II SA/Wr 227/04

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata W. B. o zasądzenie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi Z. R. na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy Klasztornej w Ś. postanawia: 1. przyznać adwokatowi W. B. wynagrodzenie w kwocie 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście i 60/100 złotych) (w tym 22% VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu; 2. odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w pozostałym zakresie. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 11 października 2007 r. adwokat W. B., któremu skarżący udzielili stosownego pełnomocnictwa. Sprawa została zakończona postanowieniem Sądu z dnia 30 marca 2006 r. umarzającym postępowanie w sprawie. Pełnomocnik w piśmie z dnia 6 listopada 2007 r. oświadczył, iż po rozmowie ze skarżącym wnosi o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość oraz przyznanie mu na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat ... kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240 zł powiększonych o należny 22 % podatek VAT, tj. kwotę 292, 80 zł. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 219, 60 zł (kwota ta zawiera podatek VAT) wyliczonej stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz pkt 2 lit. "b" w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) W ocenie Sądu przedmiot i niewielki stopień skomplikowania sprawy (a co za tym idzie wymagany niezbędny nakład pracy adwokata), jak również zakres wykonanych w niniejszej sprawie czynności (pełnomocnik nie sporządził nawet opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej) nie uzasadniają podwyższenia ww. kwoty do żądanej wysokości 292, 80 zł. Wskazana przez pełnomocnika wysokość wynagrodzenia każe przypuszczać, iż pełnomocnik pomylił się przy jej obliczaniu przywołując nie tylko niewłaściwą podstawę prawną (wskazywany § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat ... dotyczy radców prawnych), ale również pełnomocnik przyjął niezasadnie, iż za dokonane czynności należy mu się 100 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie...., gdy tymczasem jako pełnomocnik ustanowiony on został po zakończeniu postępowania przed sądem I instancji, a zatem zastosowanie mają przepisy § 18 ust. 2 lit. "b", zgodnie z którymi należy mu się jedynie 75 % ww. stawki. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.