II SA/Wr 311/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz - Kremis po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. k. z/s we W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. A. Sp. k. z/s we W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Prezydenta W. z dnia [...] w części dotyczącej wykonania na działkach nr 3/18, 6/14, 12/1, 13/3 AM-1, obręb K., budynków oznaczonych na zatwierdzonym projekcie budowlanych jako A, B, C, D wraz z siecią wodociągową, kanalizacyjną deszczową i sanitarną, objętych uzgodnieniem ZUDP nr [...] oraz drogą wewnętrzną wraz z 25 miejscami postojowymi i chodnikami, znajdującą się w zachodniej części działki (przy budynku D) oraz w zakresie przewidującym wykonanie pozostałych miejsc postojowych naziemnych i chodników na działce nr 6/14. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ podał m.in., że sprawa wygaszenia decyzji Prezydenta W. z dnia [...], była już przedmiotem postępowania administracyjnego, które toczyło się przed tym organem i zakończyło się wydaniem decyzji z dnia [...] uchylającej decyzję Prezydenta W. z dnia [...] r. i odmawiającej wygaśnięcia tej decyzji. Skarga na powyższą decyzję została oddalona wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wr/610/16. W toku postępowania sądowoadministracyjnego ustalono, że wyrok tut. Sądu z dnia 1 grudnia 2016 r., został zaskarżony w drodze skargi kasacyjnej, a sprawa została przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zarejestrowana pod sygn. akt II OSK 1361/17 i wyznaczony został w niej termin rozprawy na dzień 25 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Tak w doktrynie jak i judykaturze określona w cyt. przepisie przesłanka upoważniająca Sąd do zawieszenia postępowania, w sytuacji gdy jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania jest ujmowana szeroko, a przyjmowana interpretacja zdaje się wychodzić poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, przyjmując, że każde postępowanie przed organami państwa może być uznane za prejudycjalne dla toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GZ 141/11; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 882/10; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302- 303). Mając zatem niniejsze na względzie Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uprawniająca do zawieszenia postępowania. Zdaniem tut. Sądu prawomocne wypowiedzenie się przez Naczelny Sąd Administracyjny co do legalności uprzednio wydanej decyzji Wojewody D. z dnia [...] uchylającej decyzję Prezydenta W. z dnia [...] r. i odmawiającej stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Prezydenta W. z dnia [...] pozostaje w związku z kontrolowaną w niniejszej sprawie decyzją z [...] r. W obu bowiem przypadkach kwestię sporną stanowi ewentualna bezprzedmiotowość decyzji z powodu utraty przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Stąd prawomocne wypowiedzenie się w tej kwestii przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II OSK 1361/17 będzie miało – zdaniem Sądu – wpływ na wynik niniejszej sprawy. W tych okolicznościach kierując się dyspozycją z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.