II SA/Wr 236/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...]Nr [...] w sprawie odrzucenia protestu wniesionego przez P. G. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów projektowanej w obrębie wsi B. Ł.– [...] obręb B. Ł. w gminie D. postanawia: skargę odrzucić. P.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...]Nr [...]w sprawie odrzucenia protestu wniesionego przez P. G. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów projektowanej w obrębie wsi B. Ł. – [...] obręb B. Ł.w gminie D. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy D. wniosła o oddalenie skargi jednocześnie wskazując, iż ze względu na nie złożenie, zarówno przez poprzednich właścicieli działki rolnej nr [...] w obrębie wsi B. Ł.Z. i S. R., jak i przez P. G., wniosku do planu o zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na tereny budowlane, Gmina nie dokonała żadnych zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i działka nr [...]jest w dalszym ciągu działką rolną, jak w poprzednim, obowiązującym do [...]miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu. Zarządzeniem z dnia [...]wezwano stronę skarżącą o oświadczenie się, czy przed wniesieniem skargi do Sądu na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...]Nr [...]wezwano Radę Gminy D. do usunięcia naruszenie prawa w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały, a także do nadesłania kopii tego wezwania - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem skutków prawnych. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżący poinformował, iż nie wzywał Rady Gminy D. do usunięcia naruszenie prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uchwały właściwego organu samorządu terytorialnego podjęte w przedmiocie zmiany ogólnego planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego, jako dotyczące sprawy z zakresu administracji publicznej, podlegają zaskarżeniu na zasadach określonych w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (wyrok Sadu Najwyższego z dnia 3 czerwca 1993 r. sygn. akt III ARN 28/93 OSNC 1994/2/44). Uchwała o odrzuceniu protestu do projektu planu zagospodarowania przestrzennego również na podobnej zasadzie może być kwestionowana. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż złożony przez skarżącego zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w świetle okoliczności sprawy w istocie stanowił protest, dlatego też podlegał zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 z 2001 ze zm.). Zapis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym stanowi, iż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkiem zaskarżenia określonym w tym przepisie jest więc bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że niedopuszczalna jest skarga, jeżeli zainteresowany nie wezwał w ogóle do usunięcia naruszenia prawa lub nie nastąpiło zdarzenie oznaczające, że wezwanie było bezskuteczne. Jak wynika z utrwalonych poglądów w orzecznictwie administracyjnym skarga, o której mowa w art. 101 ustawy samorządowej, wniesiona do sądu administracyjnego z pominięciem warunku uprzedniego "bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia" jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Wezwanie będzie "bezskuteczne", gdy organ gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę, odmówi usunięcia naruszenia, albo gdy nie wypowie się w tym przedmiocie w terminie, jaki obowiązuje do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Wezwanie takie - poza wykazaniem naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnioskodawcy oraz żądaniem usunięcia tego naruszenia - powinno wskazywać kwestionowaną uchwałę, a co najmniej nawiązywać do jej treści. Z natury rzeczy musi ono być sporządzone i skierowane do właściwego organu gminy już po podjęciu uchwały. Zatem wniesienie skargi na uchwałę (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym), bez uprzedniego (bezskutecznego) wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia, jest niedopuszczalne. Przedmiotowa skarga została wniesiona przez P. G., jednakże strona skarżąca nie wezwała Rady Gminy D.do usunięcia naruszenia prawa przed jej wniesieniem do Sądu. Skierowanie do organu administracji wezwania do usunięcia naruszenia prawa było zatem niezbędną czynnością procesową, której strona w niniejszej sprawie nie dopełniła przed wniesieniem skargi na uchwałę do Sądu. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Stąd orzeczono jak w sentencji orzeczenia. Dodatkowo na marginesie czynionych wywodów zauważyć należy, iż wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych w świetle wydanego postanowienia jawi się jako bezprzedmiotowy.