II SA/Wr 281/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 15 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł. E. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 281/15 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Ł. E. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z lokalu mieszkalnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5 czerwca 2015 r. (sygn. akt II SA/Wr 281/15) odrzucił skargę w niniejszej sprawie. Ł. E. pismem z dnia 1 czerwca 2015 r. (data wpływu do Sądu: 8 czerwca 2015 r.) wystąpił z zażaleniem na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2015 r., wzywające go do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Na uzasadnienie wniosku podano, że skarżący pomylił się podając niedokładny adres na kopercie, wskutek czego otrzymał zwrot przesyłki, w której znajdowało się zażalenie. Do wniosku dołączono kopertę zaadresowaną "Naczelny Sąd Administracyjny we Wrocławiu" z potwierdzeniem jej złożenia w administracji Zakładu Karnego w Koronowie w dniu 19 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W rozpoznawanej obecnie sprawie skarżący żąda przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 24 kwietnia 2015 r. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 12 maja 2015 r. (dowód: k. 21 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na to zarządzenie biegł więc do końca dnia 19 maja 2015 r. Tymczasem zażalenie zostało przez skarżącego wniesione w dniu 1 czerwca 2015 r. (data złożenia w administracji zakładu karnego, k. 38 akt sądowych, odwrót), czyli już po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Oceniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia sąd przyjął, że warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: 1) brak winy strony w uchybieniu terminowi; 2) powodowanie przez uchybienie terminowi ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego; 3) złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi; 4) równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Omawiając wskazane przesłanki sąd stwierdził, że spełniona jest przesłanka nr 4, bowiem skarżący wraz z wnioskiem wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 24 kwietnia 2015 r. Sąd uznał również, że spełniona jest przesłanka nr 3, gdyż skarżący dowiedział się o zwrocie omyłkowo zaadresowanej koperty po dniu 26 maja 2015 r. (data zwrotu przesyłki przez placówkę pocztową), a wniosek o przywrócenie terminu złożył w dniu 1 czerwca 2015 r., czyli przed upływem 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Nie budzi również wątpliwości spełnienie przesłanki nr 2, ponieważ wniesienie zażalenia po terminie może wywołać ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Niemniej, zdaniem sądu, nie można powiedzieć, że spełniona została przesłanka nr 1. Po pierwsze sąd przyjął za uprawdopodobnione, że dołączona do wniosku koperta nadana w dniu 19 maja 2015 r. zaadresowana "Naczelny Sąd Administracyjny we Wrocławiu", zawierała istotnie zażalenie na zarządzenie z dnia 24 kwietnia 2015 r. Wobec tego to błędne zaadresowanie koperty w tym wypadku stało się przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia. Jednak, zdaniem sądu, wadliwe zaadresowanie koperty obciąża wyłącznie skarżącego. W ocenie sądu, skarżący adresując kopertę "Naczelny Sąd Administracyjny we Wrocławiu" działał więc niedbale i wbrew powszechnie przyjętym regułom rozsądnego i należytego działania, którego można wymagać od tzw. "przeciętnego" obywatela. Jest bowiem okolicznością powszechnie wiadomą, że adres na kopercie powinien zawierać nie tylko nazwę adresata, ale i oznaczenie miejscowości (najlepiej z kodem pocztowym) oraz ulicy czy placu, przy której siedzibę czy miejsce zamieszkania ma adresat, oraz numeru domu czy lokalu, pod który przesyłka ma być doręczona. Przy czym sąd stwierdził, że poprzednią korespondencję kierowaną do sądów administracyjnych skarżący adresował prawidłowo (zob. koperta w aktach sprawy: k. 24). To zaś prowadzi do wniosku, że niewłaściwe zaadresowanie koperty, która – według oświadczenia skarżącego – zawierać miała zażalenie, obciąża wyłącznie skarżącego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OZ 379/15, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Co za tym idzie, sąd stwierdził, iż do uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia doszło z wyłącznej winy skarżącego. O braku winy strony można byłoby mówić dopiero wtedy, gdyby istniały przeszkody niezależne od strony, które spowodowały, że strona jakichś działań procesowych nie podjęła, a w konsekwencji uchybiła terminowi. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym, brak winy w uchybieniu terminu można stwierdzić tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia terminu wyznaczonego przepisami prawa (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 100/12, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Okoliczności tego rodzaju skarżący nie wykazał. Reasumując trzeba powiedzieć, że przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie była w stanie usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie sądu w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, gdyż nie wykazano, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji postanowienia.