II SA/Wr 294/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędzia NSA Halina Kremis Sędzia NSA Julia Szczygielska /sprawozdawca/ Protokolant: Katarzyna Grott po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki z o. o. A z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 6 grudnia 2001r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę stacji obsługi samochodów A z niezbędną infrastrukturą, przewidzianą do realizacji we W. przy ul. S. J. [...] I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. nie orzeka o wykonaniu zaskarżonego postanowienia; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz skarżącej Spółki z o. o. A kwotę 10 zł /dziesięć złotych/ tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. W dniu 17 lipca 2001 r. Prezydent W. wydał na podstawie art. 45 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) i w oparciu o uchwałę nr XXXI/953/01 Rady Miejskiej W. z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w rejonie ul. K. S. W., Mostu W. i al. M. K. we W., postanowienie nr [...] o zawieszeniu z rzędu postępowania wszczętego dnia 15 marca 2000 r. na wniosek Spółki z o. o. A. z/s w Katowicach w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji obsługi samochodów A. wraz z niezbędną infrastrukturą, przewidzianej do realizacji we W. przy ul. J. [...], obręb Plac G. do czasu uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego, dla obszaru na którym znajduje się planowana inwestycja. Zażalenie od powyższego postanowienia wniosła Spółka z o.o. A. domagając się podjęcia zawieszonego postępowania z uwagi na zgodność zamierzenia z dokumentacją planu zagospodarowania przestrzennego oraz, iż sprawa dotyczy małego obiektu planowanego na terenie istniejącej już stacji paliw. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2001 r. Nr [...], podjętym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu stwierdził, iż unormowania zawarte w art. 45 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym określają przesłanki zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, natomiast art. 45 ust. 1 przewiduje obligatoryjne zawieszenie takiego postępowania. Dla obszarów, dla których istnieje obowiązek sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zgodnie z art. 13 ust. 1 tejże ustawy, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Obowiązkowe sporządzenie takiego planu następuje (art. 13 ust. 1 pkt 3) dla obszarów, na którym przewiduje się zadania dla realizacji lokalnych celów publicznych z wyjątkiem zadań związanych z budową urządzeń infrastruktury technicznej w granicach pasa drogowego. Niewątpliwie lokalnymi celami publicznymi w rozumieniu tego przepisu są cele powołane przez organ pierwszej instancji w uzasadnieniu zakwestionowanego postanowienia a mianowicie: określenie podłoża i ukształtowania bulwarów nadodrzańskich, budowa drugiego mostu przez Starą Odrę i Kanał Miejski, zmiana układu komunikacyjnego w rejonie skrzyżowania ul. K. W. i ul. J. N., sprecyzowanie zasad zabudowy i zagospodarowania terenu w celu ich przeznaczenia pod zabudowę mieszkaniową, z zachowaniem niezbędnej rezerwy komunikacyjnej (ewentualnie poszerzenie ul. S. J.). Ponieważ przygotowywany dla obszaru potencjalnego zainwestowania plan miejscowy nie został jeszcze przyjęty, organ lokalizacyjny nie może jednoznacznie określić zakresu wykorzystania terenu objętego uchwałą na realizację zadań publicznych. Za takim stanowiskiem przemawia również opinia Dyrektora Biura Rozwoju W. z dnia 25 czerwca 2001 r., zgodnie z którą planowane zadania dla realizacji celów publicznych mogą kolidować z zamierzeniem inwestycyjnym. Stąd też Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. uznało, iż przedstawione okoliczności wyłączają obecnie możliwość wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu zgodnie z wnioskiem strony. Skargę na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ we Wrocławiu wniosła Spółka z o.o. A. domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Strona zarzuciła w skardze, iż zaskarżone postanowienie zostało podjęte bez ustalenia, czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, do sporządzenia którego przystąpiono na podstawie uchwały Rady Miejskiej W. z dnia 29 marca 2001 r. jest pierwszym planem na terenie dotychczas nie objętym planowaniem przestrzennym, czy chodzi o zmianę istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego, co stanowi naruszenie praw skarżącego. W związku z nie ustaleniem przez organ stanu faktycznego strona skarżąca wskazała na możliwość zaistnienia dwóch przypadków: pierwszego, gdy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, do którego opracowania przystąpiono zgodnie z uchwałą rady Miejskiej W. z dnia 29 marca 2001 r., jest pierwszym w ogóle na przedmiotowym terenie, nie objętym wcześniej żadnym planowaniem. Zdaniem strony tylko w tym przypadku jest możliwe bezterminowe zawieszenie postępowania administracyjnego. Natomiast w przypadku, gdy wcześniej istniał plan zagospodarowania przestrzennego zawieszenie postępowania, a zwłaszcza bezterminowe jest niedopuszczalne, z uwagi na zapis art. 45 ust. 2 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym można zawiesić postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy. Uwzględniając czas przystąpienia do wprowadzania zmian planistycznych, wynikających z uchwały Rady Miejskiej z dnia 29 marca 2001 r., zawieszenie postępowania nie powinno nastąpić na okres dłuższy niż do 29 marca 2002 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie. Ponadto organ podkreślił, iż teren przedmiotowej inwestycji objęty był planem zagospodarowania przestrzennego miasta W., przyjętym uchwałą Miejskiej Rady Narodowej z dnia 10 czerwca 1988 r. Natomiast na mocy uchwały Rady Miejskiej W. z dnia 29 marca 2001 r. przystąpiono do sporządzania nowego, szczegółowego planu zagospodarowania przestrzennego określonego w uchwale obszaru. Dopóki zaś plan miejscowy dla przedmiotowego obszaru nie zostanie uchwalony, nie jest możliwe jednoznaczne określenie przeznaczenia terenu zainwestowania tym samym ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji, jak i postanowień, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji, bądź postanowienia. Działając zatem w granicach kompetencji wynikających z art.1 & 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. 153, poz.1269/ w związku z art.3 & 2 pkt.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/, Wojewódzki Sąd Administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art.145 lub art.151 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji narusza przepisy prawa w zakresie wskazanym w art. 145 & 1 pkt.1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/, co powoduje, iż postanowienia te podlegają usunięciu z obrotu prawnego. Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm./ - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, co oznacza, że cyt. wyżej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest udzielenie odpowiedzi, czy organ pierwszej instancji, tj. Prezydent W. miał dostateczną podstawę do wydania w oparciu o przepis art.45 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm./ postanowienia z dnia 17 lipca 2001r. o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie wszczętej z wniosku Spółki z o.o. A. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji obsługi samochodów A. wraz z niezbędną infrastrukturą, przewidzianej do realizacji we W. przy ul. J. [...], obręb Plac G. Istotne jest w sprawie, że zgodnie z art.61 & 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, przy czym datą wszczęcia tegoż postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej /art.61 & 3 k.p.a./. Lektura akt sprawy wskazuje, że w chwili wszczęcia na wniosek skarżącej postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji obsługi samochodów A. wraz z niezbędną infrastrukturą, przewidzianej do realizacji we W. przy ul. J. [...], obręb Plac G., dla terenu tegoż obowiązywał w tym czasie plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta W., zatwierdzony uchwałą Miejskiej Rady Narodowej z dnia 10 czerwca 1988r., Nr XXI/104/88 /Dz.Urz.Województwa Wrocławskiego Nr 11, poz.165/. Z akt sprawy niewątpliwie również wynika, że w dniu 29 marca 2001r. Rada Miejska W. powołując się na przepis art.12 ust.1 i 2 oraz art.13 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), podjęła uchwałę nr XXXI/953/01 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w rejonie ul. K. S. W., Mostu W. i al. M. K. we W. Organ pierwszej instancji odwołujac się do powyższej uchwały z dnia 29 marca 2001r., postanowieniem z dnia 17 lipca 2001r. zawiesił postępowanie w sprawie wszczętej 15 marca 2000r. na wniosek skarżącej o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji obsługi samochodów A. wraz z niezbędną infrastrukturą, przewidzianej do realizacji we W. przy ul. J. [...], obręb Plac G., przyjmując, że zachodzą przesłanki z art.45 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.). Strona skarżąca nie zgodziła się z w/w postanowieniem i we wniesionym zażaleniu stwierdziła, cyt.: "... Pragnę zwrócić uwagę na fakt zgodności zamierzenia z dokumentacją planu zagospodarowania przestrzennego ...". Organ odwoławczy nie uwzględnił zażalenia skarżącej i podobnie jak organ pierwszej instancji przyjął, że wobec podjęcia w dniu 29 marca 2001 r. przez Radę Miejską W. uchwały nr XXXI/953/01 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w rejonie ul. K. S. W., Mostu W. i al. M. K. we W., w sprawie zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania w oparciu o przepis art.45 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodzić się należy z organami, że w myśl w/w przepisu art.45 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zawiesza się do czasu uchwalenia planu dla obszarów, dla których, zgodnie z art. 13 ust. 1, istnieje obowiązek sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Niemniej jednak w niniejszej sprawie nie można było, jak uczyniły to organy, pominąć obowiązującego w czasie gdy toczyło się postępowanie administracyjne, planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta W., zatwierdzonego uchwałą Miejskiej Rady Narodowej z dnia 10 czerwca 1988r., Nr XXI/104/88 /Dz.Urz.Województwa Wrocławskiego Nr 11, poz.165/, a który to plan obejmował również teren planowanej przez skarżącą inwestycji. To zaś , że teren na którym planowana była przez skarżącą Spółkę inwestycja objęty był ustaleniami tegoż planu z 1988r., znajduje potwierdzenie tak w znajdujących się w aktach administracyjnych: wypisie i wyrysie z dnia 14 września 200r., znak [...], jak i w dokumencie zatytułowanym "Kompleksowa ocena oddziaływania obiektu na środowisko naturalne" / str.4 /. Zgodnie zaś z art.67 ust.1 w/w ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonego postanowienia, miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy, tracą moc po upływie 7 lat od dnia jej wejścia w życie, czyli tracą moc dopiero z dniem 1 stycznia 2002r. Podkreślić należy, że istotną okolicznością w niniejszej sprawie jest stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zajęte w uchwale Składu Pięciu Sędziów z dnia 3 czerwca 1996r., OPK 14/96 /ONSA Nr 1 /1997, poz.11/ , gdzie przyjęte zostało, iż warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się stosownie do art. 40 ust. 1 powołanej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którym w okresie przejściowym (art.67 ust.1 ustawy) staje się - jeżeli dla określonego obszaru nie uchwalono planu pod rządami tej ustawy - dotychczasowy plan szczegółowy lub plan ogólny. W świetle zatem powyższego stwierdzić należy, że skoro w czasie gdy toczyło się w niniejszej sprawie postępowanie, dla obszaru na którym planowana była przez skarżąca Spółkę inwestycja nie obowiązywał jeszcze miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalany w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, gdy natomiast w tym czasie obowiązywał nadal plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta W., zatwierdzony uchwałą Miejskiej Rady Narodowej z dnia 10 czerwca 1988r., Nr XXI/104/88, to brak było podstaw do zawieszenia z urzędu postępowania z powołaniem się na przepis art.45 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Wojewódzki Sąd Administracyjny opierając się zatem na przepisie art. 145 & 1 pkt. 1 lit. a i c, art.152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak sentencji.