II SA/Wr 262/18

Dnia 10 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) Sędzia WSA Alicja Palus Protokolant Natalia Rusinek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 lipca 2018 r. sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Gminy Oława z dnia 26 września 2017 r. nr XLIV/272/2017 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie wsi Bystrzyca w gminie Oława - część 1 I. stwierdza nieważność § 17 w zakresie postanowień dotyczących działek nr 562/2, 562/4, 562/5, 562/6, 562/7, 562/18, 562/19, 562/9, 562/3, 562/10, 562/11, 562/12, 562/13, 562/14, 562/17 położonych na terenie MN2.41 zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Gminy Oławy na rzecz Wojewody Dolnośląskiego kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda Dolnośląski, działając jako organ nadzoru, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy Oława Nr XLIV/272/2017 z dnia 26 września 2017 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie wsi Bystrzyca w gminie Oława - część 1. Przywołując art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 ze zm.) oraz art. 54 § 1 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), organ nadzoru wniósł o 1 stwierdzenie nieważności § 17 w zakresie postanowień dotyczących działek nr 562/2, 562/4, 562/5, 562/6, 562/7, 562/18, 562/19, 562/9, 562/3, 562/10, 562/11, 562/12, 562/13, 562/14, 562/17, położonych na terenie MN2.41 uchwały Rady Gminy Oława Nr XLIV/272/2017 z dnia 26 września 2017 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie wsi Bystrzyca w gminie Oława - część 1; i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze zarzucono Radzie Gminy Oława podjęcie § 17 w zakresie postanowień dotyczących działek nr 562/2, 562/4, 562/5, 562/6, 562/7, 562/18, 562/19, 562/9, 562/3, 562/10, 562/11, 562/12, 562/13, 562/14, 562/17, położonych na terenie MN2.41 uchwały z istotnym naruszeniem z istotnym naruszeniem 17 pkt 6 lit. c w związku z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 ze zm.), dalej także jako "ustawa" oraz art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1161 ze zm.), polegającym na istotnym naruszeniu procedury sporządzania planu miejscowego, poprzez brak uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Na uzasadnienie wskazano, że na sesji dnia 26 września 2017 r., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w związku z uchwałą Nr XLIV/286/2013 Rady Gminy Oława z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie wsi Bystrzyca w gminie Oława oraz uchwałą Nr XXXI/178/2016 Rady Gminy Oława z dnia 9 listopada 2016 r. w sprawie zmiany uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie wsi Bystrzyca w gminie Oława, oraz po stwierdzeniu że nie zostały naruszone ustalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Oława, Rada Gminy Oława podjęła uchwałę Nr XLIV/272/2017 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie wsi Bystrzyca w gminie Oława - część 1, zwaną dalej także "uchwałą". Uchwała ta wraz z dokumentacją planistyczną wpłynęła do Wojewody Dolnośląskiego dnia 13 października 2017 r., przedłożona pismem Wójta Gminy Oława z dnia 12 października 2017 r. Ze względu na fakt, iż upłynął 30 dniowy termin od doręczenia organowi nadzoru uchwały, zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały Rady Gminy Oława (w tym zakresie), co uzasadnia złożenie niniejszej skargi. W podstawie prawnej uchwały przywołano art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym do wyłącznej właściwości rady gminy należy uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Wskazano także art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. Na wstępie strona skarżąca podkreśla, że podstawy nieważności uchwały w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego ustawodawca wskazał w art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z jego treścią, istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność chwały rady gminy w całości lub w części. Przedstawiając naturę trybu sporządzania miejscowego planu, w orzecznictwie akcentuje się, że instytucja ta dotyczy sekwencji czynności podejmowanych w celu doprowadzenia do uchwalenia planu miejscowego, począwszy od uchwały o przystąpieniu do sporządzania, a skończywszy na jego uchwaleniu. Naruszenie trybu w świetle aktualnie obowiązujących przepisów, jak również na gruncie poprzedniego stanu prawnego, powinno mieć charakter kwalifikowany-istotny. Dopiero takie naruszenie upoważnia do stwierdzenia nieważności w odpowiednim zakresie uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przeprowadzona ocena zgodności z prawem niniejszej uchwały, tj. pod kątem art. 28 ust. 1 ustawy, pozwoliła stwierdzić, że Rada Gminy Oława, uchwalając przedmiotowy plan zagospodarowania przestrzennego, naruszyła w sposób istotny tryb sporządzania planu miejscowego. Rada Gminy Oława w § 17 uchwały, obejmującym teren MN0.1-MN0.6, MN1.1- MN1.27, MN2.1-MN2.41 wprowadziła regulacje dotyczące, w przeznaczeniu podstawowym, zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy zagrodowej. Jednakże teren uchwały MN2.41 obejmuje działki 562/2, 562/4, 562/5, 562/6, 562/7, 562/18, 562/19, 562/9, 562/3, 562/10, 562/11, 562/12, 562/13, 562/14, 562/17, na które Rada Gminy Oława nie uzyskała zgody właściwego organu na zmianę ich przeznaczenia z leśnego na nieleśne. Z informacji przekazanej przez Nadleśnictwo w Oławie wynika bowiem, iż na terenach wskazanych wyżej działek znajdują się tereny leśne niestanowiące własności Skarbu Państwa. Zmiana przeznaczenia gruntów leśnych na tereny nieleśne, tu: zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, wymagała więc zgody uzyskanej w trybie art. 7 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Weryfikacja legalności wskazanej regulacji nastąpiła w toku postępowania wyjaśniającego. Pismem z dnia 19 lutego 2018 r. sygn. NK-N.4131.97.15.2017.MS6, organ nadzoru wystąpił do Rady Gminy Oława o ustosunkowanie się do zarzutów zawartych w piśmie Nadleśnictwa Oława z dnia 12 lutego 2018 r. w zakresie braku zgody właściwego organu na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych (działki nr 562/2, 562/4, 562/5, 562/6, 562/7, 562/18, 562/19, 562/9, 562/3, 562/10, 562/11, 562/12, 562/13, 562/14, 562/17) na cele nieleśne. W odpowiedzi Przewodnicząca Rady Gminy Oława, pismem z dnia 8 marca 2018 r., sygn. RG.6721.8.2013.PP napisała: "Zmiana przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, dotycząca działek nr 562/2, 562/4, 562/5, 562/6, 562/7, 562/18, 562/19, 562/9, 562/3, 562/10, 562/11, 562/12, 562/13, 562/14, 562/17 obręb Bystrzyca, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r. poz 1161 ze zm.) została dokonana uchwałą Rady Gminy Oława nr XXXVII/204/2012 z dnia 28 grudnia 2012 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu w obrębie wsi Bystrzyca, Stary Górnik, Stary Otok w gminie Oława, która to została opublikowana w Dzienniku Województwa Dolnośląskiego dnia 7 czerwca 2013 r. Poz. 3562. W tamtym planie działki te znajdują się na terenie oznaczonym symbolem 1MN16 o przeznaczeniu - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zgodnie z § 4. ust 1. pkt 1) oraz § 14. uchwały." Przewodnicząca Rady Gminy Oława nie zaznaczyła jednak w swojej odpowiedzi, że uchwała Rady Gminy Oława nr XXXVII/204/2012 z dnia 28 grudnia 2012 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu w obrębie wsi Bystrzyca, Stary Górnik, Stary Otok w gminie Oława, została zaskarżona przez Wojewodę Dolnośląskiego skargą z dnia 5 czerwca 2013 r. sygn. NK-N.4131.97.24.2013.MS6. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 484/13, stwierdził nieważność uchwały nr XXXVII/204/2012 Rady Gminy Oława w całości oraz stwierdził, iż zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu. Nieważne są więc postanowienia uchwały dotyczące działek 562/2, 562/4, 562/5, 562/6, 562/7, 562/18, 562/19, 562/9, 562/3, 562/10, 562/11, 562/12, 562/13, 562/14,562/17 znajdujących się na terenie oznaczonym symbolem 1MN16 (w uchwale nr XLIV/272/2017 to obecnie teren MN2.41). Brak jest podstaw prawnych dla Rady Gminy Oława do powoływania się na zapisy planu miejscowego z dnia 28 grudnia 2012 r. Zaznaczyć należy, że stwierdzenie nieważności uchwały przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wywoływało skutki prawne od chwili podjęcia uchwały nr XXXVII/204/2012 przez Radę Gminy (ex tunc). Ponadto, dokumentacja planistyczna do uchwały Rady Gminy Oława Nr XLIV/272/2017 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie wsi Bystrzyca w gminie Oława - część 1, zawiera informację w pkt 11 Spisu treści, zgodnie z którą: "Zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne- nie dotyczy". W kontekście powyższego, zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z powyższym, zgodnie z art. 17 pkt 6 lit. c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wójt, sporządzając plan miejscowy, uzyskuje zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. W przypadku gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa - zgodę taką wydaje minister właściwy do spraw środowiska, a w przypadku pozostałych gruntów leśnych - marszałek województwa. Zdaniem Wojewody, zgoda właściwego organu na zmianę przeznaczenia terenów leśnych na cele nieleśne jest podstawą do wprowadzenia w planie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Decyzja Ministra Środowiska bądź Marszałka Województwa stanowi bowiem ramy możliwości pośredniej ingerencji władzy publicznej we władztwo planistyczne gminy, dlatego też zapisy planu powinny być zgodne z decyzją wydaną na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Tymczasem Rada Gminy Oława nie zachowała procedury planistycznej w tym zakresie i nie uzyskała zgody Marszałka Województwa Dolnośląskiego na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na przeznaczenie nieleśne. W tym stanie rzeczy, stwierdzenie nieważności Rady Gminy Oława Nr XLIV/272/2017 z dnia 26 września 2017 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie wsi Bystrzyca w gminie Oława - część 1, w zakresie działek 562/2, 562/4, 562/5, 562/6, 562/7, 562/18, 562/19, 562/9, 562/3, 562/10, 562/11, 562/12, 562/13, 562/14, 562/17, jest konieczne, co uzasadnia niniejszą skargę. W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę Gmina Oława wniosła o jej oddalenie skargi i zasądzenie od skarżącego na rzecz strony przeciwnej kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu podniesiono, że w ocenie strony przeciwnej skarga jest bezzasadna. Skarżący nie wskazał konkretnie zakresu zaskarżenia, bo z jednej strony wskazuje, że skarży całą uchwałę, a z drugiej, że jedynie par. 17 tejże uchwały, i to w zakresie niektórych działek. Wnoszę o zobowiązanie skarżącego do dokładnego doprecyzowania zakresu zaskarżenia. Organ nadzoru nie załącza dowodu leśnego charakteru działek, a bez wątpienia skarżony zapis nie jest rażącym naruszeniem prawa, który mógłby skutkować uchyleniem całej uchwały lub stwierdzeniem jej nieważności w całości. Również w zakresie samego par. 17 uchwały, fakt, że gmina określiła leśne przeznaczenie, nie jest wykroczeniem poza uprawnienia, bowiem władztwo planistyczne należy do gminy, gmina ma zatem prawo w ten sposób kształtować zagospodarowanie przestrzenne swojego terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 200 2r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając zatem skargę na akt prawa miejscowego rzeczą sądu jest dokonanie oceny, czy przy jego podejmowaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego lub procedury, obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu, nie będąc przy czym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną – art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę to kryterium skład orzekający uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art.28 ust. 1 u.p.z.p. podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w całości lub w części stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie. Wskazanie w tym przepisie podstaw nieważności uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego prowadzi do wniosku, że stanowi on lex specialis wobec art. 91 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Oznacza to, że orzeczenie sądu administracyjnego stwierdzające nieważność uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest wydawane w przypadku zajścia co najmniej jednej z podstaw nieważności wymienionych w art. 28 ust. 1 u.p.z.p. Zasady sporządzania planu miejscowego dotyczą kwestii merytorycznych, tj. zawartości aktu, treści jego ustaleń, standardów dokumentacji planistycznej. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego, zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z unormowaniami zawartymi w studium oraz w zgodzie z przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do obszaru objętego planem, wraz z uzasadnieniem. W uzasadnieniu przedstawia się w szczególności (1) sposób realizacji wymogów wynikających z art. 1 ust. 2-4 u.p.z.p. (2) zgodność z wynikami analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym gminy, oceny postępów w opracowywaniu planów miejscowych i wieloletnich programów ich sporządzania w nawiązaniu do ustaleń studium, z uwzględnieniem decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, oraz wniosków w sprawie sporządzenia lub zmiany planu miejscowego, wraz z datą uchwały rady gminy w sprawie aktualności studium i planów miejscowych, (3) wpływ na finanse publiczne, w tym budżet gminy (art. 15 ust. 1 u.p.z.p.). Z kolei art. 15 ust. 2 u.p.z.p. określa elementy obligatoryjne planu miejscowego, do których należy mi.n. określenie przeznaczenia poszczególnych terenów, linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania (pkt 1); szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym (pkt 8); zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej (pkt 10). Standardy obowiązujące przy opracowywaniu ustaleń projektu tekstu planu miejscowego, wynikają z § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U.Nr.164, poz.1587 ze zm.) w sprawie wymaganego zakresu projektu planu miejscowego. Ustawodawca wskazał też jakie czynności winien obligatoryjnie przedsięwziąć organ wykonawczy gminy w toku procedury uchwalania planu miejscowego. Czynności te zostały ujęte w katalogu, zawartym w art. 17 u.p.z.p., w tym winien wystąpić o opinię do projektu planu do właściwych organów administracji geologicznej w zakresie udokumentowanych złóż kopalin i wód podziemnych (art. 17 pkt 6 lit a tiret 4.u.p.z.p.), a co w rozpoznawanej sprawie najistotniejsze, organ ma wystąpić o zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne (art. 17 pkt 6 lit. c u.p.z.p.). Wedle art. 20 ust. 1 u.p.z.p. plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. Nadto należy podkreślić, że uchwała w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest wyrazem tzw. władztwa planistycznego gminy. Gmina ma daleko posuniętą swobodę w kształtowaniu zagospodarowania terenów, obejmujących jej obszar, jednakże wszelkie czynności jej organów, muszą odpowiadać zawartej w art. 7 Konstytucji RP zasadzi legalności. Dalej trzeba powiedzieć, że ustawodawca w art. 14 ust. 8 u.p.z.p. ustanowił miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego aktem prawa miejscowego i stosownie do art. 87 ust. 2 Konstytucji RP źródłem powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze działania organów, które je ustanowiły. Mając na uwadze to co powyżej należy stwierdzić, że procedując kontrolowaną uchwałę naruszono w sposób istotny tryb sporządzania. Inaczej mówiąc, sąd w tym składzie podziela stanowisko wojewody, zaprezentowane w skardze. Przede wszystkim podnieść należy, że zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2017r. poz. 1161) przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne: 2) gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa - wymaga uzyskania zgody Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa 1 lub upoważnionej przez niego osoby, 5) pozostałych gruntów leśnych - wymaga uzyskania zgody marszałka województwa wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej. Z pisma Nadleśnictwa Oława z dnia 12 lutego 2018 r., skierowanego do Wojewody Dolnośląskiego Pawła Hreniaka wynika, że działki nr 562/2, 562/4, 562/5, 562/6, 562/7, 562/18, 562/19, 562/9, 562/3, 562/10, 562/11, 562/12, 562/13, 562/14, 562/17 stanowią tereny leśne niestanowiące własności Skarbu Państwa. Jak dalej pisze nadleśniczy, w toku badania sprzedaży działki nr 562/4 obręb Bystrzyca, gm. Oława, dokonano analizy unormowań planu – uchwały nr XLV/272/2017, co doprowadziło do wniosku, że tak grunt objęty umową, jak i grunty sąsiednie (opisane wcześniej działki - przyp. sądu) zostały przekazane na cele nieleśne, z pominięciem wymaganej przepisami procedury. Niezasadnie przy tym podnosi strona przeciwna, że inne niż leśne przeznaczenie działek ma swoje źródło w uchwale Rady Gminy Oława nr XXXVII/204/2012. W aktach sądowych znajduje się wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu o obrębie wsi Bystrzyca... uchwalonego uchwałą Rady Gminy Oława nr XXXVII/204/2012 (k. 7 akt sądowych) wraz z wyrysem z tego planu, określającym usytuowanie spornych działek na rysunku planu, przy czym teren ten na rysunku został oznaczony 1MN 16, co oznacza, że został przeznaczony na cele mieszkaniowe (k. 14 akt sądowych) i co odpowiada unormowaniu, zawartemu w § 14 tego aktu, który tereny oznaczone na rysunku 1 MN 16 statuuje jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy zagrodowej i zabudowy wielorodzinnej w budynkach do 4 mieszkań (k 14 odwrót akt sądowych). Jednakże treść tej uchwały nie może stanowić podstawy do zaniechania stosowania w toku uchwalania planu procedury wskazanej przez ustawodawcę w art. 17 u.p z. p. Należy bowiem zauważyć, na co trafnie zwraca uwagę organ nadzoru w skardze i co jest okolicznością znaną sądowi z urzędu, że uchwała ta została w całości wyeliminowana z obrotu prawnego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2014 r., w sprawie II SA/Wr 484/13. Zatem gmina nie była zwolniona z obowiązku uzyskania zgody kompetentnego organu na przeznaczenie wskazanych działek/gruntów na cele inne, niż leśne gdyby uzyskała taką zgodę w toku procedowania nad projektem planu. Tymczasem lektura akt planistycznych wskazuje, że w punkcie 11 napisano "zgody na zmianę przeznaczenia na gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne – nie dotyczy". Mimo tego działki opisane w petitum skargi zostały, co wynika z § 17 aktu, przeznaczone w kontrolowanym planie pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, przy czym, co jest niesporne, znajdują się one na obszarze oznaczonym na rysunku planu MN2.41. Dla tego terenu w planie obowiązują następujące ustalenia: 1. przeznaczenie podstawowe: 1) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna; 2) zabudowa zagrodowa. Reasumując, taka zmiana dotychczasowego przeznaczenia terenu wymagała przeprowadzenia procedury w zakresie wyrażenia na ten krok zgody ze strony kompetentnego organu. W konsekwencji, uznając, że w toku procedowania nad uchwałą doszło do istotnego naruszenia procedury planistycznej, zdaniem sądu, należało wyeliminować z obrotu prawnego część aktu dotkniętą kwalifikowaną wadą (art. 28 ust. 1 u.p.z.p.) – art. 147 § 1 ppsa. Orzeczenie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w art. 200 p.p.s. a.