II SA/Wr 25/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Adam Habuda (spr.) Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r. w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. A. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 29 października 2021 r. nr SOC-OP.6231.1.23.2021.AKu w przedmiocie odmowy sprostowania aktu urodzenia oddala skargę w całości. Dnia 6 maja 2021 r. do Urzędu Stanu Cywilnego (dalej USC) we Wrocławiu wpłynął wniosek W. A. (dalej jako skarżąca) w sprawie sprostowania jej aktu urodzenia. Skarżąca wskazała, że w akcie urodzenia nr [...] widnieje błąd co do jej nazwiska panieńskiego oraz imienia jej matki: zamiast zapisu nazwiska w postaci K. powinna być zamieszczona forma K., natomiast prawidłowe imię matki: M. Do wniosku załączono: 1) kserokopię wyciągu z aktu urodzenia skarżącej (widnieje w nim forma K., imię matki M.) z 1965 r., 2) odpis skrócony aktu małżeństwa J. K. i M. L. nr [...] zawartego dnia [...] 1947 r. w K., sporządzony przez Urząd Stanu Cywilnego w K. dnia [...] 1969 r., 3) odpis aktu ślubu J. K. i M. L. z dokumentów parafialnych w K. z dnia [...] 1947 r., 4) odpis skrócony aktu zgonu M. K. sporządzony przez Urząd Stanu Cywilnego we W. dnia [...] 1978 r., 5) odpis zupełny aktu urodzenia J. K.1, syna J., gdzie jako zgłaszający urodzenie widnieje K. J., sporządzony przez Urząd Stanu Cywilnego we W., z dnia [...] 1993 r. W aktach sprawy znajdują się również: 1) szpitalne zgłoszenie urodzenia K. Z. (W.), 2) odpis (odręczny) skrócony aktu małżeństwa zawartego [...] 1947 r. przez J. K. i M. L. nr [...], sporządzony w USC K. sporządzony dnia [...] 1951 r., 3) wygenerowany (z datą 11 czerwca 2021 r.) ze strony żródło.obywatel.pl podgląd aktu urodzenia K. W., 4) wygenerowany (z datą 24 sierpnia 2021 r. ze strony internetowej źródło.obywatel.gov.pl) podgląd aktu małżeństwa J. K. i M. L. zawartego [...] 1947 r., 5) akt urodzenia J., syna A. K., z dnia [...] 1920 r., 6) podgląd aktu małżeństwa zawartego [...] 1978 r. przez A. A. i W. K. (wygenerowany 11 czerwca 2021 r.), 7) dokument zatytułowany Zapewnienie (o braku przeszkód do zawarcia małżeństwa) z dnia [...] 1978 r., pod którym znajduje się własnoręczny podpis skarżącej w formie K. Oprócz tego akta administracyjne zawierają kserokopie różnego rodzaju dokumentów, w których skarżąca występuje pod nazwiskiem K. (świadectwa szkolne, książka meldunkowa, dane z ksiąg wieczystych, gdzie rodzice skarżącej opisani są nazwiskiem K., pismo Guberni K. z 1916 r. dotyczące aktu urodzenia dziadka skarżącej A. K.). Pismem datowanym na 11 czerwca 2021 r. wrocławski USC zawiadomił skarżącą o sprostowaniu aktu urodzenia oraz aktu małżeństwa w zakresie imienia matki: M. na M. Jako podstawę organ wskazał akt małżeństwa rodziców sporządzony w USC K. nr [...]. Decyzją z dnia 15 lipca 2020 r. kierownik USC we Wrocławiu odmówił sprostowania aktu urodzenia W. A. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że akt urodzenia wnioskodawczyni sporządzono w oparciu o odręczny odpis skróconego aktu małżeństwa rodziców, potwierdzony za zgodność z oryginałem przez urzędnika USC. Do tego aktu wpisano nazwisko w formie K. Z uwagi na to, że wpis nazwiska w tym akcie nie jest zgodny z formą nazwiska widniejącą w przedłożonych wraz z wnioskiem kserokopiach odpisów aktów stanu cywilnego, wystąpiono do właściwych USC o przeniesienie aktu urodzenia ojca oraz aktu małżeństwa rodziców do rejestru stanu cywilnego. Porównanie zapisu w akcie urodzenia ojca oraz w akcie małżeństwa rodziców nr [...]) wskazuje na poprawność zapisu nazwiska w formie K., w akcie urodzenia wnioskodawczyni. Odwołanie od decyzji kierownika USC we Wrocławiu dnia 13 sierpnia 2021 r. wniosła skarżąca. Jej zdaniem decyzję wydano popełniając błędy w zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego, niewłaściwie zinterpretowano art. 35 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, a nadto wydano decyzję z błędnie oznaczoną datą, co powinno prowadzić do stwierdzenia jej nieważności. Odwołująca się poprosiła o uwzględnienie dodatkowego materiału dowodowego w postaci decyzji i dokumentów, w których użyto formy nazwiska J. w postaci K. Wojewoda Dolnośląski decyzją z dnia 29 października 2021 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wskazał w uzasadnieniu, że akt urodzenia W. K. został sporządzony przez kierownika USC we W. w dniu [...] 1951 r. na podstawie odpisu skróconego aktu małżeństwa nr [...] z USC w K., w którym to akcie wpisano nazwisko w formie K. Ponadto kierownik USC porównał zapis nazwiska wnioskodawczyni z aktu urodzenia z aktami stwierdzającymi zdarzenie wcześniejsze i dotyczącymi jej wstępnych. Porównanie z aktem urodzenia ojca wnioskodawczyni oraz aktem małżeństwa jej rodziców nie wykazało nieprawidłowości w zakresie wpisu nazwiska K. Organ II instancji nie dopatrzył się nieprawidłowości w rozpatrzeniu materiału dowodowego, i przedstawił przyjęty przez siebie sposób interpretacji art. 35 Prawa o aktach stanu cywilnego. Skarga na decyzję Wojewody wpłynęła do Sądu dnia 17 stycznia 2022 r. r. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów kodeksu postepowania administracyjnego poprzez błędy w zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego, naruszenie zasady praworządności oraz zasady zaufania, a także nieprawidłowe zastosowanie art. 35 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. Zdaniem skarżącej sporządzenie dokumentu o urodzeniu ojca skarżącej, J. z 1920 r. przez USC w J. nie wpływa na możliwość zweryfikowania tego dokumentu przez Wojewodę Dolnośląskiego. W związku z tym należałoby przeprowadzić badania grafologiczne, bowiem mogą one dowieść, że dokument nie został rzeczywiście podpisany przez ojca, J. K. (K.). Skarżąca podnosi także, że nie przeprowadzono postępowania dowodowego w zakresie aktów stanu cywilnego znajdujących się w K. Organy I oraz II instancji powołują się na oryginał aktu małżeństwa M. i J. nr [...], wskazując że znajduje się w nich nazwisko K., a tymczasem w aktach brak tego dokumentu. Według skarżącej organ błędnie pominął, że odpis aktu małżeństwa nr [...] z dnia [...] 1951 r. został stworzony dla celów zarejestrowania narodzin skarżącej, i że z dokumentu tego nie można jednoznacznie wywnioskować, jaka jest pisownia nazwiska. Skarżąca zarzuca dalej, że organ niesłusznie pominął pozostałą dokumentację, w której używa się nazwiska w formie K., co doprowadziło do naruszenia zasad praworządności, zaufania i sprawiedliwego prowadzenia postępowania. Zdaniem skarżącej organ niewłaściwie zinterpretował art. 35 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, bowiem istotą sprostowania jest doprowadzenie do prawidłowej treści aktu. Według skarżącej organy zaniechały również ustalenia, na jakim etapie, i kiedy doszło do błędu w zapisie nazwiska, a oprócz tego nie uwzględniły takich dokumentów jak zgłoszenie urodzenia, a także potwierdzenie stawiennictwa celem zarejestrowania dziecka. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniejsze stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie okazała się usprawiedliwiona, i należało ją oddalić. Podstawy prawne i zakres kognicji sądu administracyjnego wyznacza Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., która w art. 175 sytuuje sądy administracyjne w systemie wymiaru sprawiedliwości, a poprzez art. 184 nakazuje sądom administracyjnym, w zakresie określonym w ustawie, sprawować kontrolę działalności administracji publicznej. Ustawą, o której mowa w Konstytucji jest przede wszystkim ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137), oraz ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej także jako p. p. s. a.). Jak stanowi art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta polega, między innymi, na orzekaniu w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Konstrukcja sprostowania aktu urodzenia, czego domaga się skarżąca, oparta jest na art. 35 – 36 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (t. jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 709, dalej P.a.s.c.). Przepis art. 35 ust. 1 P.a.s.c. stanowi: Akt stanu cywilnego, który zawiera dane niezgodne z danymi zawartymi w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub z innymi aktami stanu cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych, albo z zagranicznymi dokumentami stanu cywilnego, podlega sprostowaniu przez kierownika urzędu stanu cywilnego, który go sporządził. Instytucja sprostowania przez organ administracji nie jest jedyną drogą korekty aktu stanu cywilnego, i nie w każdym przypadku może mieć zastosowanie. Dla sytuacji, w której sprostowanie aktu stanu cywilnego nie jest możliwe przez organ administracji znajduje zastosowanie art. 36 P.a.s.c. Przepis stanowi: Sprostowania aktu stanu cywilnego dokonuje sąd w postępowaniu nieprocesowym, na wniosek osoby zainteresowanej, prokuratora lub kierownika urzędu stanu cywilnego, jeżeli: 1) sprostowanie aktu stanu cywilnego jest niemożliwe na podstawie akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub innych aktów stanu cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych albo zagranicznych dokumentów stanu cywilnego, o których mowa w art. 35 ust. 2; 2) sprostowanie aktu stanu cywilnego przez kierownika urzędu stanu cywilnego nie jest możliwe wyłącznie na podstawie dokumentów wymienionych w pkt 1. Przesłanką sprostowania aktu stanu cywilnego, w realiach niniejszej sprawy aktu urodzenia, jest niezgodność zawartych w nim danych albo z danymi zawartymi w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego, albo z innymi aktami stanu cywilnego. Akta zbiorowe albo inne akty stanu cywilnego mają, w myśl przepisu, stwierdzać zdarzenie wcześniejsze i dotyczyć tej samej osoby lub jej wstępnych. Jak stanowi art. 26 ust. 1 P. a. s. c. akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego to dokumenty stanowiące podstawę sporządzenia aktu stanu cywilnego lub dokumenty złożone po sporządzeniu aktu stanu cywilnego stanowiące podstawę do dołączenia wzmianki dodatkowej lub stanowiące podstawę do zamieszczenia przypisku przy innych aktach stanu cywilnego. Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 3 P.a.s.c. aktem stanu cywilnego jest wpis o urodzeniu, małżeństwie albo zgonie w rejestrze stanu cywilnego wraz z treścią późniejszych wpisów wpływających na treść lub ważność tego aktu. W realiach kontrolowanej przez Sąd sprawy do akt zbiorowych należy zaliczyć zawarte w aktach zgłoszenie (kserokopia) urodzenia skarżącej z dnia [...] 1951r. podpisane przez Ordynatora [...]. W zgłoszeniu skarżąca widnieje pod nazwiskiem K., nazwiskiem w formie K. oznaczeni są także jej rodzice. Z kolei adekwatne dla sprawy dokumenty stanu cywilnego to: odpis skrócony (odręczny) aktu małżeństwa zawartego [...] 1947 r. przez J. K. i M. L. nr [...], sporządzony w USC K. Dokument informuje, że wskazane w nim osoby zawarły związek małżeński dnia [...] 1947 r. w K., a sporządzono go dnia [...] 1951 r. Sprostowanie aktu stanu cywilnego, o jakim mowa w art. 35 P. a. s. c. wymaga skonfrontowania tego aktu z danymi zawartymi w aktach zbiorowych stanu cywilnego oraz z innymi aktami stanu cywilnego. Pierwszy etap tej konfrontacji wykazuje sprzeczność aktu urodzenia skarżącej, w którym widnieje jej nazwisko w pisowni K., ze wskazanym wyżej zgłoszeniem urodzenia, tworzącym akta zbiorowe, ponieważ w zgłoszeniu tym funkcjonuje zapis nazwiska w postaci K. Gdyby przepis art. 35 ust. 1 wskazując przesłanki sprostowania ograniczał się do akt zbiorowych, to nazwisko skarżącej należałoby sprostować, bowiem w tym zakresie, w sprawie skarżącej, zachodzi ewidentna sprzeczność. Sąd jednak pragnie zwrócić uwagę na dwie kolejne, ważne dla sprawy, aspekty. Primo, jeżeli baczyć na pkt 8 Zgłoszenia (świadectwo ślubu rodziców), to wpisano tam dokument z [...] 1947 r. wystawiony przez Urząd Stanu Cywilnego K. (akt małżeństwa). Zważywszy, że w akcie małżeństwa rodziców skarżącej zapisano nazwisko w formie K., to jako oczywista jawi się konkluzja, że zgłoszenie urodzenia nie odzwierciedla zapisu z aktu małżeństwa. Co za tym idzie uprawdopodabnia to, że na etapie wpisu danych do zgłoszenia urodzenia popełniono pomyłkę. Secundo, jak uważa Sąd, zastosowanie instytucji sprostowania z art. 35 ust. 1 P. a. s. c. nie może mieć miejsca w oparciu o wyłącznie akta zbiorowe. Dla oglądu i oceny całokształtu sprawy należy odnieść się do istniejących innych aktów stanu cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych. W tym zakresie adekwatny dla sprawy jest wskazany wcześniej odpis skrócony odręczny aktu małżeństwa rodziców skarżącej oraz dokument poświadczający urodzenie jej ojca, z 1920 r. Zarówno w jednym, jak i drugim dokumencie istnieje forma nazwiska w postaci K. Skoro obydwa akty poświadczają zdarzenia wcześniejsze, i dotyczą wstępnych skarżącej, to ich zestawienie z aktem urodzenia skarżącej nie wykazuje konfliktu. Co za tym idzie, brak prawnych przesłanek do zastosowania art. 35 ust. 1 P. a. s. c. i dokonania w trybie tego przepisu sprostowania. Zdaniem Sądu organy administracji trafnie przyjęły jako wzorzec, do którego należy odnieść wnioskowany do sprostowania akt urodzenia skarżącej, akt małżeństwa jej rodziców, J. i M. Niedosyt, w ocenie Sądu, wywołuje wszakże niedostateczne odniesienie się przez organ do wskazanego wcześniej zgłoszenia urodzenia, jednak z wyjaśnionych uprzednio powodów nie jest to okoliczność mająca istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 3 P.a.s.c. akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzonych, a ich niezgodność z prawdą może być stwierdzona wyłącznie w postępowaniu sądowym. Z przedmiotowego aktu małżeństwa wynika, że rodzice skarżącej to J. K. oraz M. L. W konsekwencji nie ma więc niezgodności pomiędzy aktem urodzenia skarżącej, a aktem małżeństwa jej rodziców. Odnosząc się do całokształtu okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, Sąd chce zaakcentować, że rozumie komplikacje, jakie w życiu skarżącej może powodować niezgodność jej nazwiska panieńskiego w różnych, obecnych w aktach sprawy dokumentach. Niewątpliwie przy sporządzaniu niektórych dokumentów doszło do błędu, to znaczy nieprawidłowego zapisu nazwiska. Naprawa takiego błędu musi jednak następować na podstawie obowiązujących przepisów prawa i w ramach przewidzianych w tych przepisach instytucji prawnych. Należy zgodzić się, że podstawa sprostowania z art. 35 ust. 1 P. a. s. c. nie jest kreowana przez wszelkie dokumenty (które, jak zauważa Sąd, w aktach sprawy są, i wskazują, że w różnych życiowych i społecznych uwarunkowaniach skarżąca występowała pod nazwiskiem K.), ale przez dokumenty wymienione w tym przepisie. Warto przy tym, już na marginesie nadmienić, że sama skarżąca, wypełniając dokumenty w związku ze wstąpieniem w relację małżeńską, użyła, podpisując się, formy K. Ponadto wolą Sądu jest wyjaśnić, mając na względzie wieloaspektowe znaczenie uzasadnienia sądowego, że instytucja sprostowania z art. 35 P. a. s. c. nie jest jedyną drogą korekty aktu stanu cywilnego. Dla sytuacji, w której sprostowanie aktu stanu cywilnego nie jest możliwe przez organ administracji, znajduje zastosowanie przywołany wyżej art. 36 P.a.s.c. Taka kolejność nie jest nieprzypadkowa, ponieważ prawodawca wprowadził dwa tryby sprostowania danych zawartych w aktach stanu cywilnego. Pierwszy to tryb administracyjny, możliwy do realizacji na podstawie akt zbiorowych lub innych aktów stanu cywilnego w sytuacji niezgodności aktu stanu cywilnego z aktami zbiorowymi lub innymi aktami stanu cywilnego. Drugi to tryb sądowy, wchodzący w grę wówczas, gdy sprostowanie jest niemożliwe na podstawie akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub aktów stanu cywilnego, jak też wtedy, gdy dokumenty te nie są wystarczające do sprostowania aktu stanu cywilnego. Prawidłowy jawi się zatem wniosek, że gdy sprostowanie aktu stanu cywilnego jest możliwe na podstawie dokumentów wymienionych w art. 35 ust. 1 P.a.s.c., to organ dokonuje takiej czynności i prostuje akt. Droga dla sprostowania aktu w trybie administracyjnym otwiera się wówczas, gdy niezgodność wskazana w art. 35 ust. 1 P. a. s.c. jest ewidentna, niesporna, niewątpliwa, jasna, a jej usunięcie przywróci spójny obraz aktów stanu cywilnego. A contrario, sprostowanie w trybie administracyjnym nie powinno prowadzić do sytuacji, w której niezgodności w systemie aktów stanu cywilnego pozostaną. A mielibyśmy do czynienia z taka sytuacją, gdyby akt urodzenia skarżącej, w zakresie jej nazwiska panieńskiego, sprostowano na nazwisko K., bowiem w systemie aktów nadal pozostawałby akt urodzenia jej ojca, J. z nazwiskiem K. oraz akt małżeństwa jej rodziców, gdzie także zapisano nazwisko K. Dla sytuacji, w której ustalenie prawidłowej treści aktu stanu cywilnego wymaga dokonania ustaleń faktycznych oraz przeprowadzenia postępowania dowodowego prawodawca przewidział tryb sądowy. Posłużył się przy tym szerokim sformułowaniem "jest niemożliwe na podstawie akt zbiorowych lub innych aktów stanu cywilnego" oraz "nie jest możliwe wyłącznie na podstawie dokumentów wymienionych w pkt 1". W ocenie Sądu owa niemożliwość odnosi się do sytuacji, gdy w sprawie potrzebne są ustalenia co do faktów, gdy należy przeprowadzić postępowanie dowodowe, ogólnie rzecz biorąc chodzi o taki obraz sprawy, gdy z występujących w sprawie dokumentów wynikają sprzeczne informacje, także takie będące w sprzeczności z logiką i doświadczeniem życiowym. W takim przypadku kierownik USC ma obowiązek odmówić sprostowania aktu stanu cywilnego, bowiem do sprostowania w takich okolicznościach uprawniony jest sąd. Dokonując sprostowania w takich uwarunkowaniach organ administracji wykroczyłby poza swoją kompetencję, bezpodstawnie wstępując w rolę sądu. Z takimi uwarunkowaniami mamy do czynienia w sprawie sprostowania aktu urodzenia skarżącej, i dlatego skarga na decyzję Wojewody Dolnośląskiego utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji nie mogła zostać uwzględniona. Za częściowo trafny należy uznać ten zarzut skargi, w którym skarżąca podnosi brak w aktach sprawy odzwierciedlenia aktu małżeństwa M. i J. K. z 1947 r. (jest tylko wydruk o tym akcie z systemu Źródło). Jednak gdyby nawet hipotetycznie założyć, z korzyścią dla skarżącej, że ów dokument nie zawiera formy K. (ale K.), to i tak w obiegu prawnym pozostają akt urodzenia J. K. oraz odpis odręczny aktu małżeństwa. Rozstrzygnięcie organu w niniejszym postępowaniu nie zmieni się. Tym samym, mając na uwadze, że zgodnie z art. 145§1 pkt 1 lit. c ustawy p.p.s.a. podstawą uwzględnienia skargi jest naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd uważa, że brak w aktach sprawy tego dokumentu, a jedynie powołanie się na niego przez organy, nie stanowi takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. We wzorcowo ukształtowanym postępowaniu administracyjnym taki dokument powinien się znaleźć. Sąd jednak wziął pod uwagę, że owo uchybienie ma dla istoty sprawy charakter uboczny, i nie ma istotnego wpływu na rezultat sprawy. Jako kuriozalny jawi się dla Sądu zawarty w odpowiedzi na skargę argument organu, jakoby "na potrzeby postępowania w sprawie sprostowania aktu stanu cywilnego nie ma konieczności wydawania aktów stanu cywilnego, które wydawane są na specjalnie przeznaczonych do tego blankietach, bowiem w ocenie tutejszego organu taka praktyka prowadziłaby do ich marnowania". Trzeba jednak zważyć, że chociaż wskazane wytłumaczenie organu nie pełni potwierdza zrozumienie przez organ zasad kultury administrowania, to nie stanowi istotnego uchybienia mającego wpływ na wynik postępowania. Sąd nie podziela tych argumentów skargi, w których zarzuca się organowi nieuwzględnienie w rozstrzygnięciach obszernej dokumentacji obrazującej używanie w życiu codziennym przez skarżącą nazwiska K. Zważyć tu należy, że przepis art. 35 ust. 1 P. a. s. c. stanowi o zamkniętym katalogu w postaci aktów zbiorowych oraz innych aktów stanu cywilnego, zaś przywołane przez skarżącą dokumenty do tego katalogu nie należą. Tylko na marginesie Sąd chce zaznaczyć, że ewentualnie mogą one stanowić dowód w postępowaniu prowadzonym na zasadzie art. 36 p.a.s.c. Z tej perspektywy tylko częściowo zasadne jest zawarte w skardze stanowisko skarżącej w kwestii interpretacji art. 35 P. a. s. c., a to że istotą sprostowania jest doprowadzenie do prawidłowej treści aktu, bowiem skarżąca powinna wziąć pod uwagę także art. 36 P. a. s. c. , który również służy doprowadzeniu do prawidłowej treści aktu. W ocenie Sądu chybiony jest zarzut nieprzeprowadzenia przez Wojewodę badań grafologicznych aktu urodzenia J. K. Wnioski z takiego badania nie mają znaczenia dla niniejszego postępowania i nie mogą oddziaływać na wydaną decyzję. Według art. 3 P.a.s.c. niezgodność z prawdą aktu stanu cywilnego może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym, natomiast ewentualne nieprawidłowości co do podpisu w akcie nie wchodzą w zakres instytucji sprostowania z art. 35 p.a.s.c. Sąd wziął pod uwagę, że w aktach sprawy znajduje się odpis skrócony aktu małżeństwa J. K. i M. L. sporządzony [...] 1969 r., jednak większy walor wiarygodności należy przypisać dokumentom chronologicznie wcześniejszym, a te zawierają nazwisko K. Trzeba wreszcie zauważyć, że chybiony jest zarzut pominięcia aktu zgonu babki skarżącej, albowiem dokument ten pochodzi z roku 1978 r., i nie ma pierwszeństwa przed aktem urodzenia J. z 1920 r. Nie jest trafne wskazanie skargi, że organ nie próbował wyjaśnić kiedy doszło do błędu, ponieważ działania w tym kierunku nie mieszczą się w zakresie przepisu art. 35 P. a. s. c. Mając na uwadze poczynione wyżej rozważania Sąd nie dopatrzył się w postępowaniu organów uchybienia zasadom praworządności, prawdy obiektywnej, zaufania. W konkluzji trzeba stwierdzić, że w wyniku dokonanej kontroli Sąd nie stwierdził takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a interpretacja przepisów prawa materialnego poczyniona przez organ jest prawidłowa. Dlatego, na zasadzie art. 151 p. p. s. a. Sąd oddalił skargę w całości.