II SA/Wr 249/05

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. W. o zasądzenie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi D., M., J. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki postanawia: przyznać adwokat A. W. wynagrodzenie w kwocie 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście i 60/100 złotych) (w tym 22% VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2009 r. tut. Sąd przyznał skarżącym D. i M. W. prawo pomocy w m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu, na pełnomocnika skarżących została wyznaczona w dniu 28 grudnia 2009 r. adwokat A. W., której skarżąca udzieliła stosownego pełnomocnictwa. W piśmie z dnia 1 lutego 2010 r. pełnomocnik skarżących wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wniosła o przyznanie jej wynagrodzenia według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które to koszty nie zostały zapłacone. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 219, 60 zł (kwota ta zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" w zw. z pkt 1 lit. "c" oraz w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.