II SA/Wr 278/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. i S. H. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...]Nr [...] w sprawie protestu wniesionego przez D. i S. H. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu projektowanej obwodnicy miasta T. łączącej drogę krajową nr [...] z drogą krajową nr [...] oraz terenów przyległych w rejonie wsi N. D. i wsi K. postanawia: skargę odrzucić . D. i S. H.wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...]nr [...]w sprawie protestu wniesionego przez D. i S. H. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu projektowanej obwodnicy miasta T. łączącej drogę krajową nr [...] z drogą krajową nr [...]oraz terenów przyległych w rejonie wsi N. D. i wsi K. Zarządzeniem z dnia [...] wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia skargi przez oświadczenie się, czy przed wniesieniem skargi do Sądu na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...] nr [...]wezwano Radę Miejską w T. do usunięcia naruszenie prawa w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały, a także do nadesłania kopii tego wezwania - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem skutków prawnych. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżący poinformował, iż nie odwoływał się do Rady Miejskiej w T., gdyż osobiście uczestniczył w sesji rady w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uchwały właściwego organu samorządu terytorialnego podjęte w przedmiocie zmiany ogólnego planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego, jako dotyczące sprawy z zakresu administracji publicznej, podlegają zaskarżeniu na zasadach określonych w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (wyrok Sadu Najwyższego z dnia 3 czerwca 1993 r. sygn. akt III ARN 28/93 OSNC 1994/2/44). Uchwała o odrzuceniu protestu do projektu planu zagospodarowania przestrzennego również na podobnej zasadzie może być kwestionowana. W trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 z 2001 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkiem zaskarżenia określonym w tym przepisie jest więc bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia. Oznacza to, że niedopuszczalna jest skarga, jeżeli zainteresowany nie wezwał w ogóle do usunięcia naruszenia lub nie nastąpiło zdarzenie oznaczające, że wezwanie było bezskuteczne. Jak wynika z utrwalonych poglądów w orzecznictwie administracyjnym skarga, o której mowa w art. 101 ustawy samorządowej, wniesiona do sądu administracyjnego z pominięciem warunku uprzedniego "bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia" jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Wezwanie będzie "bezskuteczne", gdy organ gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę, odmówi usunięcia naruszenia, albo gdy nie wypowie się w tym przedmiocie w terminie, jaki obowiązuje do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Wezwanie takie - poza wykazaniem naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnioskodawcy oraz żądaniem usunięcia tego naruszenia - powinno wskazywać kwestionowaną uchwałę, a co najmniej nawiązywać do jej treści. Z natury rzeczy musi ono być sporządzone i skierowane do właściwego organu gminy już po podjęciu uchwały. Zatem wniesienie skargi na uchwałę (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym), bez uprzedniego (bezskutecznego) wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia, jest niedopuszczalne. Przedmiotowa skarga została wniesiona przez S.i D. H. Przy czym należy podkreślić, iż strona skarżąca nie wezwała Rady Miejskiej w T. do usunięcia naruszenia prawa. Skierowanie przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia było zatem niezbędną czynnością procesową, której strona w niniejszej sprawie nie dopełniła przed wniesieniem skargi na uchwałę, o jakiej mowa w cytowanym przepisie. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Stąd orzeczono jak w sentencji orzeczenia.