II SA/Wr 290/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego centralnej części Klina S. we W postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] Rada Miejska W. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego centralnej części Klina S. we W. Pismem dnia 7 października 2005 r. K. O. wezwał Radę Miejską W. do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem powyższej uchwały. W odpowiedzi na to wezwanie organ podjął uchwałę z dnia 20 października 2005 r. Nr [...] w sprawie rozpatrzenia wezwania K. O. do usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwałą Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego centralnej części K. S. we W. Uchwała Rady Miejskiej W. z dnia [...] Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego centralnej części Klina S. we W. stała się przedmiotem skargi K. O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie jest uchwała organu gminy podjęta w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która jako dotycząca sprawy z zakresu administracji publicznej, podlegają zaskarżeniu na zasadach określonych w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powyższego przepisu wynika, że warunkiem zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały organu gminy jest bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z jej podjęciem, skierowane do organu, który kwestionowany akt uchwalił. Również, zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa - § 4. Warunkiem formalnym do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy, który został w rozpatrywanej sprawie spełniony, jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem przez ten organ zaskarżonej uchwały. Wprawdzie wezwanie to nie jest typowym środkiem zaskarżenia, jednakże przyjmuje się, że ma ono charakter takiego środka prawnego w rozumieniu doktryny postępowania administracyjnego. Służy ono bowiem zakwestionowaniu przez legitymowany podmiot określonego działania organu administracji publicznej w celu doprowadzenia do jego uchylenia lub zmiany. W odróżnieniu do środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zalicza się je do kategorii środków prawnych nadzwyczajnych. Jego istotą i celem jest stworzenie dodatkowych możliwości autorewizji własnego działania przez ten organ, który podjął akt lub dokonał kwestionowanej czynności (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 241). Stosownie do przepisu art. 53 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy uchwała będąca odpowiedzią na wezwanie K. O. do usunięcia naruszenia prawa doręczono skarżącemu w dniu 18 listopada 2005 r. Ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru wynika, że strona odebrała ją osobiście. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego sprawie upłynął w dniu 19 grudnia 2005 r. Natomiast skarga K. O. została nadana w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 24 lutego 2006 r. (stempel na kopercie zawierającej skargę), a zatem z uchybieniem powyższego terminu. Dotąd powiedziane prowadzi do wniosku, iż skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała odrzuceniu. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.