II SA/Wr 2493/03
PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-07-26
Skład orzekający: Asesor WSA - Anna Siedlecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała zarządu gminy odmawiająca sprzedaży nieruchomości zabudowanej osobie fizycznej podlega kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Uchwała zarządu gminy odmawiająca sprzedaży nieruchomości zabudowanej osobie fizycznej nie jest aktem prawa miejscowego ani inną czynnością z zakresu administracji publicznej, a tym samym nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Sprawa ta ma charakter cywilnoprawny, a jej rozstrzygnięcie wykracza poza kognicję sądu administracyjnego.Stan faktyczny
A. K., najemca lokalu mieszkalnego w budynku stanowiącym własność Gminy W., wniósł skargę na uchwałę Zarządu Gminy w W. odmawiającą sprzedaży mu budynku mieszkalnego. Skarżący od wielu lat zabiegał o zakup całego budynku. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia i przekroczenie terminu, a także naruszenie przepisów k.p.a. przez brak wszczęcia postępowania administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA - Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na uchwałę Zarządu Gminy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy sprzedaży nieruchomości zabudowanej postanawia: odrzucić skargę.
Sygn. akt IISA/Wr 2493/03 2
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [...] A. K. wniósł skargę na uchwałę Zarządu Gminy w W. Nr [...]z dnia [...] w sprawie odmowy sprzedaży nieruchomości zabudowanej położonej w obrębie wsi W., na działce nr [...]o pow. [...].
Z treści skargi wynika, że skarżący jest najemcą lokalu mieszkalnego w budynku położonym na w/w nieruchomości, stanowiącej własność Gminy W., i zabiega od wielu lat o zakup od gminy całego budynku mieszkalnego, nie zaś tylko zajmowanego lokalu mieszkalnego. W spornym budynku znajduje się drugi lokal mieszkalny, który na podstawie umowy najmu zajmuje inny najemca.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Wójta Gminy W. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia ( art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ) oraz poprzez przekroczenie terminu do wniesienia skargi (art. 53 wym. ustawy ), a ponadto naruszenie art. 61 § 1 i § 4 k.p.a., poprzez brak formalnego wszczęcia postępowania administracyjnego.
W przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, wnosi o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Z uzasadnienia odpowiedzi na skargę wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wystąpił do Wójta z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący od 1985 r. jest najemcą lokalu mieszkalnego o pow. [...]oraz pomieszczeń gospodarczych o pow. [...]w budynku położonym w W. ul. P. [...] (dawna B.). Najemcą drugiego lokalu mieszkalnego w w/w budynku jest od [...]inny lokator. Skarga wniesiona do Sądu jest, zdaniem organu, mało zrozumiała, gdyż skarżący jako najemca może kupić od gminy zajmowane mieszkanie, otrzymał zresztą w tej sprawie kilka razy pozytywną odpowiedź, jednak nie przystąpił od kupna zajmowanego lokalu. Wnosi natomiast o eksmisję drugiej lokatorki nie wskazując żadnej podstawy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg
na:
Sygn. akt IISA/Wr 2493/03 3
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt. 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W świetle powyższego unormowania, skarżona uchwała Zarządu Gminy W. nr [...]z dnia [...]nie mieści się w żadnej kategorii spraw wymienionych w art. 3 wymienionej ustawy. Przede wszystkim nie jest aktem prawa miejscowego, o którym stanowi pkt 5 wymienionego przepisu, gdyż adresatem skarżonej uchwały jest tylko skarżący. Cechą zaś aktów normatywnych jest : określenie ich adresatów w sposób ogólny, ustalenie ciążących na nich obowiązków oraz przysługujących im uprawnień oraz wydanie ich na podstawie i w granicach wyraźnej delegacji ustawowej. Ponadto przepisy prawa miejscowego wymagają dla ich obowiązywania stosownego ogłoszenia w odpowiednim czasie.
Jeśli chodzi o akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, to wskazać należy, że zaskarżona uchwała Zarządu Gminy W. nr [...]z [...]odmawiająca sprzedaży A. K. określonej nieruchomości, nie dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej. Oświadczenie woli co do sprzedaży bądź co do odmowy sprzedaży prawa własności określonej gminnej nieruchomości osobie fizycznej jest sprawą z zakresu prawa cywilnego i wywiera skutki w sferze stosunków cywilnoprawnych. Takie oświadczenie woli Zarządu Gminy W., wyrażone w formie uchwały organu kolegialnego gminy ( nr [...]z [...]), skierowane do oznaczonego podmiotu ( skarżącego) i w konkretnej sprawie nie podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm. - patrz postanowienie NSA z 21.11.1996 r,
Sygn. akt IISA/Wr 2493/03 4
sygn. akt SA/Rz 920/96 Prok. i Pr. 1997/9/48).
W tym stanie faktycznym i prawnym, skoro sprawa nie należy do zakresu administracji publicznej, Sąd obowiązany był skargę odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 3 § 2 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło