II SA/Wr 269/15
PostanowienieWSA we Wrocławiu2015-05-12
Skład orzekający: Zygmunt Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy w przedmiocie ustalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 2 PPSA, uwzględniając brak odpowiedzi Rady Miejskiej na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jedynie odpowiedź Prezydenta Miasta?Ratio decidendi
Skarga została odrzucona jako niedopuszczalna z powodu uchybienia terminu. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa musi być udzielona przez organ właściwy do uwzględnienia wezwania, którym w tym przypadku była Rada Miejska L., a nie Prezydent Miasta L. Brak odpowiedzi Rady Miejskiej spowodował, że sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi upłynął przed jej złożeniem.Stan faktyczny
C. Sp. z o.o. złożyła skargę na uchwałę Rady Miejskiej L. dotyczącą regulaminu utrzymania czystości i porządku. Strona skarżąca wezwała Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa. Rada Miejska nie udzieliła odpowiedzi, natomiast Prezydent Miasta udzielił odpowiedzi, która została doręczona stronie skarżącej. Skarga została wniesiona po upływie terminów określonych w art. 53 § 2 PPSA.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej uiszczony wpis.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. na uchwałę Rady Miejskiej L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy L. postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 300 zł (trzysta złotych).
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi C. Sp. z o.o. jest uchwała Rady Miejskiej L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy L..
Zaskarżenie takiej uchwały do sądu administracyjnego jest możliwe na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 3 art. 101).
Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej "u.p.s.a." (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, publ. ONSAiWSA 2007/3/60). Zgodnie zaś z w/w przepisem art. 53 § 2 u.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W myśl wyżej powołanego art. 53 § 2 u.p.s.a. termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi zatem trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zatem już z dniem wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku przerwaniu ulega bieg tego terminu. Natomiast w sytuacji udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie, od dnia doręczenia wzywającemu tej odpowiedzi rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni do złożenia skargi wskazany w art. 53 § 2 ab initio u.p.s.a.. Jeżeli natomiast organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie to termin do wniesienia skargi wynosi sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli natomiast w tym okresie (sześćdziesięciu dni) organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to termin sześćdziesięciu dni biegnie nieprzerwanie, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, strona z kolei może wnieść skargę przed upływem tego terminu. Jedynie w sytuacji doręczenia przez organ odpowiedzi na wezwanie strony przed upływem owych sześćdziesięciu dni, otwiera swój bieg nowy, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie, o którym mowa w art. 53 § 2 ab initio u.p.s.a. (por. uchwała NSA sygn. akt II OPS 2/07).
W niniejszej sprawie pismem z dnia 30 grudnia 2014 r., które wpłynęło do Biura Rady Miejskiej L. w dniu 5 stycznia 2015 r., strona skarżąca wezwała Radę Miejską L. do usunięcia naruszenia interesu prawnego, które nastąpiło na skutek podjęcia zaskarżonej uchwały. Należy tutaj zaznaczyć, że pismo to zostało skierowane jednocześnie do Rady Miejskiej L. i Prezydenta Miasta L.. Rada Miejska L. nie udzieliła odpowiedzi na wniesione wezwanie. Takiej odpowiedzi udzielił natomiast Prezydenta Miasta L. pismem z dnia 28 stycznia 2015 r., które zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 10 lutego 2015 r..
Uwzględniając powyższe okoliczności oraz powołane przepisy, należało stwierdzić, że z uwagi na brak odpowiedzi organu, tj. Rady Miejskiej L., w sześćdziesięciodniowym terminie od dnia wniesienia wezwania sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie upłynął w dniu 6 marca 2015 r.. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu została wniesiona przez stronę skarżącą dopiero w dniu 12 marca 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie), czyli z uchybieniem terminu określonego w powołanym wyżej przepisie art. 53 § 2 u.p.s.a..
Należy jednocześnie podkreślić, że odpowiedź Prezydenta Miasta L. (podpisana przez jego Zastępcę i doręczona również Radzie Miejskiej L.) na wezwanie strony skarżącej udzielona pismem z dnia 28 stycznia 2015 r. nie mogła zostać uznana za odpowiedź organu o jakiej mowa w art. 53 § 2 u.p.s.a.. Tym samym nie można było liczyć 30-dniowego terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie od dnia doręczenia stronie skarżącej tego pisma, które nastąpiło w dniu 10 lutego 2015 r.. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia uprawnienia lub interesu prawnego nie może być bowiem udzielona przez którykolwiek organ gminy, lecz przez organ właściwy do ewentualnego uwzględnienia skierowanego przez wnioskodawcę wezwania, a w tym przypadku jest nią Rada Miejska L., a nie Prezydent Miasta L. (zob. tak: postanowienie WSA w Krakowie z dnia 20 października 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 364/08, publ. LEX nr 507304).
Biorąc pod uwagę powyższe, wniesioną skargę należało uznać za niedopuszczalną i jako taką na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) odrzucić. Stąd orzeczono jak w punkcie I sentencji.
Orzeczenie w punkcie II sentencji znajduje uzasadnienie w przepisie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
k.g.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło