II SA/Wr 2276/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA Anna Siedlecka po rozpatrzeniu w dniu 25 lutego 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. i J. K. na uchwałę Rady Miejskiej w O. z dnia 28 sierpnia 2003 r. Nr XII/107/03 w przedmiocie odrzucenia protestu wniesionego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu przy ulicy W. i ulicy B. w O. postanawia odrzucić skargę. Uchwałą Nr XII/107/03 z dnia 28 sierpnia 2003 r. wydaną, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) i art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) , rada Miejska w O. po rozpatrzeniu protestu J. i I. K., wniesionego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu przy ulicy W. i ulicy B. - odrzuciła protest w całości. W dniu 15 października 2003 r. J. i I. K. złożyli na powyższą uchwałę skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu. Skarżący podnoszą że uchwała ta wydana została z naruszeniem przepisów art. 3 pkt 2 i art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Skarżący podnoszą, że złożyli pismo z dnia 25.06 2003 r. oznaczone jako protest, ale w rzeczywistości stanowiło ono zarzut. W piśmie tym skarżący wskazali okoliczności, z których wynikało, że wskutek ustaleń projektu planu naruszony został ich interes prawny. Naruszenie tego interesu polegało na ingerencji w sferę prawa własności skarżących w zakresie działki nr [...] położonej w O. Skarżący twierdzą że od chwili zakupu tej działki , posiadała ona dostęp z jednej strony do drogi osiedlowej i z dwóch pozostałych stron dostęp do planowanego parkingu samochodowego, z jednoczesnym dostępem przez teren przyszłego parkingu do ulic N. i I. Projektowana zmiana dotyczy likwidacji ul. N. a to spowoduje likwidację dostępu poprzez działkę nr [...] do ulicy I. W efekcie tej zmiany pojawi się konieczność wydzielenia na działce skarżących drogi ppoż. pod budowę przyszłego pawilonu handlowego, a to z kolei spowoduje zmniejszenie powierzchni planowanej zabudowy. Zmiana planu spowoduje ograniczenie dojazdu do działki, co z kolei wpłynie na atrakcyjność tej działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak stanowią przepisy art. 23 i art. 24 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym(Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podmioty zainteresowane modą składać środki prawne w postaci protestu lub zarzutu, przy czym protest może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu, natomiast zarzut może wnieść każdy, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez te ustalenia (patrz J. Zimmermann " Zarzuty i protesty w procedurze planowania przestrzennego", Samorząd Terytorialny z 1996 r. z. 10, s. 19-27). Zgodnie z art. 24 ust. 4 cytowanej ustawy jedynie uchwałę rady gminy o odrzuceniu zarzutu można zaskarżyć do sądu administracyjnego. W przypadku uchwały o odrzuceniu protestu przyjmuje się, że skoro należy ona do zakresu administracji publicznej, to może być zaskarżona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ). Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Jak wynika z treści cytowanego art. 101 ust. 1 warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest bezskuteczność uprzedniego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia (patrz G. Jyż "Ustawa o samorządzie gminnym -komentarz" wyd. 2000 s. 479-480 ). Z akt sprawy wynika, że skarżący nie wezwali organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, zatem wobec braku tego wezwania należało uznać skargę za niedopuszczalną z tej przyczyny i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi należało orzec o jej odrzuceniu.