II SA/Wr 327/04

W IMIENIU RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA: Zygmunt Wiśniewski (spraw.) Sędziowie : Sędzia WSA: Anna Siedlecka Asesor WSA: Olga Białek Protokolant: Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi S. C. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Wojewody D. na rzecz skarżącego kwotę 1.027 (jeden tysiąc dwadzieścia siedem ) zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów sądowych. Sygn. akt II SA/Wr 327/04 2 UZASADNIENIE Prezydent W. w dniu [...] r. na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016) oraz art. 104 k.p.a. i art. 92 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 z późn. zm.), wydał decyzję Nr [...], w której zgłosił sprzeciw w sprawie robót budowlanych polegających na budowie pomieszczenia gospodarczego na terenie działki mieszczącej się przy ulicy O. [...] we W. objętych zgłoszeniem z dnia [...]r. inwestora - S. C.. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji wskazał, iż w dniu [...] r. inwestor S. C. zgłosił do Urzędu Miejskiego Wydziału Architektury i Budownictwa we W. zamiar przeprowadzenia robót budowlanych polegających na budowie pomieszczenia gospodarczego o powierzchni [...]m2 na istniejących fundamentach, na terenie działki przy ulicy O. [...] we W.. Zdaniem organu pierwszoinstancyjnego, w dniu [...]r. S. C. został wezwany do usunięcia braków wniosku (wezwanie Nr [...]) poprzez przedłożenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania terenem nieruchomości na cele budowlane. Jednak do chwili obecnej, jak podał organ I instancji, inwestor takiego oświadczenia nie przedłożył. W uzasadnieniu decyzji Prezydent W. ponadto podał, że z dostarczonych przez inwestora, dokumentów wynika, że budowa polegać ma na dobudowie do istniejącego budynku gospodarczego nowego pomieszczenia, w związku z czym należy ją uznać jako rozbudowę tego obiektu wymagającą uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę. Jednocześnie, jak podkreślił to organ, rozbudowana część obiektu usytuowana jest bezpośrednio na granicy z sąsiednią nieruchomością przy ulicy O. [...], co narusza warunki określone w § 12 ust. 3 pkt 1b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z dnia 15 czerwca 2002 r.), a dotyczące odległości zabudowy bez otworów okiennych lub drzwiowych od granicy działki. Ponadto dodano, że projektowana budowa wymaga dokonania rozbiórki istniejącego w tym miejscu pomieszczenia gospodarczego. Pomieszczenie to usytuowane jest również bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią, zatem zgodnie z przepisem art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane jego rozbiórka wymaga uzyskania pozwolenia wydanego przez Prezydenta W. -Wydział Architektury i Budownictwa we W. w formie decyzji. W związku z powyższym, zdaniem organu, należy uznać, że zgłoszone przez inwestora roboty wykraczają poza zakres robót nie wymagających uzyskania decyzji pozwolenia na budowę określonych w art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane. Inwestor, jak podał organ, może wystąpić do w/w Wydziału z wnioskiem o wydanie pozwolenia na rozbiórkę istniejącego pomieszczenia gospodarczego. Następnie po uzyskaniu takiego pozwolenia może wystąpić za pośrednictwem tegoż Wydziału z wnioskiem skierowanym do Ministra Infrastruktury o upoważnienie w/w Wydziału do wyrażenia z gody na odstępstwa od obowiązujących warunków technicznych w sposób umożliwiający usytuowanie rozbudowanej części budynku gospodarczego bezpośrednio na granicy sąsiedniej działki. Od powyższej decyzji skarżący- S. C. złożył odwołanie wraz z wnioskiem o uchylenie decyzji organu I instancji z dnia [...]r. Skarżący podał, że zgłoszenia dotyczącego zamiaru przeprowadzenia robot budowlanych polegających na budowie pomieszczenia gospodarczego dokonał w dniu [...] r., a nie w dniu [...]r., jak zostało to wskazane przez organ pierwszoinstancyjny. Zarzucił, iż na decyzji Prezydenta W. widnieje data [...] Sygn. akt II SA/Wr 327/04 3 r., a z Urzędu Miejskiego powyższą decyzję wysłano mu dopiero w dniu [...]r. Skarżący ponadto podkreślił, iż nieuzasadnione jest twierdzenie organu, że inwestor nie usunął braków wymienionych w piśmie Nr [...]z dnia [...]r. oraz, że takiego pisma Urząd nie otrzymał. Skarżący wskazał, że odpowiedź na wyżej wspomniane wezwanie oraz wymagane oświadczenie o prawie dysponowania grantem wraz z ustosunkowaniem się do pozostałych kwestii podniesionych w wezwaniu, zostało przez niego omówione szczegółowo w piśmie wysłanym do Urzędu Miejskiego Wydział Architektury i Budownictwa w dniu [...] r. - to jest w terminie wskazanym w wezwaniu. S. C. ponadto podał, iż nie jest jego zamiarem dokonywanie żadnych rozbiórek, a zatem jego zdaniem, bezprzedmiotowy byłby wniosek o jakim mowa w decyzji organu I instancji. W części końcowej odwołania skarżący podał, że zaplanowana przez niego budowa nie narusza i nie zmienia funkcji użytkowej pobliskiego budynku i ma stanowić samodzielne pomieszczenie gospodarcze o gabarytach [...]m2 , a zatem jest zgodne z art. 30 ustawy -Prawo budowlane. W związku z powyższym odwołaniem, Wojewoda D. w dniu [...]r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016), wydał decyzję Nr [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy -Prawo budowlane, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa budynków gospodarczych, wiat i altan o powierzchni zabudowy do 10 m2' przy czym łączna liczba tych obiektów nie może przekraczać dwóch, na każde 1000 m2 powierzchni działki. Cytowany przepis prawa ma zastosowanie tylko do działek budowlanych o powierzchni 1000 m2 i większych. Wobec powyższego faktu, zdaniem organu II instancji, nie można zastosować wymienionego przepisu prawa, gdyż powierzchnia działki Nr ewidencji gruntów [...], jest mniejsza od wymaganej powyższym przepisem. Wobec powyższego, inwestycja, której zamiar miał dokonać skarżący objęta jest obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę - na podstawie art. 28 ustaw}' - Prawo budowlane. Ponadto wskazano, że zgodnie z przepisem art. 30 ust. 2 cytowanej ustawy, w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym stanowi art. 32 ust. 4 pkt 2 wymienionej ustawy, oraz w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia, właściwy organ nakłada w drodze postanowienia , na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nie uzupełnienia -wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Organ odwoławczy podkreślił, iż zgłoszenia należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji. Organ II instancji wskazał, iż z akt przedmiotowej sprawy wynika, że S. C. w dniu [...] r. złożył w Wydziale Architektury i Budownictwa Urzędu Miejskiego we W. wraz ze zgłoszeniem następujące dokumenty: * mapę do celów projektowych, * rysunek określający gabaryty planowanego pomieszczenia gospodarczego, widok perspektywiczny w nawiązaniu do istniejących pomieszczeń gospodarczych. Sygn. akt II SA/Wr 327/04 4 Pismem z dnia [...]r. Wydział Architektury i Budownictwa Urzędu Miejskiego we W. nałożył na skarżącego obowiązek uzupełnienia złożonej dokumentacji w terminie 7 dni od daty otrzymania powyższego pisma o oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Obowiązek ten wynika wprost z treści art. 30 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, który winien być przez inwestora spełniony w określonym terminie. Jednakże nałożenie obowiązku uzupełnienia zgłoszenia powinno nastąpić na drodze postanowienia - o czym stanowi wyżej powołany przepis prawa. Wojewoda D. ustosunkowując się do zarzutów skarżącego podniesionych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, stwierdził, że inwestor nadał zgłoszenie przesyłką poleconą w urzędzie pocztowym w dniu [...]r. Do Kancelarii Urzędu Miasta W. przedmiotowe zgłoszenie wpłynęło w dniu [...]r. Wobec powyższego, zdaniem organu administracyjnego, rozstrzygnięcie w omawianej sprawie powinno nastąpić do dnia [...]r., to jest w terminie 30 dni od daty wpływu do organu, gdyż ta data jest datą doręczenia organowi administracji architektoniczno - budowlanej zgłoszenia. Zaskarżona decyzja Prezydenta W., podpisana została w dniu [...]r., oraz w tym. dniu wpłynęła do Kancelarii Urzędu Miejskiego W., wobec tego zarzuty postawione w odwołaniu przez skarżącego organ odwoławczy uznał za nieuzasadnione. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. wraz z wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności oraz stwierdzenie nieważności decyzji organu 1 instancji i wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji obu instancji. Skarżący w skardze zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 30 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane na skutek utrzymania w mocy sprzeciwu Prezydenta W. wobec zgłoszenia przez skarżącego robót budowlanych obejmujących budowę pomieszczenia gospodarczego na działce przydomowej przy ulicy O. [...] we W. na istniejących już fundamentach o powierzchni [...]m2 z przyczyn innych niż przewidziane ustawą oraz naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 30 ust. 5 ustawy -Prawo budowlane oraz art. 59 § 5 w zw. z art. 39 k.p.a. na skutek uznania, iż sprzeciw Prezydenta W. z dnia [...]r. został wniesiony w terminie. W doręczonej Sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd , następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne- art. 3 § 1 w zw. z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w tym także na decyzje wydane na podstawie norm prawa budowlanego. Z taką kontrolą mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Sygn. akt II SA/Wr 327/04 5 Mając na uwadze powyżej wskazane kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie, w toku administracyjnego postępowania instancyjnego, okoliczności faktycznych i prawnych uznał za konieczne zastosowanie w niniejszej sprawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie naruszenie prawa polega na niedostatecznym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy spowodowanym niedopełnieniem obowiązku zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego- art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do załatwienia sprawy, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepis ten konstytuuje podstawowe zasady postępowania i obowiązki organu administracji publicznej na jakich powinien się opierać organ w toku postępowania. Podstawowe zasady wynikające z w/w przepisu, to zasada kontroli i nadzoru nad przestrzeganiem prawa, zasada prawdy obiektywnej, zasada uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywatela. Zgodnie z przyjętą w art. 7 kpa zasadą prawdy obiektywnej, organy administracji publicznej, prowadzące postępowanie mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością, a zwłaszcza mają obowiązek dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i swoje stanowisko wyrazić w uzasadnieniu podjętej decyzji. Jak zauważono w wyroku NSA z 21.12.2000 r V S.A. 1816/00 lex 77645 "Zgodnie z treścią art. 7 i art. 77 § 1 kpa organy orzekające zobowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy." Zgodnie z kolejnym wyrokiem z dnia 2001.07.04 I S.A. 301/00 LEX nr 53964 : "Obowiązek zebrania całego materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym oznacza, że organ administracji publicznej winien z własnej inicjatywy gromadzić w aktach dowody, które jego zdaniem będą konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz winien gromadzić w aktach sprawy także dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy." W przedmiotowej sprawie organy obu instancji nie dopełnił tego obowiązku. Jak twierdzi P. Witkowski w Zasady ogólne postępowania administracyjnego w postępowaniu podatkowym, cz. I. Prz.Podat. 1997/7/25 -1.3 "Zasada prawdy obiektywnej nakłada na organy administracji państwowej obowiązek dążenia do tej prawdy. Nie mają takiego obowiązku strony postępowania." Tak więc to na organie ciąży obowiązek gromadzenia materiału dowodowego, który następnie posłuży za podstawę do wydania decyzji merytorycznej Zgodnie z wyrokiem NSA OZ w Poznaniu z dnia 11.07.2002 ISA/Po 788/00 Biul. Skarb.2002/6/25 . "K.p.a. nie reguluje kwestii ciężaru dowodu w postępowaniu. Ogólna reguła dowodowa z art. 6 k.c, która znajduje w takim przypadku zastosowanie, stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na organie lub stronie, zależnie od tego, który z tych podmiotów wywodzi z danego faktu skutki prawne. Zasada dochodzenia prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a., art. 122 o.p.) nie jest regulatorem ciężaru dowodu" Przepisy k.p.a. regulując postępowanie dowodowe, stanowią wyznacznik, jak i zbiór narzędzi dla organu, który w sytuacjach wymagających dookreślenia winien z nich korzystać w celu realizacji zasady wyrażonej w art. 7 k.p.a. Sygn. akt II SA/Wr 327/04 6 Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 29 .11.2000 V SA 948/00 LEX nr 50114 "W postępowaniu administracyjnym nie obowiązuje formalna teoria dowodowa, według której daną okoliczność można udowodnić wyłącznie przy pomocy takiego, a nie innego środka dowodowego, ani też zasada, że rola organu orzekającego to rola biernego podmiotu oczekującego na dowody zaoferowane przez stronę Wręcz przeciwnie, rządząca postępowaniem administracyjnym, zasada oficjalności (art. 7, 75 kpa) wymaga, by w toku postępowania organy administracji publicznej podejmowały wszelkie kroki niezbędne do wyjaśnienia i załatwienia sprawy i dopuszczały jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem, a więc by z urzędu przeprowadzały dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy." Realizację zasady prawdy obiektywnej zapewniają między innymi gwarancje zawarte w przepisach regulujących postępowanie dowodowe. Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 17.10.2001 1 SA 1110/01 LEX nr 75516 "Przepis art. 77 § 1 kpa nakłada na organy administracji publicznej obowiązek zgromadzenia całego materiału dowodowego koniecznego do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Z powołanego przepisu prawa wynika między innymi, że organ administracji jest zobowiązany z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy." W niniejszej sprawie organ nie wypełnił nałożonego na niego przepisami prawa obowiązku i mimo braków w ustaleniach faktycznych wydał merytoryczną decyzję, przy czym zrobił to niezgodnie z treścią przepisu art. 80 k.p.a., stanowiącym, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Prezydent W. na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane oraz art. 104 k.p.a. i art. 92 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie gminnym, zgłosił sprzeciw w sprawie robót budowlanych polegających na budowie pomieszczenia gospodarczego na terenie działki mieszczącej się przy ul. O. [...] we W. objętych zgłoszeniem skarżącego - S. C.. W uzasadnieniu organ I instancji podniósł, że skarżący w dniu [...]r. zgłosił zamiar przeprowadzenia robót budowlanych na w/w działce. Następnie w dniu [...]r. S. C. został wezwany do usunięcia braków wniosku poprzez przedłożenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania terenem nieruchomości na cele budowlane, w terminie 7 dni. Zdaniem organu pierwszoinstancyjnego skarżący nie złożył powyższych dokumentów. W wyniku złożenia przez skarżącego odwołania od powyższej decyzji organu I instancji, organ odwoławczy - Wojewoda D. decyzją z dnia [...]r. Nr [...]utrzymał w mocy zaskarżoną przez S. C. decyzję. Organ odwoławczy w pełni poparł argumentację podniesioną przez organ pierwszoinstancyjny. W niniejszej sprawie organ II, jak i I instancji nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Braki w postępowaniu wyjaśniającym, które skutkowały naruszeniem prawa procesowego w zakresie postępowania dowodowego, w rezultacie przyniosły skutek w postaci naruszenia norm prawa materialnego w zakresie przepisów ustawy - Prawo budowlane. Organ administracji, dysponując narzędziami w postaci uprawnień z zakresu postępowania dowodowego, nie ustalił faktów niezbędnych do prawidłowego przeprowadzenia procesu decyzyjnego. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy bezsprzecznie wynika, iż skarżący w dniu [...]r. zgłosił w wydziale Architektury i Budownictwa Urzędu Miejskiego we Sygn. akt II SA/Wr 327/04 7 W. zamiar budowy pomieszczenia gospodarczego na działce zlokalizowanej przy ulicy O. [...] we W.. Wezwanie do usunięcia naruszenia braków formalnych zgłoszonego zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie pomieszczenia gospodarczego o powierzchni [...]m2 na terenie nieruchomości przy ulicy O. [...] we W. przez przedłożenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania terenami nieruchomości na cele budowlane, sporządzone przez zastępcę Dyrektora Wydziału do Spraw Architektoniczno-Budowlanych z dnia [...]r., zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]r.. W powyższym wezwaniu organ zakreślił dla skarżącego siedmiodniowy termin do usunięcia powyższych braków formalnych wniosku. Skarżący spełnił żądanie organu pismem z dnia [...]r., które zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu [...]r.. W związku z powyższym został zachowany termin przewidziany do uzupełnienia wniosku, o którym była mowa powyżej. Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję wydaną przez Prezydenta W. w dniu [...]r., który na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo budowlane zgłosił sprzeciw w sprawie robót budowlanych zgłoszonych przez skarżącego - S. C.. W uzasadnieniach w/w decyzji organy administracyjne powołały się na przepis art. 30 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli: 1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę; 2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy; W związku z powyższym, Sąd podziela pogląd zawarty w skardze, że domniemane nieuzupełnienie zgłoszenia w przepisanym terminie nie mogło stanowić podstawy do wniesienia sprzeciwu przez organ w trybie art. 30 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane. Powyższy przepis prawa taksatywnie wymienia dopuszczalne przyczyny i podstawy sprzeciwu. Organ I instancji nie wyjaśnił rozbieżności zaistniałych pomiędzy materiałem aktowym sprawy, oświadczeniami składanymi przez skarżącego w przedmiocie ustalenia wniesienia przez skarżącego pisma uzupełniającego braki formalne, do usunięcia, których został zobowiązany przez organ pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania oraz w drugiej kolejności ustalenia daty jego wniesienia. Ponadto organ administracyjny w sposób niewłaściwy w decyzji z dnia [...] r. powołał się na przepis art. 30 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, poprzez wskazanie, iż przedmiotowa inwestycja wykracza poza zakres robót niewymagających uzyskania decyzji pozwolenia na budowę określonej w art. 29 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy z uwagi na fakt, iż projektowana budowa wymaga rozbiórki Wynika to z faktu, iż nie uwzględniono twierdzeń skarżącego zawartych w piśmie z dnia [...]r.- stanowiącego jednocześnie uzupełnienie braków formalnych wniosku- na okoliczność "że skarżący nie planuje robót rozbiórkowych, a dobudowa byłaby na istniejącej części niezabudowanego fundamentu". Tak samo postąpił organ II instancji, bowiem nie podjął starań w kierunku wyjaśnienia zaistniałych rozbieżności, chociaż skarżący w odwołaniu zgłaszał w tym zakresie zarzuty i wskazywał, że w dniu [...]r. sporządził przedmiotowe pismo, które następnie w dniu [...]r. wysłał do Urzędu Miejskiego W. Wydział Architektury i Budownictwa. W motywach decyzji ostatecznej wskazuje się na obowiązek inwestora do uzupełnienia zgłoszenia w określonym terminie wynikający z art. 30 ust. 2 ustawy prawo budowlane, którego naruszenie skutkuje wydaniem sprzeciwu, wezwanie do uzupełnienia zgłoszenia powinno przybrać formę postanowienia - której to formy jak wynika z akt sprawy organ I instancji nie zachował. Argumentacja Wojewody w tym zakresie, a także Sygn. akt II SA/Wr 327/04 8 stwierdzenie faktu, iż powierzchnia działki skarżącego nie pozwala na zastosowanie normy zawartej w art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy prawo budowlane, wskazuje iż przechodzi on do porządku nad popełnionymi w toku postępowania pierwszoinstancyjnego naruszeniami przepisów procedury, które zdaniem Sądu powinny skutkować eliminacją rozstrzygnięcia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. "Organ odwoławczy, mający wątpliwości co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe uzupełniające -art. 136 k.p.a., bądź też uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia - art. 138§ 2 k.p.a. Utrzymanie w takim wypadku wadliwej decyzji organu I instancji w mocy, a nawet późniejsze wskazanie temu organowi w odrębnym piśmie warunków od spełnienia których uzależnione jest wykonanie tej wadliwej decyzji, a nawet jej moc prawna, stanowi naruszenie powyższych przepisów, mające wpływ na wynik sprawy" ( wyrok NSA z dnia 4 maja 192 r., I SA 95/82, ONSA 1982, nr 1, poz. 41). W tym miejscu wskazać należy, że organ odwoławczy także w wydanej przez siebie ostatecznej decyzji administracyjnej pominął fakt złożenia przez skarżącego w dniu [...]r. oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania terenem nieruchomości na cele budowlane, które znajduje się w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy. Dodać należy, że w wezwaniu z dnia [...]r. zobowiązano skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku oraz zamieszczono informację, iż wszelkie wymagania dotyczące dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia przez organ wniosku określone zostały w art. 30 ust. 2 oraz w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Ponadto skarżący został pouczony o skutkach niusunięcia braków formalnych w zakreślonym terminie, które spowodowałyby pozostawienie sprawy bez rozpoznania na podstawie przepisu art. 64 § 2 k.p.a. W związku z powyższym nie jest zrozumiałe dla Sądu, rozstrzygnięcie organu I instancji oraz stanowisko organu odwoławczego podtrzymującego decyzję pierwszoinstancyjną, albowiem wniosku skarżącego zgodnie z pouczeniem z dnia [...] r. nie pozostawiono bez rozpoznanie, lecz decyzją z dnia [...]r. Prezydent W. zgłosił sprzeciw w sprawie robót budowlanych polegających na budowie pomieszczenia gospodarczego na terenie działki przy ulicy O. [...] we W. objętych zgłoszeniem inwestora S. C. z dnia [...]r. Reasumując, organy administracyjne w przedmiotowej sprawie nie dokonały właściwych ustaleń faktycznych, albowiem pominęły materiał dowodowy w postaci nadesłanego w terminie pisma skarżącego stanowiącego uzupełnienie braków formalnych poprzez złożenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania terenem nieruchomości na cele budowlane, które to ustalenia miały znaczący wpływ na wynik sprawy. Brak powyższych ustaleń skutkował brakiem możliwości dokonania prawidłowej subsumcji przez organ, gdyż podstawą jej prawidłowości jest prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, aby prawidłowo móc go odnieść do przepisu prawa, w przedmiotowej sprawie do ustawy Prawo budowlane, które to rozstrzygałoby o właściwej procedurze, mającej zastosowanie w rzeczonej sprawie. Mimo wskazanych powyżej braków organ podjął natomiast decyzje o sprzeciwie. W tym miejscu należy podkreślić, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntował się pogląd, że gdy nie jest dokładnie ustalony stan faktyczny sprawy, to nie można ocenić, czy jest on zgodny z hipotezą normy prawa materialnego. W takim przypadku brak jest podstaw do rozstrzygnięcia sprawy, a rozstrzygnięcie dokonane mimo to przez organ administracji jest w konsekwencji wadliwe (por. wyrok z dnia 6 listopada 1984 r. I SA 508/84, OŚNA 2/84/100). Sygn. akt II SA/Wr 327/04 9 W związku z przytoczoną powyżej argumentacją, stwierdzić należy, że materiał dowodowy, który znajduje się w aktach administracyjnych oraz to co zostało podniesione przez skarżącego w odwołaniu od decyzji organu I instancji - sprzeciwu, jak i w skardze na decyzję ostateczną wydaną przez Wojewodę D., zostało całkowicie pominięte w postępowaniu administracyjnym przez organy decyzyjne, przez co materiał dowodowy nie został prawidłowo rozpatrzony, a stan faktyczny sprawy nie został wyjaśniony w sposób nie budzący wątpliwości, do czego organy były zobowiązane, zwłaszcza w świetle przepisów art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Jak stwierdza T. Woś w Postępowanie administracyjne, Warszawa 2000 str. 305-306: "Podstawą do uchylenia decyzji jest brak należytej staranności wykazany przez organ administracji publicznej w prowadzeniu sprawy, a wyrażający się w rozstrzygnięciu o niej bez pełnej znajomości jej stanu faktycznego, oraz materiału dowodowego występującego w sprawie" Wyżej wskazane uchybienia występujące w sprawie, zarówno dotyczące procedury jak i prawa materialnego związanego z przepisami ustawy Prawo Budowlane, dotyczące nie złożenia uzupełnienia wniosku, stanowią takie naruszenie tych przepisów, które mogło mieć istotny wpływ na wynik spraw. " Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji lub postanowienia ,a więc na ukształtowanie w nich stosunku administracyjno prawnego materialnego lub procesowego" Prawo o postępowaniu....str. 458 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny opierając się na przepisie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt I i II sentencji. Orzeczenie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 200 w/w ustawy.