II SA/Wr 25/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A z/s w Z. na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dzielnicy Z.P. w Z. w rejonie ul. [...] postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 300 zł (trzysta złotych). W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi Spółki A z/s w Z. jest uchwała Rady Miasta Z. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dzielnicy Z.P. w Z. w rejonie ul. [...]. Zaskarżenie takiej uchwały do sądu administracyjnego jest możliwe na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 j.t.), który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 3 art. 101). Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. ma zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a. (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, publ. ONSAiWSA 2007/3/60). Zgodnie zaś z przepisem art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W myśl wyżej powołanego art. 53 § 2 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi zatem trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zatem już z dniem wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku przerwaniu ulega bieg tego terminu. Natomiast w sytuacji udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie, od dnia doręczenia wzywającemu tej odpowiedzi rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni do złożenia skargi wskazany w art. 53 § 2 ab initio p.p.s.a.. Jeżeli natomiast organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie to termin do wniesienia skargi wynosi sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli natomiast w tym okresie (sześćdziesięciu dni) organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to termin sześćdziesięciu dni biegnie nieprzerwanie, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, strona z kolei może wnieść skargę przed upływem tego terminu. Jedynie w sytuacji doręczenia przez organ odpowiedzi na wezwanie strony przed upływem owych sześćdziesięciu dni, otwiera swój bieg nowy, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie, o którym mowa w art. 53 § 2 ab initio p.p.s.a. (por. uchwała NSA sygn. akt II OPS 2/07). W niniejszej sprawie pismem z dnia 4 października 2010 r., które wniesiono do Urzędu Miasta Z. w dniu 8 października 2010 r., pełnomocnik strony skarżącej wezwał Radę Miasta Z. do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały. Z uwagi na brak odpowiedzi na to wezwanie sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie upłynął w dniu 7 grudnia 2010 r.. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu została wniesiona przez pełnomocnika skarżącej Spółki w dniu 17 grudnia 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę), czyli z uchybieniem terminu określonego w cyt. wyżej przepisie art. 53 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy tutaj zauważyć, że wprawdzie pismem z dnia 19 listopada 2010 r. (doręczonym pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 25 listopada 2010 r.), jednakże nie można go potraktować jako odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Pismem tym Burmistrz Miasta Z. poinformował stronę skarżąca jedynie o wyznaczeniu terminu zakończenia rozpatrywania wezwania na dzień 31 stycznia 2011 r. z uwagi na zawiłość sprawy oraz na fakt, że nie wyłonił się nowy skład Rady Miasta Z.. Jak stwierdził NSA "samo pismo przewodniczącego rady o tym, że sprawa będzie rozpatrywana na najbliższej sesji, nie może być uznane za formalne udzielenie odpowiedzi. Dopiero uchwała rady gminy może mieć taki charakter" (postanowienie z dnia 23 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 696/09, publ. Wspólnota 2009/30/26). Za skuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia należy uznać wyłącznie takie, w którego następstwie organ gminy podejmie nową uchwałę lub zmieni dotychczasową, uwzględniając w całości żądania zawarte w wezwaniu. Skutku takiego nie wywołuje udzielenie przez organ gminy odpowiedzi informującej o zamiarze uwzględnienia żądania bądź podjęcie działań w tym kierunku. W przypadku kwestionowania legalności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego skutku takiego nie wywołuje podjęcie uchwały o przystąpieniu do zmiany planu (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 10 września 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 66/09, publ. LEX nr 570269). Biorąc pod uwagę powyższe, wniesioną skargę należało uznać za niedopuszczalną i jako taką na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) odrzucić. Stąd orzeczono jak w punkcie I sentencji. Orzeczenie w punkcie II sentencji znajduje uzasadnienie w przepisie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. k.g.