II SA/Wr 2767/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak Sędziowie : Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Asesor WSA Alojzy Wyszkowski /sprawozdawca/ Protokolant: Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2005 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby wojskowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji, III. zasądza od Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. kwotę 10 (słownie: dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego na rzecz P.K.. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. orzeczeniem z dnia [...]r. nr [...]uznała P. K. za zdolnego do służby wojskowej z rozpoznaniem skrzywienie boczne kręgosłupa piersiowo-lędźwiowego nie upośledzające sprawności ustroju § 34 p. 1 oraz dysfunkcji aparatu zastawki mitralnej nieistotna hemodynamiczne Od powyższej decyzji P. K. złożył odwołanie wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy z uwagi na stan zdrowia. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji uzasadniając, że stwierdzone schorzenia oraz obecny stopień ich nasilenia ustalony w wyniku specjalistycznych badań lekarskich (ortopedyczne, neurologiczne, kardiologiczne w tym USG - serca) tj. skrzywienie boczne kręgosłupa piersiowo-lędźwiowego nie upośledzające sprawności ustroju § 34 p. 1 oraz dysfunkcji aparatu zastawki mitralnej nieistotna hemodynamiczne pozwalają na uznanie poborowego za zdolnego do służby wojskowej. P. K. w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem poprzez błąd w ustaleniach faktycznych mających zasadniczy wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia oraz rozpoznanie sprawy ad meritum oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podał, że stanowisko organu I jak i II instancji jest nietrafne, ponieważ od wielu lat leczy się ortopedycznie oraz kardiologicznie. Występuje u niego skrzywienie boczne kręgosłupa oraz skrócenie kończyny dolnej o około [...] cm, z upośledzeniem sprawności ruchowej. To ostatnie schorzenie nie zostało przez powyższe komisje wzięte pod uwagę, co świadczy o fragmentarycznej ocenie stanu jego zdrowia. Wskazane problemy zdrowotne wywołują u niego niemożność wykonywania jakichkolwiek prac fizycznych i powodują, mimo młodego wieku, szybkie zmęczenie i bóle w sytuacji nadwyrężenia organizmu. Ponadto leczy się kardiologicznie, ponieważ choruje na dysfunkcję zastawki mitralnej ( niezamykanie zastawki aorty i zastawki mitralnej), które w znacznym stopniu upośledza sprawność fizyczną. Dalej skarżący wskazał, że został uznany inwalidą zakwalifikowanym do III grupy inwalidztwa - orzeczeniem z dnia [...]r. Jego stan zdrowia od czasu wydania orzeczenia uległ pogorszeniu. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji podając, że stan zdrowia Pana K. P. oparto na wynikach specjalistycznych badaniach lekarskich przeprowadzonych przez lekarzy uprawnionych do badań dla potrzeb orzeczniczych wojskowych komisji lekarskich, a ustalenie zdolności do służby wojskowej dokonano zgodnie z przepisami rozporządzenia MON z dnia 10.06.1992 r. w sprawie zasad określenia zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Badający dla potrzeb orzeczniczych lekarz specjalista chorób wewnętrznych, kardiolog rozpoznał mieszczące się w zakresie pojęciowym § 34 p. 1 dysfunkcję aparatu zastawki mitralnej nieistotną hemodynamiczne. Również specjalistyczne badania neurologiczne nie wykazały by skrzywienie boczne kręgosłupa piersiowo-lędźwiowego § 34 p. 1 upośledzały sprawności ustroju. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołany przepis uzasadnia rozpatrywanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Ustalając stan faktyczny w sprawie organ związany jest zasadami ogólnymi przyjętymi w kodeksie postępowania administracyjnego (art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego), z której wynika obowiązek szczególnie starannego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W tym celu obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). Art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego nakłada na organ administracyjny obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Realizacja zasady ogólnej prawdy obiektywnej musi znaleźć odbicie w uzasadnieniu faktycznym decyzji. Zgodnie z art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego "Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. (...). W sprawie będącej przedmiotem zaskarżonej decyzji naruszono przepisy prawa procesowego. Nie zostały w niej bowiem prawidłowo ustalone przesłanki warunkujące stopień zdolności do służby wojskowej (art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego), co w uzasadnieniu decyzji winno znaleźć odzwierciedlenie przez przedstawienie zebranego pełnego materiału dowodowego i jego oceny dla ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego. Skargę należy uznać za zasadną. Zaskarżona decyzja organu I jak i II instancji uznająca skarżącego P. K. za zdolnego do służby wojskowej jest niepełna, gdyż w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności wydanym przez Powiatowy Zespół Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w P. w pozycji wskazania w pkt 2 podano praca lekka, spokojna w pkt 3 podano wskazana dalsza kontrola kardiologiczna, oszczędny tryb życia. Wobec tego winno to skutkować wnikliwą analizą stanu zdrowia skarżącego P. K.. Wojewódzki Sądu Administracyjnego - pismem z dnia [...]r. wystąpił do organu odwoławczego o ocenę powyższego orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności. Organ ten w piśmie z dnia [...] r. poinformował, że podstawą prawną wydania orzeczeń wojskowych komisji lekarskich jest ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej, natomiast podstawą prawną wydanych orzeczeń przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności jest ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudniania osób niepełnosprawnych. W związku z tym brak jest możliwości porównania ustaleń zawartych w orzeczeniach, ponieważ orzeczenie TWKL w P. oraz RWKL we W. zostały wydane na skierowanie Wojskowego Komendanta Uzupełnień w sprawie zdolności do służby wojskowej poborowego, natomiast orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności są wydawane na wniosek zainteresowanego w celach odpowiedniego zatrudnienia. Nie można podzielić powyższego poglądu o niemożności porównania ustaleń zawartych w wymienionych orzeczeniach z uwagi na zdaniem organu odmienne cele ich wydania. Powyższe twierdzenia organu odwoławczego narusza zasadę prawdy obiektywnej, co do ustalenia istnienia schorzeń, zwłaszcza z uwagi na nieodniesienie się organu do dysfunkcji organizmu związanej ze skróconą kończyną. Z tychże względów należy uznać, iż celowe jest ponowne przebadanie P. K. celem prawidłowego i niebudzącego wątpliwości ustalenia stanu zdrowia dla potrzeb określenia przydatności do odbycia służby. W tym stanie rzeczy, skoro zostały naruszone przepisy kodeksu postępowania administracyjnego tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3, a naruszenia te mogły mieć wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § l pkt l lit. c powołanej ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji. Zgodnie z art. 152 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zobowiązany orzec w jakim zakresie zaskarżony akt może być wykonany przed uprawomocnieniem się wyroku. Jednakże w tym przedmiocie nie zachodziła potrzeba orzekania, gdyż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 205 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądza od Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. na rzecz P. K. kwotę 10 /słownie: dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.