II SA/Wr 255/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 16 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków postanawia: I. odmówić przywrócenia terminu; II. zwrócić skarżącej wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 21 maja 2015 r. (sygn. akt II SA/Wr 255/15) odrzucił skargę w niniejszej sprawie. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącej w dniu 5 czerwca 2015 r. (dowód doręczenia: k. 19 akt sądowych). M.K. pismem nadanym w dniu 9 czerwca 2015 r. wniosła "o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu". W piśmie podano, że skarżąca nie mogła uiścić wpisu sądowego od skargi z przyczyn niezawinionych przez siebie, ponieważ nie otrzymała wezwania w tym przedmiocie. Dalej podano, że według oświadczenia syna i synowej zamieszkujących ze skarżącą, placówka pocztowa nie doręczała listu poleconego, ani nie zostawiała awiza w skrzynce pocztowej. Do pisma dołączono oświadczenie M.K. i P.K. (zamieszkałych w Ł. nr 28E), że "w dniach od 15.04.2015 do 31.05.2015 roku nie dostarczono na adres Ł. 28E przesyłki poleconej, a także nie zostawiono awiza". Do pisma dołączono również kopię wniosku o udzielenie P.K. (synowej skarżącej) urlopu macierzyńskiego od dnia 22 maja 2015 r. i kopię aktu urodzenia T.K. (wnuka skarżącej), z którego wynika, że dziecko urodziło się w dniu 22 maja 2015 r. W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 25 czerwca 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku ww. pisma poprzez określenie, czy jest to wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu czy też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, a jeżeli tak, to o podanie, o jaki sprzeciw chodzi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca w piśmie z dnia 8 lipca 2015 r. wyjaśniła, że ww. pismo jest wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W rozpoznawanej obecnie sprawie skarżąca żąda przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak wynika z postanowienia tut. Sądu z dnia 21 maja 2015 r., termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął w niniejszej sprawie z dniem 15 maja 2015 r., to jest po upływie 7 dni od daty doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego przyjętej zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. Z przywołanych przepisów prawa wynika, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym, brak winy w uchybieniu terminu można stwierdzić tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia terminu wyznaczonego przepisami prawa (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 100/12, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Okoliczności tego rodzaju skarżąca nie wykazała. Zdaniem sądu argumentacja wskazana we wniosku i dołączonych do niego dokumentach zmierza do podważenia samego faktu złożenia koperty zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Ściślej, skarżąca podważa, że otrzymała zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (awizo). Zdaniem skarżącej sytuacja, w której – jej zdaniem – nie otrzymała awiza, uzasadnia przywrócenie jej terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W ocenie sądu, tak sformułowane motywy wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie stanowią jednak uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Jeżeli strona kwestionuje sam fakt, że termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg, to nie może wykazać, że uchybiła terminu nastąpiło bez jej winy, jeśli w jej mniemaniu termin ów nie biegł. Skoro zatem strona podważa prawidłowość doręczenia jej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, czy też fikcji doręczenia z art. 73 § 4 p.p.s.a., to w istocie twierdzi, że nie doszło do uchybienia terminu. Skoro skarżąca uważa, że nie otrzymała awiza o przesyłce, to znaczy, że podważa, iż można w stosunku do niej zastosować domniemanie z art. 73 § 4 p.p.s.a. Gdyby zgodzić się z argumentacją skarżącej, to trzeba by było przyznać, że termin 14 dni na odebranie awizowanej przesyłki w ogóle nie rozpoczął biegu, więc przesyłki nie można uznać za doręczoną w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. Tymczasem oceniając zaprezentowaną argumentację trzeba wskazać, że sąd rozpoznający wniosek jest związany postanowieniem o odrzuceniu skargi (art. 164 p.p.s.a.). W postanowieniu tym w sposób wyraźny sąd powołał się na przepisy art. 73 p.p.s.a. Z tych względów podważanie ustaleń postanowienia o odrzuceniu skargi przez skarżącą na etapie wniosku o przywrócenie terminu nie może być uznane za zasługujące na uwzględnienie. Jeśli strona jest przekonana, że niewłaściwie zastosowano wobec niej przepis art. 73 § 4 p.p.s.a. przy stwierdzeniu doręczenia wezwania o wpis, to nie może wiarygodnie uprawdopodobnić, że uchybienie terminu do opłacenia skargi nastąpiło bez jej winy, jeśli jej zdaniem termin ów nie miał wobec niej zastosowania. W świetle powyższego trzeba powiedzieć, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Sąd nie dał wiary argumentacji opartej na podważeniu sposobu doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Tym samym sąd odmówił wiarygodności twierdzeniom poddającym w wątpliwość datę sporządzenia awiza i dalsze wnioski skarżącej. W przekonaniu sądu, nie zostało we wniosku należycie wykazane, że do uchybienia terminu doszło z racji niezależnej od skarżącej przyczyny, która istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Z tych względów należy powiedzieć, że we wniosku o przywrócenie terminu skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Uwzględniając powyższe, sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak pkt I sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie w pkt II sentencji wynika z konieczności zwrotu wpisu sądowego od odrzuconej skargi (art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.).