II SA/Wr 250/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Habuda Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.) Protokolant: asystent sędziego Sławomir Mirowski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 lipca 2023 r. sprawy ze skargi T. P. i R. P. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 3 marca 2023 r. nr NRŚ-OR.7536.15.2020.ASi w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości oddala skargę w całości. Decyzją z 3 III 2023 r. (nr NRŚ-OR.7536.15.2020.ASi) Wojewoda Dolnośląski, po rozpatrzeniu odwołania T. P. i R. P., od decyzji Starosty Górowskiego z dnia 9 III 2020 r. (sygn. GK.6853.7.2020), orzekającej o ograniczeniu - na rzecz Spółki E. sp. z o.o. Oddział Dystrybucji P. - sposobu korzystania z nieruchomości stanowiących własność T. P i R. P., położonych w gminie G., oznaczonych geodezyjnie jako działka nr [...], obręb Nr [...] Z., dla której Sąd Rejonowy w G.(1) V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...] i jako działki o numerach: [...], [...] i [...], obręb Nr [...] Z., dla której Sąd Rejonowy w G.(1) V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł: I) ograniczyć sposób korzystania z części opisanych wyżej nieruchomości, poprzez zezwolenie E.(1) sp. z o.o. z siedzibą w P. na założenie i przeprowadzenie na części działki nr [...], obręb Nr [...] Z., dla której Sąd Rejonowy w G.(1) V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...] i na części działek: nr [...], nr [...] i nr [...], obręb Nr [...] Z., dla której Sąd Rejonowy w G.(1) V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...], odcinka jednotorowej, napowietrznej linii elektroenergetycznej WN 110 kV relacji Główny Punkt Zasilania R. - Główny Punkt Zasilania G. o następujących parametrach: 1) na działce nr [...]: a) o osi linii o długości 109,4 m, przebiegającej w północnej części ww. działki i przecinającej: - z jednej strony jej zachodnią granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 105,6 m od północno-zachodniego narożnika działki, - z drugiej strony jej wschodnią granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 132,7 m od północno-wschodniego narożnika działki, b) składającej się z 4 przewodów, w tym 3 fazowych i 1 odgromowego, zawieszonych w odległościach w przedziale od 3,62 m do 3,74 m i od 2,68 m do 2,89 m od osi linii i wysokości w przedziale od 7,41 m do 24,63 m nad gruntem, c) o obszarze trwałego zajęcia nieruchomości o szerokości od 8,3 m do 8,63 m i powierzchni 927,38 m2, którego granice pokrywają się z jej granicami wspólnymi z działkami nr [...] i nr [...] oraz ograniczone są odcinkami równoległymi, przecinającymi: - zachodnią granicę działki (wspólną z działką nr [...]) w odległościach 110,3 m i 101,9 m od północno-zachodniego narożnika działki i - wschodnią granicę działki (wspólną z działką nr [...]) w odległościach 128,8 m i 137,5 m od północno-wschodniego narożnika działki, 2) na działce nr [...]: a) o osi linii o długości 72,9 m, przebiegającej w północnej części ww. działki i przecinającej: - z jednej strony jej zachodnią granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 196,1 m od północno-zachodniego narożnika działki, - z drugiej strony jej wschodnią granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 216,1 m od północno-wschodniego narożnika działki. b) składającej się z 4 przewodów, w tym 3 fazowych i 1 odgromowego, zawieszonych w odległościach 3 m i 3,8 m od osi linii i w przedziale wysokości od 10,04 m do 23,68 m nad gruntem, c) o obszarze trwałego zajęcia nieruchomości o szerokości 8,8 m i powierzchni 641,47 m2, którego granice pokrywają się z jej granicami wspólnymi z działkami nr [...] i nr [...] oraz ograniczone są odcinkami równoległymi, przecinającymi: - zachodnią granicę działki (wspólną z działką nr [...]) w odległościach 192 m i 200,9 m od północno-zachodniego narożnika działki, - wschodnią granicę działki (wspólną z działką nr [...]) w odległościach 212,1 m i 221 m od północno-wschodniego narożnika działki, na działce nr [...]: a) o osi linii o długości 180,2 m, przebiegającej w środkowej części ww . działki i przecinającej: - z jednej strony jej zachodnią granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 216,1 m od północno-zachodniego narożnika działki, - z drugiej strony jej wschodnią granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 247 m od północno-wschodniego narożnika działki, b) składającej się z 4 przewodów, w tym 3 fazowych i 1 odgromowego, zawieszonych w odległościach 3,8 m i 3,0 m od osi linii i w przedziale wysokości od 8,69 m do 26,5 m nad gruntem, c) o obszarze trwałego zajęcia nieruchomości o szerokości 8,8 m i powierzchni 1585,91 m2, którego granice pokrywają się z jej granicami wspólnymi z działkami nr [...] i nr [...] oraz ograniczone są odcinkami równoległymi, przecinającymi: - zachodnią granicę działki (wspólną z działką nr [...]) w odległościach 212,1 m i 221 m od północno-zachodniego narożnika działki, - wschodnią granicę działki (wspólną z działką nr [...]) w odległościach 243 m i 251,9 m od północno-wschodniego narożnika działki, d) na którą składa się stanowisko słupa zlokalizowane w osi linii, o: wysokości 26,4 m, rozpiętości ramion słupa 6,8 m, głębokości fundamentów do 6 m pod poziomem gruntu i powierzchni zajęcia terenu działki nr [...] wynoszącej 8,5073 m2, którego oś położona jest w odległościach: - 231,1 m od północno-zachodniego narożnika działki nr [...] i - 251 m od północno-wschodniego narożnika ww. działki, na działce nr [...]: a) o osi linii o długości 149,1 m, przebiegającej w środkowej części ww. działki i przecinającej: - z jednej strony jej zachodnią granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 247 m od północno-zachodniego narożnika działki, - z drugiej strony jej wschodnią granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 257,9 m od północno-wschodniego narożnika działki, b) składającej się z 4 przewodów, w tym 3 fazowych i 1 odgromowego, zawieszonych w odległościach 3 m i 3,8 m od osi linii i w przedziale wysokości od 8,47 m do 24,3 m nad gruntem, c) o obszarze trwałego zajęcia nieruchomości o szerokości 8,8 m i powierzchni 1311,83 m2, którego granice pokrywają się z jej granicami wspólnymi z działkami nr [...] i nr [...] oraz ograniczone są odcinkami równoległymi, przecinającymi: - zachodnią granicę działki (wspólną z działką nr [...]) w odległościach 243 m i 251,9 m od północno-zachodniego narożnika działki, - wschodnią granicę działki (wspólną z działką nr [...]) w odległościach 253,9 m i 262,8 m od północno-wschodniego narożnika działki; II) przebieg oraz granice: obszaru trwałego zajęcia gruntu, opisanego w pkt I: ppkt 1 lit. c, ppkt 2 lit. c, ppkt 3 lit. c i ppkt 4 lit. c decyzji, obszaru zajęcia na czas robót budowlano-montażowych - o powierzchni ok. 5027 m2 na działce nr [...] - zostały przedstawione na załącznikach graficznych, stanowiących integralne części niniejszej decyzji; III) okres wykonania robót budowlanych związanych z założeniem i przeprowadzeniem linii elektroenergetycznej opisanej w pkt I decyzji będzie wynosił łącznie 10 dni, liczonych od dnia ich rozpoczęcia w granicach działek: nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...]. W obszernych motywach decyzji wojewoda wyjaśnił, że postępowanie było prowadzone na wniosek E.(1) sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej jako "inwestor"). Inwestor musi uzyskać niezbędny tytuł prawny do nieruchomości, przez które przeprowadzona ma być inwestycja w związku z zamiarem przystąpienia do realizacji inwestycji polegającej na przeprowadzeniu nowej napowietrznej linii elektroenergetycznej WN 110kV relacji Główny Punkt Zasilania R. - Główny Punkt Zasilania G. W ocenie wojewody w okolicznościach sprawy wystąpiły wszystkie przesłanki upoważniające do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z 21 VIII 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r., poz. 344, ze zm.) – dalej jako "ugn". Inwestycja zgodna jest z planem miejscowym gminy G., obręb Z., zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej G. z dnia [...] III 2022 r. (Dz. Urz. Woj.Doln. z 2022 r., poz. [...]), – dalej jako "MPZP". Wojewoda zaznaczył, że według ustaleń MPZP nieruchomości skarżących przeznaczone są pod tereny elektroenergetyki i tereny rolnicze (symbole R4 i R5, R6, R7, E2 i E3). Planowana inwestycja zostanie wykonana w miejscu, gdzie według rysunku MPZP ujawniono przebieg linii elektroenergetycznej. Jednocześnie, z porównania przebiegu granic pasa trwałego zajęcia projektowanej linii 110 kV przedstawionego na mapach inwestora z wyrysem z MPZP, ilustrującym granice terenów elektroenergetyki, wynika jednoznacznie, że pas mieści się w granicach ww. terenów. Zasygnalizowano przy tym, że ewentualne ominięcie nieruchomości skarżących wiązałoby się z koniecznością zmiany trasy linii jak i obowiązującego MPZP, który jednoznacznie wyznacza przebieg linii elektroenergetycznej. W ocenie wojewody nie ulega również wątpliwości, że skarżący na etapie przedprocesowym nie wyrazili zgody na udostępnienie nieruchomości. Próbę zwarcia przez inwestora porozumienia potwierdzają jego pisma kierowane do skarżących z dnia: 17 VIII 2018 r., 27 IX 2018 r., 11 IX 2019 r., 4 XII 2019 r. i 6 X 2019 r. W konsekwencji należało orzec o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 ugn. Wojewoda oświadczył, że reformatoryjny charakter decyzji odwoławczej wynika przede wszystkim z konieczności precyzyjnego oznaczenia przebiegu osi linii elektroenergetycznej i obszaru stałego zajęcia. Organ stosujący art. 124 ust. 1 ugn zobligowany jest bowiem wskazać szczegółowo przebieg obiektu liniowego, zwłaszcza jego usytuowanie względem granic działek i granic pasa technologicznego/obszaru zajęcia w części opisowej decyzji. Decyzja starosty nie spełniała opisanego wymogu, lecz jedynie odsyłała do załącznika graficznego, a nadto nie określono w niej jakichkolwiek parametrów słupa przewidzianego do realizacji w obrębie działki nr [...]. Wojewoda zaznaczył przy tym, że wprawdzie decyzja odwoławcza ogranicza sposób korzystania z nieruchomości - w odniesieniu do działki nr [...] - w większym zakresie niż wynikający z rozstrzygnięcia starosty (641,47 m2 w stosunku do 504,12 m2), lecz w konkretnym przypadku nie skutkuje to naruszeniem art. 139 kpa. Na etapie pierwszoinstancyjnym posłużono się bowiem nieprawidłowo wykonaną przez inwestora mapą jako załącznikiem do decyzji, co skutkowało wydaniem zezwolenia obejmującego mniejszy obszar, niż wynikający z mapy prawidłowo sporządzonej przez inwestora na etapie postępowania odwoławczego. Ponadto, w odniesieniu do obszaru ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości w zakresie działki nr [...] decyzja starosty zawierała wewnętrzną sprzeczność, bowiem w części opisowej podano, że ograniczenie dotyczy terenu o powierzchni 504,12 m2, zaś w legendzie załącznika mapowego do niej wskazano, że powierzchnia tego obszaru wynosi 1585,91 m2. W skardze na powyższą decyzję T. P. i R. P. (dalej jako "skarżący") wnieśli o: uchylenie decyzji wojewody, jak i utrzymanej nią w mocy decyzji starosty, wstrzymanie wykonania decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucili przy tym naruszenie: 1) art. 124 ust. 1 w zw. z ust. 3 ugn, poprzez: a) błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że rokowania z właścicielem poprzedzające udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie napowietrznej linii elektroenergetycznej mogą mieć charakter pozorny i brak weryfikacji, czy spełniona została materialna przesłanka udzielenia zgody na inwestycję i ograniczenia właścicielowi sposobu korzystania z nieruchomości w sytuacji, w której negocjacje (rokowania) dotyczyły ustanowienia służebności przesyłu a nie zezwolenia na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości; b) błędne zastosowanie mimo braku spełnienia przesłanek, o których mowa w tym przepisie, a to brak ustalenia, że właściciele nieruchomości nie zezwolili na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomościach urządzeń przesyłowych; 2) art. 80 kpa, poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, w której ustalono, że wszczęcie postępowania, zakończonego wydaniem decyzji starosty poprzedzały rzeczywiste rokowania stron, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem organ bezpodstawnie przyjął, że zaistniały przesłanki do wszczęcia postępowania i wydania decyzji. W ocenie skarżących postępowanie administracyjne nie zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonymi rokowaniami. Były one bowiem prowadzone ze strony inwestora przez nieupoważnioną osobę (Ł. L.), a nadto dotyczyły wyłącznie służebności przesyłu, a nie zezwolenia na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Podkreślono przy tym, że inwestor pismem z 11 IX 2019 r. poinformował o zmianie długości linii i powierzchni pasa służebności przesyłu oraz ilości słupów planowanych do posadowienia na nieruchomości skarżących. Zatem nastąpiła zmiana co do sposobu korzystania z nieruchomości skarżących i w tej sytuacji rokowania winny się rozpocząć na nowo. Skarżący podnieśli także, że nie otrzymali pisma inwestora z dnia 6 X 2019 r., powołanego w decyzji odwoławczej. Nadto, w ocenie skarżących, decyzja odwoławcza wydana została na innego inwestora (tj. E.(1) sp. z o.o. z siedzibą w P.) niż określony w decyzji starosty (tj. E. Sp. z o.o. Oddział Dystrybucji P.). W odpowiedzi na skargę wojewoda podtrzymał stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewoda odniósł się przy tym do zarzutów skargi wyjaśniając m.in., że w uzasadnieniu decyzji błędnie wskazano datację pisma inwestora jako 6 X 2019 r., podczas gdy chodziło o pismo z 6 X 2021 r. Do odpowiedzi na skargę załączono postanowienie wojewody z 5 V 2023 r. (NRŚ-OR.7536.15.2020.Asi) wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Jak wynika z art. 124 ust. 1 i 3 ugn, który stanowił materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Ustawodawca upoważnił więc organ administracji do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Decyzja w tym przedmiocie może być wydana w przypadku kumulatywnego wystąpienia następujących przesłanek: 1) zachodzi potrzeba założenia i przeprowadzenia na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń; 2) inwestycja zgodna jest z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego; 3) właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości, mimo przeprowadzenia rokowań, nie wyraża zgody na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Jak wynika z materiału dowodowego sprawy, wszystkie powyższe przesłanki zostały spełnione. Inwestor wystąpił o zgodę na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości będących własnością skarżących w ramach inwestycji polegającej na budowie napowietrznej jednotorowej linii elektroenergetycznej WN 110 kV relacji GPZ R. – GPZ G. służącej do przesyłu energii elektrycznej. W ramach inwestycji przewiduje się zatem założenie i przeprowadzenie m.in. na nieruchomościach skarżącej przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej w rozumieniu art. 124 ust. 1 ugn. Tego rodzaju przedsięwzięcie stanowi niewątpliwie realizację celu publicznego w rozumieniu art. 6 pkt 2 ugn. Zachodzi również zgodność inwestycji z obowiązującym MPZP. Jak trafnie zauważył wojewoda, nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] oraz nieruchomość oznaczona jako działki od nr [...] do nr [...] położone są w obszarze o mieszanym przeznaczeniu. W przeważającej części jako tereny rolnicze, w części zaś pod tereny elektroenergetyki (symbole R4 i R5, R6, R7, E2 i E3). Planowana inwestycja lokalizowana jest w obrębie nieruchomości skarżących w miejscu, gdzie według rysunku MPZP występują tereny o funkcji urządzeń elektroenergetyki. Zarówno projektowana linia wraz ze strefą ochronną jak i słup przewidziany do realizacji na działce nr [...] mieszczą się w całości w granicach terenów o funkcji E2 i E3. Spełniona została również trzecia przesłanka ustawowa w postaci braku zgody właścicieli nieruchomości. Do akt administracyjnych inwestor dołączył dokumenty (wraz z dowodami ich doręczenia) potwierdzające, że kilkukrotnie występował do skarżących z propozycją ustanowienia służebności przesyłu i wysokości wynagrodzenia z tego tytułu. Są to pisma z: 17 VIII 2018 r., 27 IX 2018 r., 11 IX 2019 r. i z 4 XII 2019 r. Jakkolwiek rację mają skarżący, że propozycje składane przez inwestora były jednostronne, jednak wynikało to z faktu, że skarżący na powyższe pisma nie reagowali. Taki stan rzeczy z pewnością nie stanowi podstawy do uznania rokowań za bezskuteczne. W orzecznictwie ugruntowany jest trafny pogląd, że strony rokowań nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie ich przeprowadzenia oprócz obowiązku zainicjowania rokowań poprzez przedstawienie propozycji jej rozstrzygnięcia. Rokowania mogą zostać zatem zakończone w dowolnym czasie, chociażby w sytuacji, gdy - w ocenie którejś ze stron - nie ma szans na zawarcie porozumienia. Nie przewidziano przy tym jakiejś szczególnej formy ich zakończenia. Oznacza to, że strony samodzielnie i dowolnie decydują nie tylko o tym, czy na ich skutek dojdą do porozumienia skutkującego dokonaniem czynności prawnej, lecz również o tym, kiedy je zakończyć (zob. wyrok NSA z dnia 22 II 2012 r., I OSK 357/11 – CBOSA). W konkretnym przypadku inwestor w ostatnim piśmie z 4 XII 2019 r. poinformował skarżących o konieczności zakończenia negocjacji w związku brakiem możliwości dobrowolnego ustanowienia służebności przesyłu pomiędzy stronami. Wobec braku reakcji skarżących na propozycje składane przez inwestora miał on podstawy do zakończenia rokowań i złożenia wniosku o wydanie decyzji na podstawie art. 124 ust. 1 ugn. Nie ma przy tym istotnego znaczenia, że w toku rokowań inwestor, pismem z dnia 11 IX 2019 r., skorygował propozycję w związku z aktualizacją map ewidencyjnych. Istotne jest, że także na tę propozycję skarżący nie zareagowali, co stanowiło dla inwestora usprawiedliwioną podstawę do zakończenia rokowań. Niezrozumiała jest przy tym argumentacja skargi zmierzająca do podważenia prawidłowości rokowań z tego powodu, że dotyczyły one "wyłącznie ustanowienia służebności przesyłu, a nie zezwolenia na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości". Sąd zwraca uwagę, że przedmiotem rokowań w takim przypadku powinny być właśnie warunki ustanowienia służebności, gdyż takie właśnie prawo strony mogą ustanowić z uwagi na jego cywilnoprawny charakter. Przedmiotem rokowań nie może zaś być "zezwolenie na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości", gdyż tego rodzaju ograniczenie ma charakter publicznoprawny i ustanawiane jest w formie decyzji administracyjnej. Tak samo nie sposób zgodzić się z argumentacją skargi jakoby propozycje w imieniu inwestora składała skarżącym osoba nieupoważniona. Jak wynika z akt administracyjnych i na co słusznie zwrócił uwagę wojewoda, do podejmowania czynności w negocjacjach uprawnieni byli Ł. L. i Ł. M., działający - odpowiednio - na podstawie pełnomocnictw z dnia 22 II 2018 r. (udzielonego przez J. P.) i z dnia 15 IV 2013 r. (wystawionego przez A. G.). Z kolei J. P. działał w oparciu o pełnomocnictwo z dnia 16 VIII 2016 r., a A. G. - na podstawie umocowania z dnia 16 VII 2012 r., udzielonego przez K. P., działającego na podstawie pełnomocnictwa wystawionego w tej samej dacie. Do podejmowania czynności w imieniu inwestora w toku postępowania uprawnieni byli również: Ł. L., działający na podstawie wspomnianego pełnomocnictwa z dnia 22 II 2018 r., Ł. M., podejmujący czynności w oparciu o pełnomocnictwo z dnia 6 XI 2019 r. i T. G., reprezentujący inwestora na podstawie umocowania z dnia 21 VI 2021 r. Z kolei dwa ostatnie z wymienionych dokumentów zostały wystawione przez J. P., reprezentującego inwestora w oparciu o wspomniane pełnomocnictwo z dnia 16 VIII 2016 r. Z odpisu pełnego z KRS Spółki E.(1) sp. z o.o. (według stanu na dzień 1 III 2022 r.) wynika, że wszystkie osoby udzielające J. P. i K. P. pełnomocnictw do reprezentacji inwestora były w datach ich wystawienia do tego uprawnione z racji pełnienia funkcji członków zarządu spółki. W zaskarżonej decyzji przeprowadzono również prawidłowe oceny dotyczące możliwości zapewnienia minimalnego poziomu uciążliwości dla nieruchomości, na której przeprowadzona ma być inwestycja. Wojewoda podkreślił, że nie ma możliwości innego zlokalizowania projektowanej linii elektroenergetycznej ze względu na szczegółowe wyznaczenie jej przebiegu w MPZP. W konsekwencji stwierdzić należy, że zaskarżoną decyzję wydano w warunkach wystąpienia i wykazania wszystkich ustawowych przesłanek określonych w art. 124 ust. 1 ugn. Wbrew zarzutom skargi nie ma podstaw do uznania, że decyzja starosty oraz decyzja wojewody dotyczy różnych inwestorów (podmiotów). Inwestorem jest niewątpliwie E.(1) sp. z o.o. w P., jak to jednoznacznie wynika z akt administracyjnych i z decyzji wojewody. To zaś, że w decyzji starosty oznaczono inwestora jako "E. sp. z o.o. Oddział Dystrybucji P.", nie oznacza, że dotyczyła ona innego podmiotu. Należy odróżnić sytuacje wydania decyzji na rzecz osoby niebędącej stroną od sytuacji, gdy strona została w sposób niewłaściwy oznaczona (nazwana). W okolicznościach sprawy wystąpił ten drugi przypadek, na co zresztą słusznie zwrócił uwagę wojewoda korygując wskazane uchybienie. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla decyzję pierwszoinstancyjną w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Tego rodzaju decyzję wydał w okolicznościach sprawy wojewoda. Mocą swojej decyzji skonkretyzował i doprecyzował warunki korzystania z nieruchomości skarżących nie zmieniając przy tym zasadniczego kierunku rozstrzygnięcia wydanego przez starostę. W decyzji dokładnie oznaczono zarówno przebieg planowanej inwestycji jak i zakres przestrzenny stałego zajęcia nieruchomości i robót budowlano-montażowych, obrazując zakres zajęcia na załącznikach graficznych do decyzji. Zaznaczono także, że roboty będą przeprowadzone w terminie 10. dni liczonych od dnia ich rozpoczęcia. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł na zasadzie art. 151 ppsa.