II SA/Wr 231/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwrot kosztów postępowania w sprawie ze skarg Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] we W. oraz A.M. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem postanawia odrzucić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, wyrokiem z dnia 20 października 2011 r. uwzględnił skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] we W. oraz A.M. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, a także w pkt. II orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Pismem z dnia 31 maja 2012 r. pełnomocnik A.M. wniósł "o wznowienie terminu pozwalającego na ubieganie się zwrot kosztów postępowania" oraz ich zwrot na podany rachunek bankowy. Pismem z dnia 11 czerwca 2012 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wskazania czy powyższe pismo należy traktować jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwrot kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Odpowiadając na powyższe wezwanie A.M. podała, że pismo z dnia 31 maja 2012 r. stanowi prośbę o przywrócenie terminu do ubiegania się o zwrot kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie natomiast z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Tak w doktrynie jak i orzecznictwie przyjmuje się, że zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a. Wyjaśnić przy tym należy, że wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a., natomiast jest niedopuszczalny - gdy brakuje ustawowych warunków jego dopuszczalności, np.: jeżeli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego (art. 87 § 5 p.p.s.a.); jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.); jeżeli czynność strony była dokonana w terminie (art. 86 § 1 p.p.s.a.); jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego, (art. 278 lub 141 § 1 p.p.s.a.) albo terminu związanego z upływem określonej fazy postępowania sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1090/11, Lex 1070480; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 222-223). W ocenie Sądu złożony przez A.M. wniosek o przywrócenie terminu do przedłożenia wniosku o zwrot kosztów postępowania jest niedopuszczalny i jako taki podlegał odrzuceniu. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 210 § 1 powyższej ustawy strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Przyznane zatem stronie uprawnienie do złożenia wniosku o zwrot kosztów postępowania ograniczone zostało fazami postępowania, co też przesądza o tym, że określony w art. 210 powyższej ustawy termin jest terminem prekluzyjnym, czyli nieprzekraczalnym i nieprzywracalnym. W realiach niniejszej sprawy skarżąca utraciła uprawnienie do żądania zwrotu kosztów postępowania, gdyż do dnia zamknięcia rozprawy nie złożyła wniosku o ich zwrot, chociaż w doręczonym zawiadomieniu o rozprawie, została pouczona o treści powyższej regulacji normatywnej, z uwagi na fakt, iż nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Żądanie natomiast przywrócenia terminu do dokonania takiej czynności jak złożenie wniosku o zwrot kosztów jest niedopuszczalne, gdyż termin zamknięcia rozprawy ze swej istoty nie może ulec przywróceniu. Mając zatem na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.