II SA/Wr 343/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.i W. W., M. M., Z. H., W. i W.G. oraz M. L. na pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę. Pismami z dnia [...] r. nr SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. poinformowało E.i W. W., M. M., H. i Z. H., W. i W. G. oraz M. L., że w związku z nieuzupełnieniem w zakreślonym terminie wniosku z dnia [...] r. w sprawie odwołania od decyzji nr [...] Wójta Gminy S. z dnia [...] r. dotyczącej ustalenia warunków zabudowy, wniosek pozostawia się bez rozpoznania, stosownie do art. 64 § 2 kpa. W powyższych pismach zawarto pouczenie, że stronie przysługuje na pozostawienie odwołania bez rozpoznania skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. Na powyższe pisma E. i W. W., M. M., Z.H., W. i W. G. oraz M. L. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64 § 2 kpa, jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie podkreślano, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 § 2 kpa nie przybiera prawnej formy decyzji administracyjnej, ani postanowienia, a jest czynnością materialno – techniczną (por. np. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 770/09 - LEX nr 559914). Pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, jako czynność materialno-techniczna, nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Natomiast, jeżeli w ocenie składajacego wniosek jego wniosek spełnił kryterium kompletności, może on złożyć skargę na bezczynność organu. Wówczas wynik tego postępowania przesądzi o tym, czy wniosek spełniał wszystkie wymogi formalne, a zatem czy organ pozostawał bezczynnym w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2008 r. sygn. akt I GSK 485/07 - LEX nr 469747). Skoro zatem pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, to skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zaznaczyć przy tym wypada, że pouczenie skarżących przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., iż stronie przysługuje na pozostawienie odwołania bez rozpoznania skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, było błędne i nie mogło spowodować merytorycznego rozpatrzenia złożonej w niniejszej sprawie skargi. Jak trafnie wskazano w szczególności w przywołanym wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 770/09, w wypadku, gdy organ pozostawia podanie bez rozpoznania, stronie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa, polegające na bezczynności organu wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią wniosku, przysługuje - na ogólnych zasadach - skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), to jest skarga na bezczynność organu administracji publicznej. Skarga ta jednakże powinna być wniesiona z zachowaniem trybu określonego w art. 52 tej ustawy, tzn. winna być poprzedzona zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 kpa). W tym stanie rzeczy – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji postanowienia.