II SA/Wr 242/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.W., J.Z. i W.R. na Wojewodę D. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. przyznać adwokatowi J.J. od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 295, 20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym 23% VAT. Pismem z dnia 15 grudnia 2014 r. skarżący wystąpili do Wojewody D. o "uchylenie decyzji nr [...] z dnia [...] r. wydanej przez Wojewodę W. w sprawie przekazania w zarząd gruntu państwowego położonego przy ul. [...] w W. na rzecz D. Zakładów Urządzeń Górniczych P.W." Wezwaniem z dnia [...] r. nr [...] organ zobowiązał skarżących w terminie 7 dni m.in. a/ do sprecyzowania wniosku poprzez podanie czy żądają uchylenia decyzji o oddaniu nieruchomości w zarząd, czy chcą wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności tego orzeczenia; b/ do wykazania interesu prawnego legitymującego do skutecznego złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji; c/ do wskazania organu, który wydał decyzję, której weryfikację żądają. Pismem z dnia 21 stycznia 2015 r. skarżący zażądali od organu "sprostowania ww. wezwania". Postanowieniem z dnia [...] r. organ- na podstawie art. 61 a k.p.a.- odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] r. nr [...] W dniu 4 marca 2015 r. wpłynęło do organu pismo skarżących z dnia 2 marca 2015 r. zatytułowane "skarga na nie wykonanie wniosku o sprostowanie decyzji organu wraz z uzasadnieniem nr [...] z dnia [...] r." W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2015 r. Sąd wezwał skarżących do sprecyzowania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi co jest jej przedmiotem. Zarządzenie powyższe doręczono skarżącym w dniu 21 kwietnia 2015 r., a zatem wyznaczony termin upływał w dniu 28 kwietnia 2015 r.. Skarżący dotychczas nie odpowiedzieli na powyższe zarządzenie, tylko w dniu 23 kwietnia 2015 r. ponownie złożyli pismo z dnia 2 marca 2015 r. wraz z załącznikami. Pismem z dnia 3 lipca 2015 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik B.W.- adw. J.J. oświadczył, że cofa skargę w imieniu skarżącego i wnosi o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Dla kompletności tego środka wymagane jest m.in. precyzyjne podanie jaki konkretnie wydany przez organ akt administracyjny strona zaskarża lub wydania jakiego konkretnego aktu (od znajdującego się w bezczynności organu) skarżący się domaga. Z treści skargi musi w jednoznaczny sposób wynikać, co jest jej przedmiotem (zakres przedmiotowy skargi został określony w art. 3 § 2 p.p.s.a., o czym poniżej). Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem nie można skardze nadać dalszego biegu i osoba skarżąca jest wzywana do jej uzupełnienia (art. 49 p.p.s.a.), a nie usunięcie braków w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący wskazali, że wnoszą skargę "na nie wykonanie wniosku o sprostowanie decyzji organu wraz z uzasadnieniem nr [...] z dnia [...] r.". Mając na uwadze, że powyższe stanowi bardzo nieprecyzyjne sformułowanie i dodatkowo uwzględniając fakt, że wskazane przez skarżących pismo organu z dnia 9 stycznia 2015 r. nr [...] nie jest decyzją tylko pismem procesowym, tj. wezwaniem organu o uzupełnienie przez skarżących wniosku z dnia 15 grudnia 2014 r., koniecznym stało się zobowiązanie skarżących do sprecyzowania co w rzeczywistości stanowi przedmiot złożonej przez nich skargi. Zważywszy, że skarżący nie usunęli powyższego braku skargi w wyznaczonym terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Ponowne wezwanie Sądu w tym przedmiocie (z dnia 22 czerwca 2015 r.) skierowane do ustanowionego z urzędu pełnomocnika nie zniosło powyższego skutku, dlatego skarga podlega odrzuceniu i nie mogła być skutecznie cofnięta. Na marginesie należy wskazać, iż sąd administracyjny co prawda sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej, jednak nie dotyczy to każdego przejawu tej działalności, gdyż byłoby to zadanie niewykonalne. Gwarantem działania przez organy administracyjne na podstawie prawa i przestrzeganie przez nie w toku postępowania administracyjnego praw obywateli jest katalog reguł postępowania stworzony przez ustawodawcę oraz udzielone stronie środki zaskarżenia od najistotniejszych przejawów działalności tych organów. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. skargę do Sądu można złożyć na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Pismo organu z dnia 9 stycznia 2015 r. nr [...] stanowiące wezwaniem o uzupełnienie przez skarżących wniosku z dnia 15 grudnia 2014 r. nie należy do żadnej ww. kategorii spraw. Jest to pismo procesowe, którego zasadność można byłoby ewentualnie kwestionować w akcie administracyjnym kończącym postępowanie lub w sprawie na bezczynność czy przewlekłość postępowania. Opłatę za zastępstwo prawne -stosownie do art. 250 p.p.s.a.- wyliczono na podstawie § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. jedn. z 2013 r. Dz. U. poz. 461) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.jedn. z 2011 r., Dz. U. Nr 177, poz.1054 ze zm.).