II SA/Wr 329/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 8 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B., K. B., A. M., J. K., M. H., I. K., A. C., P. C., R. i J. K., J. M., E. S. oraz H. K. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...]Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie Parku S. i Ogrodu Zoologicznego we W. postanawia: odrzucić skargę J.K. II SA/Wr 329/04 Uzasadnienie M. B., K. B., A.M., J. K., M. H., I. K., A. C., P. C., R. i J. K., J. M., E. S.oraz H. K., reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego A. K., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...] Nr [...]w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie Parku S. Ogrodu Zoologicznego we W., domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. Zarządzeniem z dnia [...]wezwano pełnomocnika skarżących o złożenia oświadczenia, czy skarżący J. K., I. K.-K., A. C. oraz R. i J. K. (nie wymienieni pod wezwaniem Stowarzyszenia A) przed wniesieniem skargi do Sądu na powyższą uchwałę Rady Miejskiej W. wezwali Gminę W. do usunięcia naruszenie prawa w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem skutków prawnych. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie pełnomocnik strony poinformował, iż skarżący J. K.nie podpisał się pod wezwaniem do usunięcia naruszeń prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uchwały właściwego organu samorządu terytorialnego podjęte w przedmiocie zmiany ogólnego planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego, jako dotyczące sprawy z zakresu administracji publicznej, podlegają zaskarżeniu na zasadach określonych w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 1993 r. sygn. akt III ARN 28/93 OSNC 1994/2/44). Uchwała w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego również na podobnej zasadzie może być kwestionowana w postępowaniu sądowo-administracyjnym. W trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 z 2001 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkiem zaskarżenia określonym w tym przepisie jest więc bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że niedopuszczalna jest skarga, jeżeli zainteresowany nie wezwał w ogóle do usunięcia naruszenia prawa lub nie nastąpiło zdarzenie oznaczające, że wezwanie było bezskuteczne. Jak wynika z utrwalonych poglądów w orzecznictwie administracyjnym skarga, o której mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, wniesiona do sądu administracyjnego z pominięciem warunku uprzedniego "bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia" jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Wezwanie będzie "bezskuteczne", gdy organ gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę, odmówi usunięcia naruszenia prawa, albo gdy nie wypowie się w tym przedmiocie w terminie, jaki obowiązuje do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Wezwanie takie - poza wykazaniem naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnioskodawcy oraz żądaniem usunięcia tego naruszenia - powinno wskazywać kwestionowaną uchwałę, a co najmniej nawiązywać do jej treści. Z natury rzeczy musi ono być sporządzone i skierowane do właściwego organu gminy już po podjęciu uchwały. Zatem wniesienie skargi na uchwałę bez uprzedniego (bezskutecznego) wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia, jest niedopuszczalne. Jak wynika z lektury pisma pełnomocnika skarżących z dnia [...] przed wniesieniem skargi J. K. nie wezwał Rady Miejskiej W. do usunięcia naruszenia prawa. Biorąc pod uwagę, iż skierowanie do organu przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia prawa było niezbędną czynnością procesową, której strona w niniejszej sprawie nie dopełniła przed wniesieniem skargi do Sądu oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Stąd orzeczono jak w sentencji orzeczenia.