II SA/Wr 335/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. D. w przedmiocie wymierzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 661/05 postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 335/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę D. D. w przedmiocie wymierzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 661/05. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 maja 2011 r. wraz z pouczeniem, iż stronie przysługuje od tego postanowienia skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, pod rygorem jej odrzucenia. W dniu 7 czerwca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło pismo skarżącego D. D. z dnia 4 czerwca 2011 r., sporządzone przez niego osobiście, w którym skarżący podał między innymi, że zaskarża postanowienie z dnia 18 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 335/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Pismo skarżącego z dnia 4 czerwca 2011 r. należy uznać za skargę kasacyjną, którą D. D. sporządził osobiście, na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2011 r., bowiem z treści tego pisma wynika, że skarżący kwestionuje powyższe postanowienie. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepis art. 175 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl zaś § 3 art. 175 skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Z treści art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wymienionych w § 2 art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zauważyć należy, że z dniem 12 czerwca 2011 r. upłynął termin, w którym skarżący mógł wnieść skargę kasacyjną odpowiadającą wymogom formalnym, to jest sporządzoną przez adwokata lub radcę prawnego, czego jednak nie uczynił. W tym stanie rzeczy – zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.