II SA/Wr 337/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy pl. Ś. we W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia występujących nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu budowlanego poprzez wykonanie określonych robót budowlanych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...], wydaną na postawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.), na mocy której nakazano stronie skarżącej usunięcie nieprawidłowości występujących w stanie technicznym budynku przy pl. Ś. we W. poprzez: 1) naprawę ścian kominowych znajdujących się w części strychowej oraz ścian poddasza - wymianę odspojonych i zawilgoconych tynków oraz białkowanie, 2) wymianę uszkodzonego i wyeksploatowanego deskowania stropu strychowego oraz uzupełnienie ubytków w deskowaniu stropu, 3) remont klatki schodowej (wymianę uszkodzonych tynków, wykonanie nowych powłok malarskich), 4) wymianę nieszczelnej i wyeksploatowanej stolarki okiennej w obrębie klatki schodowej, 5) naprawę wyeksploatowanych i zużytych technicznie okładzin stopni biegu schodowego, spoczników i podestów oraz uzupełnienie ubytków i zabezpieczenie antykorozyjne elementów stalowych konstrukcji biegu schodowego, 6) naprawę ścian, nadproży, gzymsów i sztukaterii ozdobnej w obszarze występujących rys, uszkodzeń i ubytków przy zastosowaniu powszechnie znanych metod naprawczych oraz uzupełnienie brakujących wypraw tynkarskich i powłok malarskich na elewacji zewnętrznej wraz z wymianą skorodowanych obróbek blacharskich gzymsów i sztukaterii ozdobnej, 7) oczyszczenie i osuszenie murów zewnętrznych w poziomie terenu wraz odcięcie dopływu wilgoci z poziomu posadowienia budynku oraz naprawą opaski betonowej od strony podwórza. W sentencji decyzji wskazano także, iż powyższe obowiązki należy wykonać w terminie: 1) 6 miesięcy od daty kiedy decyzja stanie się ostateczna: w zakresie punktów 1 i 2; 2) 12 miesięcy od daty kiedy decyzja stanie się ostateczna: w zakresie punktów: 3, 4, 5; 3) 14 miesięcy od daty kiedy decyzja stanie się ostateczna: W zakresie punktów: 6, 7. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, ale także o wstrzymanie jej wykonania. Na uzasadnienie tego wniosku podano, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi naraża Wspólnotę Mieszkaniową na niepowetowaną stratę, bowiem konieczne byłoby zawarcie umów z wykonawcami robót, a także zgromadzenie środków i wydatkowanie bardzo wysokich kwot (prawdopodobnie kilkaset tysięcy złotych). Skutki te byłyby całkowicie zbędne w razie uwzględnienia skargi. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z dnia [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jednak strona skarżąca pismem złożonym w Sądzie w dniu 29 maja 2017 r. oświadczyła, że wnosi o rozpoznanie jej wniosku przez Sąd. W piśmie powtórzono, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi skarżącej znaczną szkodę i spowoduje trudne do odwrócenia skutki finansowe (konieczność zlecenia robót budowlanych o wartości prawdopodobnie kilkuset tysięcy złotych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu rozpoznającego wniosek w niniejszej sprawie przywołany przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. ustanawia zatem dwie przesłanki, które dają możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji: 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i 2) niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba jednak zastrzec, że wstrzymanie wykonalności decyzji następuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej (zob. postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FSK 1837/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem strona skarżąca we wniosku nie wykazała, jakie konkretnie szkody może ponieść skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy. Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody tego rodzaju we wniosku nie wykazano, ograniczając się do wskazania na potencjalny koszt robót budowlanych w wysokości kilkuset tysięcy złotych. Nie wskazano jednak, jaka jest relacja między tą kwotą a zasobami skarżącej, jej bieżącymi wydatkami i nie podano, jak poniesienie tej kwoty może rzeczywiście i realnie (a nie potencjalnie) rzutować na sytuację skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej. Jednak Sąd przyjął w realiach niniejszej sprawy, że ma obowiązek uwzględniać z urzędu fakty przemawiające za uwzględnieniem lub odmową wstrzymania wykonania aktu lub czynności (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt II OZ 533/15 i cytowane tam orzecznictwo – Orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę, że jedną z wymienionych przez ustawodawcę przesłanek jest spowodowanie wykonaniem zaskarżonego aktu trudnych do odwrócenia skutków, Sąd przyjął, że "trudne do odwrócenia skutki", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd ocenił, że całokształt robót budowlanych, których wykonanie nakazano skarżącej w drodze zaskarżonej decyzji, w razie ich wykonania doprowadzi do znacznej i trwałej zmiany stanu technicznego budynku przy pl. Ś. we W.. Roboty budowlane obejmujące m.in. remont klatki schodowej czy wymianę deskowania stropu i remont elewacji będą stanowić istotną zmianę wyglądu i cech istotnych omawianego budynku. W ocenie Sądu wykonanie takich robót budowlanych łączy się zatem z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, bowiem po przeprowadzeniu nakazanych robót budowlanych powrót do obecnego stanu technicznego budynku byłby trudny do przeprowadzenia. Zaznaczyć przy tym jednak wypada, że poza oceną Sądu jest to, czy wykonanie nakazanych zaskarżoną decyzją robót będzie de facto korzystne dla członków Wspólnoty Mieszkaniowej, bowiem dla wstrzymania wykonania decyzji konieczne było jedynie uznanie przez Sąd, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła trudne do odwrócenia skutki. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji mogą powstać trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem decyzji, gdyby w wyniku uwzględnienia skargi okazało się, że decyzja ta była wadliwa. Jednak wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność decyzji administracyjnej z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od udzielenia ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.