II SA/Wr 315/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej A we W. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego M.M. we W. postanawia odrzucić skargę Rada Miejska we W. działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.) w związku z art. 20 ust. l ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm.) i uchwały Nr [...] Rady Miejskiej W. z dnia [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego M.M. (Biuletyn Urzędowy Rady Miejskiej W. Nr 4, póz. 1345) podjęła w dniu [...] uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego M.M. we W.. Na opisaną uchwałę Rady Miejskiej we W. z dnia [...] skargę w dniu 19 maja 2008 r. (vide: zawarta na zwrotnym potwierdzeniu odbioru data wpływu skargi przesłanej przez Sąd do organu za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona do tegoż Sądu) złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowo–Budowlana M.. Wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały skarżąca Spółdzielnia podniosła zarzuty naruszenia: art.1 ust.1 i 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 4 poz. 27 z 2001 r. ze zm.); art. 1 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 288 z 1995 r. ze zm.); art. 239 ustawy Kodeks cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z 1964 r. ze zm. ). W odpowiedzi na skargę Rada Miejska W. wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest środkiem prawnym uwzględnionym w przepisie art. 3 § 2 pkt.1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części u.p.p.s.a, określającym zakres jurysdykcji sądów administracyjnych, umożliwiającym przeprowadzenie sądowej kontroli działań organów administracji publicznej w określonym ustawowo zakresie. Zgodnie z art. 54 § 1 wskazywanego aktu skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej, oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. W tym przypadku dla zachowania terminu do wniesienia skargi, konieczne jest, aby przed jego upływem pismo wpłynęło do właściwego organu (zob. Hanna Knysiak–Molczyk, s. 330–331 komentarza do ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wydanego pod redakcją Tadeusza Wosia przez Wydawnictwo Prawnicze LEXIS NEXIS Warszawa 2005 r.). W świetle art. 3 § 2 pkt 5 cytowanej ustawy Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej miedzy innymi orzekając w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym precyzującym przedmiot i szczególny tryb zaskarżenia w rozważanym tu zakresie aktów organów jednostek samorządu terytorialnego - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć taką uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Warunkiem zaskarżenia określonym w tym przepisie jest więc bezskuteczne wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że niedopuszczalna jest skarga, jeżeli zainteresowany nie wezwał w ogóle organu do usunięcia naruszenia prawa lub nie nastąpiło zdarzenie oznaczające, że wezwanie było bezskuteczne. Jak wynika z utrwalonych poglądów w orzecznictwie administracyjnym skarga, o której mowa w art.101 ustawy o samorządzie gminnym, wniesiona do sądu administracyjnego z pominięciem warunku uprzedniego "bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia" jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Takie wezwanie będzie przy tym "bezskuteczne", gdy organ gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę, odmówi usunięcia naruszenia prawa, albo gdy nie wypowie się w tym przedmiocie w terminie, jaki obowiązuje do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Wezwanie takie - poza wykazaniem naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnioskodawcy oraz żądaniem usunięcia tego naruszenia - powinno wskazywać kwestionowaną uchwałę lub zarządzenie, a co najmniej nawiązywać do jej treści. Z natury rzeczy musi ono być sporządzone i skierowane do właściwego organu gminy już po podjęciu uchwały lub zarządzenia. Zatem wniesienie skargi na uchwałę bez uprzedniego (bezskutecznego) wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia, jest niedopuszczalne. Odnosząc przedstawione rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, należy uznać, że strona skarżąca nie dopełniła warunku uprzedniego wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego uchwałą Rady Miejskiej W.. Wbrew argumentacji strony skarżącej nie można bowiem traktować za takie wezwanie a tym samym za dopełnienie warunku do skutecznego wniesienia skargi w trybie art. 101 ustawy o samorządzie terytorialnym wskazanego przez stronę skarżącą wniosku z dnia 5 maja 2008 r. Jak bowiem wynika z treści tego pisma jego adresatem nie jest właściwy organ gminy w tym przypadku Rada Miejska we W. lecz Wojewoda D. a więc organ nadzoru nad działalnością Rady Miejskiej we W. a ponadto wniosek ten odnosi się do innego, odmiennego od tego który przewiduje przepis art. 101 ust. 1 ustawy samorządowej, dokonywanego z urzędu przez organ nadzoru trybu kontroli legalności przepisów uchwał. Z tych też względów, należało ocenić, że strona skarżąca nie spełniła warunku wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi na uchwałę rady gminy do sądu administracyjnego. To z kolei skutkować musiało odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).