II SA/Wr 221/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Ł. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu "zespołu tymczasowych pawilonów handlowych w technologii szkieletu drewnianego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną" wskutek skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 lipca 2009r. w sprawie sygn. akt II SA/Wr 221/09 o odrzuceniu skargi postanawia odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 1 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 221/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił skargę W. Ł. postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...]w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu "zespołu tymczasowych pawilonów handlowych w technologii szkieletu drewnianego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną" Postanowienie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 lipca 2009 r. wraz z prawidłowym pouczeniem. W dniu 20 lipca 2009r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Postanowieniem 12 sierpnia 2009 r., wobec wniosku skarżącego, referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy Następnie w wyniku rozpatrzenia sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 10 września 2009r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w części w zakresie ustanowienia adwokata i oddalił wniosek w pozostałym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 listopada 2009r. sygn. akt II OZ 980/09 w wyniku rozpatrzenia złożonego przez skarżącego zażalenia uchylił zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2009r. przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej oraz przyznano prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata. Pismem z dnia 4 stycznia 2010r. przekazano Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej odpis postanowienia z dnia 27 listopada o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy, jednocześnie zwracając się o wyznaczenie adwokata dla skarżącego. Powyższe pismo zostało doręczone adresatowi w dniu 6 stycznia 2010r. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego adwokat W. B., w dniu 2 lutego 2010 r. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 1 lipca 2009r. w przedmiocie odrzucenia skargi. Nie wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei art. 178 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego wniósł do Sądu skargę kasacyjną po terminie, gdyż ten upływał w dniu 7 sierpnia 2009 r. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej złożenia. W związku z powyższym, wniesiona przez pełnomocnika skarżącego po terminie skarga kasacyjna, w oparciu o art. 178 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia