tj. art.48 ust.1 Prawa budowlanego, bowiem nie wypełnienie przez skarżącego nałożonych opisanym wyżej postanowieniem wszystkich obowiązków, oznaczało dla organu I instancji obligatoryjne wydanie nakazu rozbiórki, zgodnie z art. 48 ust.1 w związku z art.48 ust.4 Prawa budowlanego. W konsekwencji ogólnikowo podniesiony zarzut skargi odnoszący się do naruszenia przepisów ustawy Prawo budowlane, zapewnie odnoszący się do prawidłowo zastosowanych w tej sprawie przepisów tej ustawy należy uznać za bezzasadny. Wypełnione zostały przez organy orzekające w niniejszej sprawie zasady postępowania administracyjnego określone m. innymi w przepisach art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Oceny dowodów dokonano bowiem po wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, zgodnie z wymogami art.77 § 1 k.p.a. Odnosząc się do zarzutu braku powołania pełnej podstawy prawnej rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji, wskazać należy, że jak wynika z treści uzasadnienia tej decyzji organ stosował przepisy prawa materialnego tj regulacje art. 48 Prawa budowlanego, a zatem brak powołania expressis verbis tego przepisu prawa budowlanego w podstawie prawnej decyzji nie miał wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia. Na marginesie Sąd jedynie zauważa, odnosząc się jeszcze do treści zaskarżonej decyzji, że za zbędne należy uznać zawarte w niej dywagacje organu odwoławczego odnoszące się do wniosku skarżącego "o wstrzymanie decyzji i nie egzekwowanie nakazu rozbiórki obiektu do 30 czerwca 2010" w sytuacji gdy wykonanie decyzji nakazującej dokonanie rozbiórki nie posiadającej przecież rygoru natychmiastowej wykonalności , z chwilą wniesienia odwołania zostało wstrzymane. W konsekwencji powyższych ustaleń, stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji , do czego ograniczają się kompetencje Sądu jako, że Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej nie wykazała, by decyzja ta, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów, o których stanowi art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Z wyżej przytoczonych powodów na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.