II SA/Wr 209/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA- Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi T. K. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia ... w przedmiocie uznania skargi na działalność Burmistrza S. za bezzasadną postanawia: odrzucić skargę. Rada Miejska w S. uchwałą z dnia ... (sprostowaną uchwałą Rady Miejskiej w S. z dnia ...), podjętą na podstawie art. 229 pkt 3 i art. 237 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. z 2000 r. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu skargi T. K. na działalność Burmistrza S., uznała zawarte w skardze zarzuty za bezzasadne. W skardze złożonej na powyższą uchwałę do sądu administracyjnego T.K. zarzuciła, że uchwała ta nie spełnia wymogów formalnych ze względu na brak podania w niej z jakiego dnia jest jej skarga. W odpowiedzi na skargę Gmina S. oświadczyła, że w razie uznania skargi za dopuszczalną wnosi o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidulanych sprawach, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Analizując wymieniony katalog spraw należało uznać, iż zaskarżona uchwała nie należy do aktów podlegających kognicji sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika bowiem, iż przedmiotem kwestionowanej uchwały była tzw. skarga powszechna, której tryb rozpoznania uregulowany jest w Dziale VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII k.p.a. nie podlega właściwości sądu administracyjnego (zob. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., II OSK 2692/11, LEX nr 1110181). Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.