II SA/Wr 267/06

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A.S. o zasądzenie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy nieodpłatnego przyznania na własność gospodarstwa rolnego postanawia: przyznać radcy prawnemu A. S.opłatę za czynności z tytułu zastępstwa prawnego w kwocie 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście i 60/100 złotych), w tym 22% VAT oraz 20, 55 zł (dwadzieścia i 55/100 złotych) z tytułu poniesionych wydatków. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2007 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony w dniu 25 styczniu 2007 r. radca prawny A. S., któremu skarżąca udzieliła stosownego pełnomocnictwa. Pełnomocnik w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 5 grudnia 2006 r. złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej w całości pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych powiększonych o należny 22 % podatek VAT oraz zasądzenie niezbędnych poniesionych wydatków, w tym kosztów prowadzonej korespondencji (3, 55 zł). Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne oraz poniesione niezbędne wydatki (koszt przesyłki listowej oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa), tj. łącznie kwotę 240, 15 zł (kwota dotycząca opłaty za zastępstwo prawne zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 15 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" oraz pkt 2 lit. "b" w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.