II SA/Wr 275/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 25 lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ganku na nieruchomości w G. M. nr [...] postanawia: odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie w dniu 20 maja 2005 r. doręczono skarżącemu -w trybie art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - wezwanie do uzupełnienia w terminie 7 dni braków skargi pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie oryginału własnoręcznie podpisanej skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Wyznaczony termin upływał w dniu 27 maja 2005 r. Skarżący dotychczas nie uzupełnił w/w braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 72 u.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Z akt sprawy wynika, iż wezwanie odebrała żona skarżącego – E. W. i dlatego doręczenie wezwania jakie nastąpiło w dniu 20 maja 2005 r. należy uznać za skuteczne. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 57 § 1 i 46 § 1 określają wymogi jakim powinna odpowiadać skarga. Powinna ona m.in. być złożona w oryginale, a przynajmniej winna zawierać oryginalny i własnoręczny podpis osoby wnoszącej skargę. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył jako skargę pismo będące kserokopią oryginalnej skargi, w tej sytuacji Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku skargi poprzez nadesłanie oryginału własnoręcznie podpisanej skargi (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 17.04.1967 r., II PZ 22/67, NP 1967, nr 12, s.1720). Stosownie zaś do treści art. 219 § 1 w zw. z art. 230 § 1 u.p.s.a. wnoszący pismo wszczynające postępowanie jest zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego. W przypadku gdy skarga dotknięta jest w/w brakami nie jest możliwe nadanie jej dalszego biegu i wyznacza się wówczas skarżącemu termin do usunięcia tych braków (art. 49 § 1 u.p.s.a.). Bezskuteczny upływ wyznaczonego terminie obliguje Sąd do odrzucenia skargi (art. 58 § 3 i art. 220 § 3 powołanej ustawy). Z tych względów orzeczono jak w sentencji.