II SA/Wr 308/10

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata C.W. o zasądzenie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. I. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia ... w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. przyznać adwokatowi C. W. od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 221, 40 zł (dwieście dwadzieścia jeden i 40/100 złotych), w tym 23% VAT; 2. odmówić przyznania pozostałych wnioskowanych kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2010 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie m.in. ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony w dniu 29 lipca 2010 r. adwokat C. W.. Pełnomocnik w skardze kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 września 2010 r. odrzucającego skargę wystąpił o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed ww. Sądem, a także w postępowaniu kasacyjnym. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne za sporządzenie skargi kasacyjnej w wysokości 221, 40 zł (kwota ta zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" w zw. z pkt 1 lit. "c" oraz w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wniosek pełnomocnika skarżącej o przyznanie opłaty za zastępstwo prawne za czynności w postępowaniu przez Sądem I instancji należy uznać na bezzasadny. Podkreślić bowiem należy, że pełnomocnikowi należy się wynagrodzenie jedynie za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną, a w aktach niniejszej sprawy brak jest jakiejkolwiek czynności, która świadczyłaby o tym, że adwokat C. W. podjął jakieś działania w interesie skarżącej przed wydaniem orzeczenia kończącego postępowanie przed Sądem I instancji (tj. postanowieniem WSA we Wrocławiu z dnia 16 września 2010 r. odrzucającym skargę). Ze względu na opłacanie tego wynagrodzenia ze środków publicznych Sąd ma zarazem uprawnienie, jak i obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona (zob. postanowienie SN z 16 marca 2000 r., I PZ 86/99, "Prawo i Zabezpieczenie Społeczne" 2001, nr 1, s.41). Nie ma w aktach niniejszej sprawy żadnej wzmianki o tym aby były one przed datą wydania ww. postanowienia udostępniane pełnomocnikowi skarżacej lub jego substytutom. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.