II SA/Wr 346/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek (sprawozdawca) Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Protokolant: Asystent sędziego Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 listopada 2015 r. sprawy ze skarg A.M. i M. K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 18 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych celem doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. na rzecz A. M. kwotę 757 zł (słownie: siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia 18 marca 2015 r., nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., po rozpatrzeniu odwołań M. K. i L. G. oraz A. M., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. nr [...] z dnia 16 stycznia 2015 r., którą nałożono na M. K. i L. G. - inwestorów robót budowlanych wykonanych w lokalu mieszkalnym nr 7 w budynku przy ul. N. [...] we W., celem doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem - obowiązek wykonania w terminie do 15 czerwca 2015 r., następujących robót budowlanych: usunięcia nieszczelności instalacji kanalizacji sanitarnej w tym lokalu, poprzez uszczelnienie połączeń instalacji (lub wymianę nieszczelnych elementów) wraz z zapewnieniem szczelności izolacji brodzika; osadzenia w otworze drzwiowym do pomieszczenia łazienki, o szerokości 0,8m stolarki drzwiowej ze skrzydłem otwieranym na zewnątrz pomieszczenia łazienki i posiadającym otwory do dopływu powietrza o ogólnym przekroju nie mniejszym niż 0,022m². Jak wynika z akt sprawy, w dniu 19 grudnia 2012 r. wpłynęło do PINB dla miasta W. pismo A. M. - właścicielki lokalu mieszkalnego nr 4 w budynku przy ul. N. [...] we W., zawierające prośbę o interwencję w sprawie samowolnych robót budowlanych wykonanych w lokalu nr 7, w wyniku których został zalewany strop w jej lokalu. Do powyższego pisma wnioskodawczyni załączyła zdjęcie zacieku na stropie należącego do niej lokalu. W celu weryfikacji opisanych zdarzeń, PINB przeprowadził kontrolę w dniu 12 kwietnia 2013 r. i ustalił, że lokal mieszkalny nr 7 usytuowany jest bezpośrednio nad lokalem nr 4. Stwierdził w pomieszczeniu pokoju widoczne na suficie zacieki na obszarze ok. 0,7m x 0,9 m, sięgające do styku ze ścianą działową pomiędzy pokojem a łazienką. W łazience na suficie, przy ścianie oddzielającej pokój od łazienki również zaobserwowano ślady zacieków, o mniejszym niż w pokoju zasięgu (ok. 10 cm). W trakcie tej kontroli PINB zapoznał się z inwentaryzacją budynku z roku 2007, z której wynika, że wówczas lokal nr 7 miał taką samą strukturę jak lokal nr 4. Obecnie układ lokalu nr 7 został zmieniony. W byłej kuchni jest pokój, łazienka została powiększona kosztem byłego pokoju, a w byłym pokoju jest pokój z aneksem kuchennym. W łazience osadzono piec gazowy dwufunkcyjny, obok pieca widoczna jest kratka wentylacji grawitacyjnej wspomaganej mechanicznie. Łazienka wyposażona jest w brodzik, muszlę ustępową, umywalkę i pralkę. Obecnie brodzik w mieszkaniu nr 7 umieszczony jest nad pokojem i łazienką mieszkania nr 4. W wyniku zmiany lokalizacji kuchni przebudowano instalację wod-kan. Z czynności kontrolnych sporządzono protokół oraz wykonano dokumentację fotograficzną. Do powyższego protokołu z oględzin A. M. złożyła oświadczenie, że zacieki w pokoju na suficie jej mieszkania pojawiły się w połowie października. W tak kształtującym się stanie faktycznym PINB wszczął w dniu 20 maja 2013r. postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych wykonanych w lokalu mieszkalnym nr 7. Następnie postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r. wezwał M. K. i L. G. do udzielenia informacji dotyczącej wykonanych robót budowlanych. W odpowiedzi z dnia 27 maja 2013 r. ich pełnomocnik – H. K. wskazał, że w lokalu mieszkalnym nr 7 wykonano roboty budowlane polegające na zmianie funkcji pomieszczeń lokalu. Zmieniono układ pomieszczeń, w tym wykonano aneks kuchenny w pokoju, zdemontowano piec kaflowy na węgiel, usunięto podłogę drewnianą, wykonano nową podłogę z paneli, wymieniono okna, skuto tynki, wymieniono przewody instalacji elektrycznej, przebudowano wewnętrzną instalację gazową, wymieniono licznik gazowy oraz energii elektrycznej, przeniesiono licznik energii elektrycznej na korytarz, podłączono kocioł gazowy c.o., wymieniono instalację wodno-kanalizacyjną oraz pion kanalizacyjny i wodny. Wskazał, że przebudowa wewnętrznej instalacji gazowej została wykonana na podstawie projektu wykonanego przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia. Roboty budowlane wykonano w okresie od maja 2010 r. do marca 2011 r. Do kanału kominowego nr 9 podłączono wentylację wywiewną z aneksu kuchennego. Podłączenia wykonano zgodnie z opinią kominiarską nr [...]. Pełnomocnik nie zaprzeczył również, że inwestorzy nie uzyskali pozwolenia na przebudowę tego mieszkania. Oświadczył natomiast, że roboty budowlane były nadzorowane przez osoby posiadające uprawnienia budowlane: mgr inż. J. Z. - roboty ogólnobudowlane, mgr inż. K. P. - instalacje: cieplna, wentylacji, gazowa, wod- kan., mistrza kominiarskiego R. L., oraz mgr inż. A. K. - instalacja elektryczna. Do tego pisma dołączono kserokopię rysunków projektu wnętrz, a także kopię protokołu z kontroli wewnętrznej instalacji gazowej przeprowadzonej w dniu 16 września 2010 r., kserokopię opinii kominiarskiej z dnia 11 sierpnia 2010 r. wskazującą przewody kominowe i usytuowanie miejsc na podłączenia, a także kserokopię pierwszej strony dziennika budowy, na której podano wykonawców robót oraz osoby je nadzorujące. W dniu 4 czerwca 2013 r. organ administracji architektoniczno-budowlanej poinformował PINB, że nie wydano pozwolenia na roboty budowlane wykonane w lokalu mieszkalnym nr 7, ani też nie wpłynęło zgłoszenie robót niewymagających pozwolenia na budowę. W celu potwierdzenia nadzorowania robót wykonanych w opisanym lokalu mieszkalnym przez osoby posiadające uprawnienia budowlane, PINB przesłuchał w dniu 14 sierpnia 2013 r. w charakterze świadków: K. P. i J. Z.. Świadek J. Z. zeznał, że nadzorował roboty budowlane związane z odgrzybieniem podłóg i ścian wraz z usunięciem drewnianych podłóg, skuciem tynków i ich odtworzeniem oraz demontażem pieca kaflowego. Dodał również, że część długości ściany działowej przy pokoju skorygowano do wymiarów brodzika. J. Z. oświadczył, że posiada uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno- budowlanej. Wskazał również, że w wyniku wykonanych robót budowlanych nie zmniejszono grubości stropu. Obniżono natomiast poziom podłogi. Zeznał, że dokonał odkrywki warstwy posadzkowej stropu przy okazji sporządzania opinii mykologiczno-budowlanej w maju 2010 r. Samego przekucia stropu nie wykonał, ponieważ nie widział takiej potrzeby ze względu na brak zmiany obciążeń. Strop nad lokalem nr 4 jest stropem masywnym na belkach z wylewką betonową. Dodał, że zmiana przebiegu ściany działowej pomiędzy pokojem i łazienką nie wpłynęła na bezpieczeństwo konstrukcji budynku. Nie ingerowano w konstrukcję stropu. Zdemontowano jedynie podłogę z desek drewnianych i drewniane legary pod podłogą oraz usunięto żużel. Na stropie ułożono systemową podłogę panelową. Dodał również, że wymieniono całą ścianę pomiędzy łazienką, a pokojem - obecnie pokojem z aneksem kuchennym. Świadek nie pamięta jaką grubość izolacji akustycznej zastosowano na stropie nad lokalem nr 4. Wskazał, że jest ona typowa i producent gwarantuje właściwą akustykę. Świadek K. P. zeznał natomiast, że nie sporządzał projektu przebudowy wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr 7. Dokument pt.: "Projekt wnętrz mieszkania prywatnego W., ul. N." z 8 września 2010r. został sporządzony przez mgr inż. arch. B. O.. Świadek wyjaśnił, że zaopiniował powyższe opracowanie pod kątem lokalizacji urządzeń. Dodał, że opracowanie to nie ma znamion projektu branżowego. Zeznał ponadto, że nie nadzorował robót budowlanych związanych z przebudową wewnętrznej instalacji gazowej, ani też robót związanych z przebudową wewnętrznej instalacji wodnokanalizacyjnej. Jedyne co miał wspólnego z tym lokalem to zaopiniowanie lokalizacji urządzeń w projekcie aranżacji wnętrz. W toku postępowania zarządca budynku przy ul. N. [...] we W. przedłożył w PINB kopie protokołów z kontroli wewnętrznej instalacji gazowej, przeprowadzonej w czerwcu 2013 r. przez inż. A. G., posiadającego uprawnienia do przeprowadzania kontroli eksploatacji urządzeń, instalacji i sieci gazowych na stanowisku dozoru i eksploatacji. PINB ustalił, że z protokołów tych nie wynika, aby kontrolą objęto sprawdzenie szczelności instalacji gazowej w lokalach mieszkalnych budynku przy ul. N. [...] we W.. W toku kontroli stwierdzono natomiast, że instalacja gazowa w lokalu nr 7 jest miedziana i jest częściowo zabudowana. W związku z powyższym organ I instancji postanowieniem nr [...] z dnia 27 listopada 2013 r. wezwał zarządcę do przedłożenia protokołów z kontroli wewnętrznej instalacji gazowej w lokalach mieszkalnych oraz z kontroli przewodów kominowych. Ponadto drugim z wydanych w tym dniu postanowieniem nr [...] PINB wezwał inwestorów robót budowlanych do przedłożenia protokołu z kontroli wewnętrznej instalacji gazowej i przewodów kominowych obsługujących ww. lokal mieszkalny, celem potwierdzenia szczelności wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr 7. W odpowiedzi na powyższe postanowienie pełnomocnik inwestorów przedłożył uwierzytelnioną przez siebie kopię protokołu z kontroli wewnętrznej instalacji gazowej przeprowadzonej w dniu 16 września 2010 r., sporządzoną przez A. B. (bez dokumentów potwierdzających posiadanie przez tę osobę uprawnień do przeprowadzania kontroli wewnętrznej instalacji gazowej). Przedłożył również oryginał opinii kominiarskiej nr [...] z dnia 11 sierpnia 2010 r., fakturę zakupu systemu kominowego z montażem z dnia 10 września 2010 r. oraz kopie posiadanych przez K. P. uprawnień budowlanych. Pełnomocnik dostarczył również oryginał opinii nr [...] z kontroli przewodów kominowych obsługujących lokal nr 7, przeprowadzonej przez mistrza kominiarskiego R. L. w dniu 8 stycznia 2014 r. Z opinii tej wynika, że w tym lokalu prawidłowo podłączono wentylację wywiewną kuchni, łazienki oraz gazowy kocioł c.o. z zamkniętą komorą spalania. Ponadto wskazano, że przewody kominowe są drożne. Sporządzono również szkic podłączeń. W dniu 18 grudnia 2013 r. zarządca przedłożył ponownie protokół z kontroli wewnętrznej instalacji gazowej przeprowadzonej w czerwcu 2013 r. przez inż, A. G. oraz protokół nr [...] z dnia 15 listopada 2013 r, z kontroli przewodów kominowych budynku przy ul. N. [...] we W., z którego wynika, że w lokalu nr 7 nie stwierdzono nieprawidłowości. Pismem z dnia 20 grudnia 2013 r. A. M. wniosła o zlecenie niezależnemu ekspertowi przeprowadzenia szczegółowych ekspertyz technicznych na koszt właściciela lokalu nr 7 w związku z licznymi spękaniami i zarysowaniami ścian i sufitu, które pojawiły się w jej mieszkaniu. PINB postanowieniem nr [...] z dnia 12 lutego 2014 r. nałożył na inwestorów obowiązek sporządzenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych związanych z przebudową lokalu mieszkalnego nr 7. W odpowiedzi na powyższe pełnomocni inwestorów przedłożył w dniu 28 maja 2014 r. ocenę techniczną robót budowlanych wykonanych w lokalu mieszkalnym nr 7, sporządzoną przez mgr inż. G. H. oraz rzeczoznawcę budowlanego dr inż. D. S.. W powyższym opracowaniu mgr inż. G. H., posiadający uprawnienia budowlane w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych potwierdził prawidłowość wykonania instalacji wodno-kanalizacyjnej i gazowej w tym lokalu. Do oceny technicznej załączono protokół z badania szczelności instalacji gazowej z dnia 8 kwietnia 2014 r., przeprowadzonego przez S. O., posiadającego uprawnienia do przeprowadzania kontroli instalacji, urządzeń i sieci gazowych na stanowisku dozoru i eksploatacji, z którego wynika, że instalacja gazowa w lokalu nr 7 jest szczelna. Z kolei, dr inż. D. S. stwierdził, że roboty budowlane polegające na przebudowie lokalu mieszkalnego nr 7 wykonano zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, przepisami oraz w sposób zapewniający bezpieczeństwo konstrukcji całego budynku. Opierając się na opinii J. Z., który nadzorował roboty budowlane w spornym lokalu wskazał, że w stropie między lokalami nr 4 i 7 żużel zastąpiono pianką, styropianem, folią, wykonano wylewkę oraz wylewkę samopoziomującą. Na wylewce samopoziomującej ułożono panele z podkładem akustycznym wyciszającym, co zapewnia właściwą akustykę. Pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. organ I instancji, wskazując na brak wyjaśnienia w tej ocenie przyczyny zalewania stropu, skoro instalacja wodno-kanalizacyjna jest szczelna, parametrów materiału szafki, w której zainstalowano gazomierz, wpływu wykonanych robót budowlanych powodujących długotrwałe zalewanie stropu nad lokalem nr 4 na bezpieczeństwo konstrukcji budynku oraz zwracając uwagę na nieścisłości dotyczące sposobu zwentylowania aneksu kuchennego, zgodność z przepisami drzwi do pomieszczenia łazienki, poinformował inwestorów, iż przedłożona ocena techniczna nie wypełnia obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r. Pismem z dnia 11 sierpnia 2014 r. mgr inż. G. H. wskazał, że instalacje: wodno-kanalizacyjna i gazowa w lokalu nr 7 zostały wykonane poprawnie, co potwierdzają wykonane próby szczelności. Zacieki zaś na stropie między lokalami nr 4 i 7 mogą wynikać niekoniecznie z ewentualnej nieszczelności instalacji, lecz z innych czynników. Wyjaśnił również, że pomieszczenie aneksu kuchennego zostało zwentylowane poprzez włączenie go w drożny i niezależny przewód kominowy, a nad kuchenką zamontowano okap węglowy niewpięty w przewód kominowy, z uwagi na brak wymogów włączenia go do przewodu wentylacyjnego. Dodał również, że licznik gazowy został wydzielony od szafy skrzynką z otworami wentylacyjnymi, wykonaną z materiałów trudno zapalnych i spełniającą wymogi warunków techniczno-budowlanych. Wskazał, że nie miał możliwości wizji zacieków w lokalu nr 4 z uwagi na brak jego udostępnienia. Pismem z dnia 30 września 2014 r. dr inż. D. S. uzupełnił ocenę techniczną wskazując, że zalanie stropu nie ma wpływu na bezpieczeństwo konstrukcji budynku. Dodał też, że rysy w lokalu nr 2 nie stanowią zagrożenia dla bezpieczeństwa konstrukcji budynku. W dniu 26 sierpnia 2014 r. PINB przeprowadził ponowne oględziny. Oprócz stron postępowania uczestniczył w nich mgr inż. G. H.. W toku oględzin stwierdzono, że w lokalu mieszkalnym nr 4, w pokoju usytuowanym nad pokojem i fragmentem łazienki (brodzikiem) lokalu nr 7, widoczne są na suficie ślady zacieków, wybrzuszenia, zmurszenia i przebarwienia tynku na obszarze ok. 1,72m na 1,1m. Ślady zacieków widoczne są na suficie, przy ścianie działowej oddzielającej pokój od łazienki i na ścianie działowej oddzielającej pokój od łazienki na długości ok. 13 cm od sufitu. W łazience lokalu nr 4 widoczne są na suficie i ścianie działowej oddzielającej pokój od łazienki ślady zacieków na obszarze 17 cm na 92 cm (na suficie i na ścianie). Ślady w pokoju i łazience są na tej samej wysokości. W łazience lokalu nr 2 widoczny jest pion kanalizacyjny PCV zlokalizowany przy ścianie zewnętrznej budynku. Brak jest widocznego przepustu pod stropem i uchwytów. Na ścianach lokalu nr 2 widoczne są spękania i zarysowania tynków. Z czynności oględzin sporządzono protokół oraz wykonano dokumentację fotograficzną. Do protokołu z oględzin A. M. wniosła oświadczenie, że od dnia 14 kwietnia 2014 r. zacieki na stropie jej lokalu powiększyły się, dokonano obrysu zacieku i po obserwacji stwierdzono jego powiększenie z upływem czasu. Dodała, że przy spuszczaniu wody słychać trzask rur kanalizacyjnych. H. K. oświadczył natomiast, ze zacieki na stropie lokalu nr 4 nie powiększają się. Dodał, że pod koniec 2013 r. dokonano uszczelnienia brodzika silikonem i przyczyna zacieku została usunięta, co potwierdzają protokoły szczelności instalacji z dnia 10 kwietnia 2014r. W celu wyjaśnienia istniejących nadal wątpliwości dotyczących poprawności wykonania instalacji w lokalu nr 7, w szczególności dokonanych badań szczelności instalacji (mając na uwadze powiększające się ślady zacieków na stropie pod brodzikiem), organ I instancji przesłuchał w charakterze świadków osoby, które przeprowadzały badania szczelności instalacji wodno-kanalizacyjnej i gazowej oraz mgr inż. G. H. w charakterze biegłego sporządzającego ocenę techniczną wykonanych robót budowlanych. W toku przesłuchania S. O. zeznał, że osobiście wykonywał próbę szczelności instalacji wody zimnej i ciepłej, instalacji kanalizacji sanitarnej oraz gazowej w obrębie lokalu mieszkalnego nr 7. Wyjaśnił, że próbę szczelności instalacji wodnej wykonywał poprzez badanie spadku ciśnienia w tej instalacji. Zeznał, że nie można zrobić próby ciśnieniowej badania szczelności instalacji kanalizacji sanitarnej, stąd badanie szczelności instalacji kanalizacyjnej polegało na puszczeniu wody przy pełnym strumieniu do brodzika, następnie po zakręceniu wody i zdjęciu pokrywy odpływu brodzika obserwacji szczelności przewodu instalacji sanitarnej kamerą. Oświadczył, że przy użyciu kamery wilgoci i wody nie było widać. Stąd instalację kanalizacyjną uznano za szczelną. Dokonał obserwacji wizualnej i dotykowej przewodu odpływowego pralki i nie stwierdził wilgoci. Instalacja kanalizacyjna umywalki sprawdzana była tak samo jak brodzika. Wskazał, że szczelność instalacji kanalizacyjnej można sprawdzić jedynie na odcinku gdzie instalacja jest widoczna dla oka lub gdzie jest dostęp dla kamery. Pozostałych odcinków nie da się sprawdzić. Zeznał również, że nie sprawdzał szczelności izolacji brodzika. G. H. zeznał natomiast, że nie wykonywał osobiście ale był obecny w czasie wykonywania prób szczelności instalacji wod-kan i gazowej. Próby przeprowadzane były przez specjalistyczną firmę instalacyjną, której dane są na protokołach. Dodał, że było podejrzenie, że przeciek istnieje od strony brodzika. Zdjęto panel ścienny baterii natryskowej brodzika, zakręcono zawory dopływu wody na pionie w mieszkaniu i zawory wody ciepłej, spięto (trójnikiem) instalację wody ciepłej z zimną i podpięto pompę ręczną ciśnieniową i obserwowano spadek ciśnienia w czasie zgodnym z protokołem, tj. przez godzinę. Instalację kanalizacyjną sprawdzono poprzez puszczenie wody i obserwację, czy nie ma przecieku na połączeniach przyborów sanitarnych z instalacją, gdyż pozostałe elementy instalacji były schowane w przegrodach budowlanych. Szczelność połączeń pod brodzikiem sprawdzano poprzez obserwację za pomocą kamery. Zdjęto wkład (środek syfonu) i wprowadzono kamerę do przewodu instalacji kanalizacji (sprawdzono szczelność syfonu i rury kanalizacyjnej). Sprawdzono instalację w obrębie brodzika, oraz poza obrysem brodzika w zakresie możliwym do wykonania, tyle ile było możliwe kamerą, a nie całą instalację. Wyjaśnił, że instalacja jest zabudowana i sprawdzić można było jedynie widoczne kamerą elementy (tam gdzie był dostęp kamery). Dodał, że w jego obecności nie sprawdzano stropu pod brodzikiem czy tam jest woda lub wilgoć. Próbę szczelności instalacji wodnej i kanalizacyjnej przeprowadzono w całym lokalu nr 7. Zeznał, że nie sprawdzał szczelności izolacji brodzika. Stwierdził, że jego zdaniem przecieki wody nie wynikają z nieszczelności instalacji wodno- kanalizacyjnej. Mogą wynikać z robót budowlanych lub nagromadzenia się uprzednio wody z różnych przyczyn, która po czasie przeciekła przez strop. Zeznał też, że licznik gazowy znajduje się w szafie i został wydzielony z części szafy poprzez zabudowanie go szafką wykonaną z materiałów niepalnych. Zarówno szafa jak i szafka są wentylowane. Oświadczył, że nie wie w jaki sposób poprowadzono przez stropy przewody instalacji sanitarnej (czy wykonano przepusty (tuleje) w stropach na pion kanalizacji sanitarnej) bo nie wykonywał żadnych odkrywek. W stanowisku z dnia 7 listopada 2014 r. Miejski Konserwator Zabytków nie wnosi zastrzeżeń, co do wymiany stolarki okiennej w lokalu nr 7. Pismem z dnia 22 grudnia 2014 r. dr inż. D. S. wyjaśnił, że nie dokonywał odkrywki stropu oraz wskazał, że informacje dotyczące warstwy stropu (w tym izolacji) oddawane są na podstawie oświadczenia inwestora. W stanie faktycznym jak wyżej, decyzją nr 135/2015 z dnia 16 stycznia 2015 r. i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409. - j.t.) – dalej: u.p.b., PINB nałożył na M. K. i L. G. - inwestorów robót budowlanych wykonanych w lokalu mieszkalnym nr 7, celem doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem - obowiązek wykonania w terminie do 15 czerwca 2015 r. opisanych na wstępie robót budowlanych. Powyższe stanowisko zostało przyjęte, pomimo przyznania przez PINB, że z przedłożonych ocen technicznych, zeznań świadków i biegłego, wynika, że przebudowa lokalu nr 7 nie miała wpływu na bezpieczeństwo konstrukcji budynku (mimo zacieków na stropie między lokalami nr 4 i 7, mimo zarysowań ścian w lokalu nr 4), wykonano poprawnie wewnętrzną instalację gazową (wykonano otwory wentylacyjne na trasie zabudowanej instalacji, licznik gazowy umieszczono w wentylowanej szafce z materiału trudno zapalnego, instalacja gazowa jest szczelna), prawidłowo wykonano instalację wodną (szczelność instalacji potwierdzono badaniem spadku ciśnienia w instalacji). PINB przyznał, że nie kwestionuje oceny technicznej dotyczącej robót budowlanych. Wskazał również, że nie podważa wiarygodności badań ciśnieniowych szczelności instalacji. PINB uznał jednak, że nie może uwzględnić stwierdzenia przez autorów oceny technicznej poprawności i zgodności z przepisami wykonania robót budowlanych polegających na przebudowie instalacji kanalizacyjnej oraz drzwi do pomieszczenia łazienki. Wskazał, że z oceny technicznej, zeznań świadka i biegłego wynika, że osoby sporządzające ocenę techniczną i próby szczelności instalacji wodno-kanalizacyjnej nie wykonywały odkrywek elementów zabudowanych. Nie dokonano również ciśnieniowej próby szczelności instalacji kanalizacyjnej, stąd przeprowadzający badanie szczelności oraz autor oceny technicznej nie mogą zaświadczyć o poprawności wykonania instalacji kanalizacji sanitarnej. Instalacja kanalizacyjna w lokalu nr 7 przy sporządzaniu oceny technicznej została podjęta próbie szczelności nie na całej długości, lecz tylko w miejscach dostępnych dla oka lub kamery (zeznania S. O. i G. H. z dnia 10 grudnia 2014 roku). PINB nie zgodził się z mgr inż. G. H., że instalacja ta jest szczelna, gdyż nie przedłożono dowodów na jej szczelność, a przeczą temu fakty stwierdzone podczas oględzin przeprowadzonych przez pracowników tut. inspektoratu w lokalu nr 4, podczas których określono obszar zacieków, i z których wynika że obszar zacieków się powiększył (oględziny z dnia 12 kwietnia 2013 roku, 26 sierpnia 2014 roku). W przekonaniu organu I instancji potwierdzeniem przyjętego w sprawie stanowisko jest również przedłożona przez właścicielkę lokalu nr 4 do akt sprawy dokumentacja fotograficzna zacieków na stropie. Potwierdza ona powiększanie się zacieków. W tym zakresie za mało wiarygodne organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego uznał przedłożone przez zarządcę pomiarów wilgotności tynku. W ocenie PINB, powiększanie się zacieków na suficie lokalu nr 4 w obszarze pod brodzikiem lokalu nr 7 widoczne jest gołym okiem i zostało stwierdzone przez pracowników tut. inspektoratu podczas oględzin lokalu. Powyższe świadczy o nieszczelności instalacji kanalizacyjnej wykonanej w lokalu nr 7 bądź również nieszczelności izolacji brodzika zamontowanego w lokalu nr 7. Instalacja wodna jest bowiem szczelna, co wykazała ciśnieniowa próba szczelności tej instalacji. PINB stwierdził również, że wykonanie w drzwiach wejściowych do pomieszczenia łazienki drzwi otwieranych do wnętrza pomieszczenia łazienki narusza § 79 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w prawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – dalej r. M.I. Również wentylacja aneksu kuchennego narusza § 93 ust. 3 w/w rozporządzenia. Z opinii kominiarskiej nr [...] wynika, bowiem że aneks kuchenny obsługuje tylko jeden przewód wentylacyjny, co narusza w/w przepis. Mając jednak na uwadze, że w aneksie kuchennym zamontowany jest również okap węglowy nad kuchenką stwierdzić można, że ten przepis został naruszony w sposób nieistotny. Odnosząc się do pozostałych robót remontowych wykonanych w tym lokalu (wymiana pionów wodno- kanalizacyjnych i podłóg) PINB stwierdził, że jak wynika z § 2 ust. 1 r.M.I. - roboty te nie podlegają przepisom tego rozporządzenia. Wobec powyższego nie można zarzucić inwestorom wykonania robót budowlanych niezgodnie z przepisami techniczno- budowlanymi. W terminie prawem przewidzianym odwołanie złożyli M. K. i L. G.. Nie zgadzając się z nałożonymi obowiązkami, reprezentujący strony pełnomocnik – H. K. zwrócił uwagę na dostarczone dokumenty, zeznania autora opinii technicznej dotyczącej wykonanych robót w branży sanitarnej z dnia 10 kwietnia 2014 r. oraz z dnia 11 sierpnia 2014 r., jak i zeznania świadków -mgr inż. G. H. oraz S. O. reprezentującego firmę przeprowadzającą sprawdzenia oraz próby szczelności instalacji w lokalu mieszkalnym nr 7. W jego ocenie wymienione dowody nie potwierdzają tezy postawionej przez PINB. Również zebrany materiał dowodowy nie potwierdził w sposób jednoznaczny nieszczelności instalacji kanalizacji. Według autora odwołania, PINB opiera swoje przypuszczenia jedynie na niewiarygodnych informacjach pozyskanych od lokatorki mieszkania nr 4. Odnosząc się do obowiązku osadzenia w otworze drzwiowym do pomieszczenia łazienki, o szerokości 0,8m stolarki drzwiowej ze skrzydłem otwieranym na zewnątrz pomieszczenia łazienki i posiadającym otwory do dopływu powietrza o ogólnym przekroju nie mniejszym niż 0,022m², poinformował o wystąpieniu w dniu 30 stycznia 2015 r. o odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych do Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej we W. – dalej: WSSE. Odwołanie od decyzji organu I instancji złożyła również A. M.. Działający w imieniu strony profesjonalny pełnomocnika zarzucił PINB naruszenie: - art. 81c ust. 4 u.p.b., poprzez jego niezastosowanie w sytuacji dostarczenia ekspertyzy, która niedostatecznie wyjaśniała sprawę będącą jej przedmiotem, podczas gdy organ zobowiązany był do samodzielnego zlecenia ekspertyzy na koszt inwestorów; - art. 84 § 1 k.p.a., poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego podczas, gdy do rozstrzygnięcia sprawy wymagane są widomości specjalne; - art. 7 k.p.a., poprzez zaniechanie dokładnego ustalenia wpływu zalań stropu i przesunięcia ściany działowej na konstrukcję budynku, podczas gdy powodować one mogą istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa budynku oraz życia i zdrowia mieszkańców; poprzez zaniechania dokładnego ustalenia parametrów izolacyjności akustycznej podłogi lokalu nr 7, wymaganej przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w sytuacji gdy wymiana podłogi i obniżenie jej poziomu budzi podejrzenie niespełniania obowiązujących prawem norm; poprzez zaniechanie dokładnego ustalenia przebiegu instalacji gazowej w lokalu nr 7, w szczególności mając na względzie fakt, że zgodnie z treścią znajdującego w aktach sprawy projektu instalacji gazowej wynika, że przeprowadzona ona została nieprawidłowo, bo w świetle przegrody kominowej; poprzez przyjęcie, iż naruszenie przez inwestorów § 93 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – dalej: r.M.I., stanowi naruszenie nieistotne, a tym samym nie powoduje dalszych skutków prawnych, zwłaszcza obowiązku doprowadzenia lokalu do stanu zgodnego z prawem; - art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. w zw. z § 94 ust. 2 r.M.I., poprzez zaniechanie nałożenia na inwestorów obowiązku doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, tj. utworzenie w lokalu nr 7 co najmniej jednego pomieszczenia o powierzchni co najmniej 16 m²; - art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. w zw. z § 93 ust. 3 r.M.I., poprzez zaniechanie nałożenia na inwestorów obowiązku doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, tj. zastosowania w aneksie kuchennym dwóch rodzajów przewodów wentylacyjnych; - § 2 ust. 1 r.M.I., poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że samowolna wymiana pionów wodno-kanalizacyjnych i podłogi w lokalu nr 7 nie podlega przepisom tego rozporządzenia; - błąd w ustaleniach faktycznych, poprzez przyjęcie, iż efekty zalania lokalu nr 4 przez lokal nr 7 nie stanowią na chwilę obecną zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzi, w sytuacji gdy z zebranego materiału dowodowego, zasad prawidłowego rozumowania, a także ekspertyzy mykologicznej z dnia 20 grudnia 2014 r., wyraźnie wynika wniosek przeciwny. Opisaną na wstępie decyzją z dnia 18 marca 2015 r. DWINB utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ II instancji uznał za zasadne wydanie zaskarżonej decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. i nałożenie na inwestora robót obowiązku wykonania czynności (robót budowlanych) określonych w sentencji zaskarżonej decyzji. Wskazał, że powyższa ocena wynika z ustalenia, że w okresie od maja 2010 r. do marca 2011 r. właściciele lokalu mieszkalnego nr 7, wykonali roboty budowlane związane z przebudową tego lokalu mieszkalnego. Roboty obejmowały przebudowę wewnętrznej instalacji elektrycznej, budowę instalacji centralnego ogrzewania, instalację kotła gazowego dwufunkcyjnego, przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej, przebudowę instalacji wodno- kanalizacyjnej, przebudowę ściany oddzielającej pokój od łazienki, powiększenie otworu wejściowego do pomieszczenia łazienki wraz z montażem drzwi do łazienki. W lokalu wykonano również roboty remontowe obejmujące wymianę pionu wodno-kanalizacyjnej oraz podłogi. Wobec takich ustaleń organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 28 ust. 1 u.p.b. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 u.p.b., w których określono odstępstwa od przedstawionej powyżej reguły. Przedmiotowe roboty budowlane zostały wykonane bez wymaganego pozwolenia na budowę, o którym mowa w art. 28 u.p.b. oraz zgłoszenia (art. 30 ust. 1 u.p.b.), bez nadzoru osób posiadających stosowne uprawnienia budowlane (roboty instalacyjne), w sposób naruszający przepisy techniczno-budowlane, a także w sposób powodujący zalewanie stropu między lokalami nr 4 i 7. Samowolne wykonanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu lub jego części podlega postępowaniu naprawczemu, o którym mowa w art. 50-51 u.p.b. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji przedstawił obszerny wywód prowadzenia postępowania legalizacyjnego na podstawie tych przepisów. Następnie DWINB zauważył, że z zeznań świadków i biegłego wynika, że przebudowa lokalu nr 7 nie miała wpływu na bezpieczeństwo konstrukcji budynku (mimo zacieków na stropie między lokalami nr 4 i 7, mimo zarysowań ścian w lokalu nr 4), wykonano poprawnie wewnętrzną instalację gazową (wykonano otwory wentylacyjne na trasie zabudowanej instalacji, licznik gazowy umieszczono w wentylowanej szafce z materiału trudno zapalnego, instalacja gazowa jest szczelna), prawidłowo wykonano instalację wodną (szczelność instalacji potwierdzono badaniem spadku ciśnienia w instalacji). Jednakże organ I instancji w przedłożonej ocenie technicznej zauważył szereg nieprawidłowości, co do poprawności i zgodności z przepisami wykonania robót budowlanych polegających na przebudowie instalacji kanalizacyjnej oraz drzwi do pomieszczenia łazienki. Z oceny technicznej, zeznań świadka i biegłego wynika, że osoby sporządzające ocenę techniczną i próby szczelności instalacji wodno-kanalizacyjnej nie wykonywały odkrywek elementów zabudowanych. Nie dokonano również ciśnieniowej próby szczelności instalacji kanalizacyjnej, stąd przeprowadzający badanie szczelności oraz autor oceny technicznej nie mogą zaświadczyć o poprawności wykonania instalacji kanalizacji sanitarnej. Instalacja kanalizacyjna w lokalu nr 7, przy sporządzaniu oceny technicznej została poddana próbie szczelności nie na całej długości, lecz tylko w miejscach dostępnych dla oka lub kamery (zeznania S. O. i G. H. z dnia 10 grudnia 2014 r.). Nie można zatem zgodzić się z mgr inż. G.H., że instalacja ta jest szczelna, gdyż nie przedłożono dowodów na jej szczelność, a przeczą temu fakty stwierdzone podczas oględzin w lokalu nr 4, podczas których określono obszar zacieków. Wynika, że obszar zacieków się powiększył (oględziny z dnia 12 kwietnia 2013 r. i z 26 sierpnia 2014 r.). Przedkładana przez właścicielkę lokalu nr 4 do akt sprawy dokumentacja fotograficzna zacieków na stropie również potwierdza powiększanie się zacieków. Organ II instancji wskazał również, że zarządca budynku przedłożył do akt postępowania adnotację z dokonanych pomiarów wilgotności tynku. Po analizie przedłożonych dokumentów organ I instancji stwierdził, że przeprowadzone badania wilgotności tynku są niewiarygodne. Z badań tych wynika bowiem, że w okresie od dnia 3 września 2014 roku do dnia 15 października 2014 r. sufit w miejscach nie zalanych wysechł (tynk zmniejszył wilgotność), a w miejscach zalanych namókł (znacznie zwiększył wilgotność). Wątpliwość organu II instancji wzbudziła znaczna zmiana wilgotności tynku w miejscach suchych, nie zalanych. Ponadto tynk o wilgotności 9% czy 13% byłby tynkiem mokrym o wilgotności wyczuwalnej nawet poprzez dotyk ręką. Dla porównania wilgotność tynku muru po powodzi, czyli maksymalnie nasyconego wodą osiąga wilgotność 18% do 20%. Niemniej jednak powiększanie się zacieków na suficie lokalu nr 4 w obszarze pod brodzikiem lokalu nr 7 widoczne jest gołym okiem i zostało stwierdzone podczas oględzin lokalu. Powyższe świadczy o nieszczelności instalacji kanalizacyjnej wykonanej w lokalu nr 7 bądź również nieszczelności izolacji brodzika zamontowanego w lokalu nr 7. Instalacja wodna jest bowiem szczelna, co wykazała ciśnieniowa próba szczelności tej instalacji. Ponadto zgodzono się ze stwierdzeniem organu I instancji, że wykonanie w drzwiach wejściowych do pomieszczenia łazienki drzwi otwieranych do wnętrza pomieszczenia łazienki narusza § 79 r.M.I. Odnosząc się zarzutów odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że w toku postępowania dr inż. D. S., posiadający uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej w ocenie technicznej, jednoznacznie stwierdził, iż nie ma zagrożenia dla bezpieczeństwa konstrukcji budynku. Nie ma zatem postaw do podważania tej oceny w zakresie ustalenia wpływu zalań stropu i przesunięcia ściany działowej na konstrukcję budynku. W związku z wymienioną drewnianą podłogą na panele na piance, DWINB wyjaśnił, że roboty te są robotami remontowymi i nie podlegają przepisom r.M.I. (§ 2 ust. 1). Co do poprawności wykonania wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu nr 7 wskazano natomiast, że w ocenie technicznej i swoich zeznaniach mgr inż. G. H. stwierdził, że instalacja ta została wykonana zgodnie z przepisami i nie ma podstaw do kwestionowania oceny osoby uprawnionej w tym zakresie. W zakresie zarzutu naruszenia przez wykonane roboty budowlane § 94 ust 2 r.M.I. wskazano, że ten przepis został naruszony w sposób nieistotny bowiem pokój z aneksem kuchennym, jak wynika z pomiarów wykonanych podczas oględzin, posiada powierzchnię 15,6 m² przy wymaganej prawem powierzchni o 16 m². Ponadto, pokój z aneksem kuchennym połączony jest z przedpokojem (nie jest wygrodzony przegrodą budowlaną od przedpokoju), stąd nie można jednoznacznie stwierdzić czy część przedpokoju nie stanowi powierzchni przedmiotowego pokoju. Aneks kuchenny stanowi część pokoju i nie można go rozdzielić. Stąd szerokość tego pomieszczenia, jak i pokoju wynosi 3,5m i 2,9m przy wnęce. Zatem najmniejsza szerokość tego pomieszczenia wynosi 2,9m. Odnosząc się do kwestii wentylowania aneksu kuchennego w lokalu nr 7 DWINB stwierdził, że z materiału dowodowego wynika, że jeden przewód wentylacji grawitacyjnej obsługuje pomieszczenie. Poza tym przewodem nad kuchenką zainstalowany jest okap węglowy, który nie został wpięty w przewód kominowy. W myśl § 93 ust. 3 r.M.I. w mieszkaniu wielopokojowym kuchnia może stanowić część pokoju przeznaczonego na pobyt dzienny, pod warunkiem zastosowania w tym pomieszczeniu wentylacji grawitacyjnej lub mechanicznej z podłączeniem do niej okapu wywiewnego nad trzonem kuchennym, a także z zapewnieniem odprowadzenia powietrza z pomieszczenia dodatkowym otworem wywiewnym, usytuowanym nie więcej niż 0,15 m poniżej płaszczyzny sufitu. Z przepisu wynika zatem, że aneks kuchenny powinien posiadać dwa przewody wentylacji mechanicznej lub grawitacyjnej, jeden z podłączonym okapem i drugi bez okapu. W przedmiotowym lokalu mieszkalnym mamy jeden przewód grawitacyjny i nad kuchenką okap niewpięty w żaden przewód kominowy. Ze względu jednak na zainstalowanie okapu węglowego, który do prawidłowego działania nie wymaga wpięcia do przewód kominowych stwierdzono, iż nie naruszono w sposób istotny powyższego przepisu. Drożność i prawidłowość podłączenia wentylacji kuchni potwierdza opinia kominiarska przedłożona do oceny technicznej. Ponadto, roboty remontowe związane z wymianą pionów wodno- kanalizacyjnych nie podlegają przepisom r.M.I. Zgodnie z definicją remontu przy odtworzeniu dopuszcza się zastosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8 u.p.b.). DWINB wyjaśnił również, że instalację wodno-kanalizacyjną przebudowano, gdyż zmieniono lokalizację, długość przewodów itd. Natomiast same piony poddano remontowi gdyż wymieniono rury pionu na nowe w tym samym miejscu, co były. Reasumując, organ II instancji podkreślił, że roboty budowlane wynikające z sentencji zaskarżonej decyzji, tj. usunięcie nieszczelności instalacji kanalizacji sanitarnej w ww. lokalu poprzez uszczelnienie połączeń instalacji (lub wymianę nieszczelnych elementów) wraz z zapewnieniem szczelności izolacji brodzika oraz osadzenie w otworze drzwiowym do pomieszczenia łazienki, o szerokości 0,8m stolarki drzwiowej ze skrzydłem otwieranym na zewnątrz pomieszczenia łazienki i posiadającym otwory do dopływu powietrza o ogólnym przekroju nie mniejszym niż 0,022m², nałożono z uwagi na nieprawidłowości wynikające z przedłożonej oceny technicznej robót budowlanych przedłożonej w dniu 28 maja 2014 r. i sporządzonej przez mgr inż. G. H., co do poprawności i zgodności z przepisami wykonania robót budowlanych polegających na przebudowie instalacji kanalizacyjnej oraz drzwi do pomieszczenia łazienki. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła A. M.. Reprezentujący skarżącą pełnomocnik zarzucił organowi administracji, który wydał zaskarżoną decyzję, naruszenie: - art. 81 c ust. 4 u.p.b., poprzez jego niezastosowanie w sytuacji dostarczenia ekspertyzy przez inwestorów w przedmiocie oceny wykonanych robót budowlanych, która zdaniem organu nadzoru niedostatecznie wyjaśniała sprawę będącą jej przedmiotem, podczas gdy organ zobowiązany był do zlecenia we własnym zakresie sporządzenia opinii przez biegłego na koszt inwestorów; - art. 84 § 1 k.p.a., poprzez zaniechanie przez organ nadzoru przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w przedmiocie oceny wykonanych robót budowlanych, podczas gdy do rozstrzygnięcia sprawy wymagane były wiadomości specjalne; - art. 7 k.p.a., poprzez zaniechanie dokładnego ustalenia wpływu zalań stropu nad lokalem nr 4 i przesunięcia ściany działowej na konstrukcję budynku, podczas gdy powodować one mogą istotne zagrożenie bezpieczeństwa budynku oraz życia i zdrowia mieszkańców; - art. 7 k.p.a., poprzez zaniechanie dokładnego ustalenia parametrów izolacyjności akustycznej podłogi lokalu nr 7, wymaganej przepisami r.M.I., w sytuacji gdy wymiana podłogi i obniżenie jej poziomu budzi poważne podejrzenie niespełnienia obowiązujących prawem norm; - art. 7 k.p.a., poprzez zaniechanie dokładnego ustalenia przebiegu instalacji gazowej w lokalu nr 7, w szczególności mając na względzie fakt, że zgodnie z treścią znajdującego się w aktach sprawy projektu instalacji gazowej wynika, że przeprowadzona ona została nieprawidłowo, tj. w świetle przegrody kominowej; - art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. w zw. z § 94 ust. 2 r.M.I., poprzez zaniechanie nałożenia na inwestorów obowiązku doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, poprzez utworzenie w lokalu nr 7 co najmniej jednego pomieszczenia o powierzchni nie mniejszej niż 16 m², - art. 7 k.p.c., poprzez przyjęcie, że naruszenie przez inwestorów § 93 ust. 3 r.M.I., stanowi naruszenie nieistotne, a tym samym nie powoduje dalszych skutków prawnych, zwłaszcza obowiązku doprowadzenia lokalu do stanu zgodnego z prawem; - art. 51 ust. 2 u.p.b. w zw. z § 93 ust. 3 r.M.I., poprzez zaniechanie nałożenia na inwestorów obowiązku doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, tj. zastosowania w aneksie kuchennym dwóch rodzajów przewodów wentylacyjnych; - § 2 ust. 1 r.M.I., poprzez jego błędną wykładnię prowadzącą do przyjęcia, że samowolna wymiana pionów wodno-kanalizacyjnych i podłogi w lokalu nr 7 nie podlega przepisom powyższego r.M.I. Ponadto autor skargi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, poprzez przyjęcie, że efekty zalania lokalu nr 4 przez lokal nr 7 nie stanowią na chwilę obecną zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzi, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zasad prawidłowego rozumowania, a także ekspertyzy mykologicznej z dnia 20 grudnia 2014 r., wyraźnie wynika wniosek przeciwny. Skarga zawiera obszerną argumentacje na poparcie powyższych zarzutów. Przedmiotowa skarga została oznaczona w sądzie sygnaturą akt II SA/Wr 346/15. Skargę na opisaną decyzję złożyli również M. K. i L. G.. W jej treści wskazali, że w odwołaniu poinformowali o wystąpieniu o odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych dotyczących kierunku otwierania drzwi do łazienki do WSSE. Mimo tego faktu DWINB utrzymał w mocy decyzję nr [...], doprowadzając do powstania sytuacji, w której nie zostało uwzględnione pozytywne dla odwołujących stanowisko WSSE, zawarte w piśmie z dnia 19 marca 2015 r., w którym organ nie wniósł zastrzeżeń pod względem sanitarno-higienicznym do kierunku otwierania drzwi do pomieszczenia łazienki - do wewnątrz łazienki. Kwestionując natomiast obowiązek usunięcia nieszczelności instalacji kanalizacji sanitarnej, poprzez uszczelnienie połączeń instalacji wraz z zapewnieniem izolacji brodzika, skarżący podnieśli, że dostarczone dokumenty i protokoły podczas prowadzonego postępowania oraz zeznania świadków w branży sanitarnej z dnia 10 kwietnia 2014 r. oraz z dnia 11 sierpnia 2014 r., jak i zeznania ekspertów: mgr inż. G. H. i S.O., przeprowadzającego niezależne próby szczelności nie potwierdziły tezy postawionej przez PINB. Również zebrany materiał dowodowy podczas prowadzonego postępowania nie potwierdza nieszczelności instalacji kanalizacji a jedynie swoje przypuszczenia opiera na niewiarygodnych informacjach uzyskanych od lokatorki mieszkania nr 4. Autorzy skargi poinformowali również, że w terminie do 15 czerwca 2015 r. dokonają kolejny raz badań szczelności elementów instalacji kanalizacji sanitarnej oraz izolacji brodzika a uzyskane wyniki w formie protokołów podpisanych przez uprawnione osoby zostaną dostarczone do PINB w celu ostatecznego zamknięcia postępowania, które jest celowo przeciągane przez organ PINB. Przedmiotowa skarga została oznaczona w sądzie sygnaturą akt II SA/Wr 347/15. Postanowieniem z dnia 23 września 2015 r. tut. Sąd odrzucił skargę L. G.. W odpowiedzi na skargi Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymując dotychczasowe stanowisko wniósł o ich oddalenie. W piśmie z dnia 12 czerwca 2015 r. skarżący M. K. i L. G. poinformowali, że wykonali kolejnych badań szczelności elementów instalacji kanalizacji sanitarnej oraz izolacji brodzika. W załączeniu przedłożyli protokół z dnia 2 czerwca 2015 r. z próby szczelności instalacji kanalizacji sanitarnej oraz prawidłowości wykonania podłączenia przyborów sanitarnych do instalacji w obrębie mieszkania nr 7 . Powyższa próba została wykonana przez M. K. i G. H.. Na podstawie przeprowadzonych prób ustalono, że instalacja jest szczelna i przeznaczona do eksploatacji. W pismach z dnia 11 sierpnia 2015 r., z dnia 19 września 2015 r. i 3 listopada 2015 r. - kierowanych do PINB dla miasta W. A. M. m.in. poinformowała, że w dniu 10 sierpnia 2015 r. został po raz kolejny zalany sufit w jej mieszkaniu. W związku z powyższym domaga się od organu podjęcia działań zmierzających do natychmiastowego wykonania wydanych w sprawie decyzji. W ocenie skarżącej, ocena techniczna D. S. z dnia 24 maja 2014 r. nie zawiera żadnych merytorycznych informacji w zakresie kondycji długotrwale zalewanego stropu i wpływu przesuniętej w głąb pokoju ściany o długości 4,77m, pomimo licznych spękań i zarysowań ścian oraz sufitu, których stale przybywa. W jej przekonaniu jest niezgodna z rzeczywistością wykazana grubość warstw izolacji stropu podaną w piśmie D. S. z dnia 22 grudnia 2014 r. Porównanie pomiarów wysokości pomieszczeń w protokole nr [...] (pokój z aneksem kuchennym ma wysokość 2,67m) z inwentaryzacją budowlaną z 2007 r. wskazuje na maksymalnie 3 centymetrową izolację akustyczną. Ponadto skarżąca wskazała na brak izolacji akustycznej (przede wszystkim brodzika zlokalizowanego nad jej pokojem) i przeciwzawilgoceniowej w łazience oraz trwałą ingerencję w strop, co potwierdzają zdjęcia nr 8,9,10 załączone do jej pisma z dnia 15 września 2015r. Skarżąca powtórzyła zarzut braku ustalenia przyczyn zalewania jej mieszkania. Zwróciła również uwagę na brak w aktach sprawy prób szczelności instalacji kanalizacji sanitarnej po pracach wymienionych w przedłożonej ocenie technicznej w zakresie branży sanitarnej. Na rozprawie w dniu 20 listopada 2015 r. Sąd postanowił, na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi połączyć sprawę o sygn. akt II SA/Wr 347/15 ze sprawą o sygn. akt II SA/Wr 346/15 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i dalej sprawę prowadzić za numerem II SA/Wr 346/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd administracyjny jest sądem kasacyjnym. W razie stwierdzenia istotnych uchybień sąd administracyjny nie ma więc kompetencji do merytorycznego rozstrzygnięcia danego postępowania, lecz jest upoważniony jedynie do uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji lub aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Mając na względzie wskazane powyżej kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po poddaniu ocenie istniejących w sprawie okoliczności faktycznych i prawnych wynikających z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania, uznał, że obie skargi zasługują na uwzględnienie wobec skuteczności podniesionych w nich zarzutów dotyczących naruszenia w sprawie niniejszej przepisów postepowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchybienia sygnalizowane w skargach prowadzą nadto do naruszenia innych przepisów, mających rangę podstawowych zasad postępowania. Stosownie do art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania, jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności oraz wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie z urzędu jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 k.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a., rozumianej jako ocenę tego materiału na podstawie całokształtu zgromadzonych dowodów, następująca zgodnie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego (zob. między innymi: A. Wróbel, Komentarz do art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II.; C. Martysz, Komentarz do art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego, [w:] G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom l i II, Zakamycze, 2005; J. Borkowski: Glosa do wyroku NSA z dnia 6 października 1993 r., l SA 1270/93, OSP 1994/7-8/131). Wszystkie powołane wyżej przepisy znajdują na mocy art. 140 k.p.a. odpowiednie zastosowanie przed organem odwoławczym. Uchybienie wyżej wskazanym przepisom proceduralnych prowadzi w efekcie do naruszenia zasady praworządności (art. 6 k.p.a.) oraz prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). Zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia 16 stycznia 2015 r., nr [...], zostały wydane z naruszeniem wyżej wskazanych regulacji. Dokonując zatem kontroli legalności decyzji będącej przedmiotem skargi należy się odnieść do zarzutów dotyczących naruszenia prawa procesowego, gdyż kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozpoznania sprawy mają ustalenia faktyczne, tylko bowiem przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym zgodnym z rzeczywistym, określić można prawa i obowiązki stron. W sprawie jest bezspornym, co potwierdziły zgodnie strony postępowania, że w okresie od maja 2010 r. do marca 2011 r. - właściciele lokalu mieszkalnego nr 7 wykonali w nim roboty budowlane związane z jego przebudową. Roboty obejmowały przebudowę wewnętrznej instalacji elektrycznej, budowę instalacji centralnego ogrzewania, instalację kotła gazowego dwufunkcyjnego, przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej, przebudowę instalacji wodno-kanalizacyjnej, przebudowę ściany oddzielającej pokój od łazienki, powiększenie otworu wejściowego do pomieszczenia łazienki wraz z montażem drzwi do łazienki. Wykonano również roboty remontowe obejmujące wymianę pionu wodno-kanalizacyjnego oraz podłogi (zastąpiono drewniane legary z żużlem na podłogę z wykończeniem okładziną z paneli). Inwestorzy nie zaprzeczyli również, że opisane roboty budowlane wykonali bez wymaganego pozwolenia na budowę, o którym mowa w art. 28 u.p.b. oraz zgłoszenia (art. 30 ust. 1 u.p.b.). Punktem spornym jest natomiast przyjęcie przez organ I instancji, że wskazane roboty budowlane wykonano bez nadzoru osób posiadających stosowne uprawnienia budowlane (roboty instalacyjne), a przede wszystkim w sposób naruszający przepisy techniczno-budowlane, a także w sposób powodujący zalewanie stropu między lokalami nr 4 i 7 (niepoprawnie technicznie). Powyższe stanowisko przyjęto, pomimo przyznania przez PINB, że z przedłożonych ocen technicznych, zeznań świadków i biegłego wynika, że przebudowa lokalu nr 7 nie miała wpływu na bezpieczeństwo konstrukcji budynku (mimo zacieków na stropie między lokalami nr 4 i 7, mimo zarysowań ścian w lokalu nr 4), wykonano bowiem poprawnie wewnętrzną instalację gazową (wykonano otwory wentylacyjne na trasie zabudowanej instalacji, licznik gazowy umieszczono w wentylowanej szafce z materiału trudno zapalnego, instalacja gazowa jest szczelna), prawidłowo wykonano instalację wodną (szczelność instalacji potwierdzono badaniem spadku ciśnienia w instalacji). Poczynionym przez organ I instancji zarzutem wobec przedłożonej przez inwestorów oceny technicznej i wyników próby szczelności instalacji wodno-kanalizacyjnej był brak wykonywania odkrywek elementów zabudowanych oraz podjęcie próby szczelności instalacji kanalizacyjnej nie na całej jej długości lecz tylko w miejscach dostępnych dla oka lub kamery. Na tej podstawie PINB nałożył na właścicieli lokalu nr 7 obowiązek usunięcia nieszczelności instalacji kanalizacji sanitarnej w tym lokalu, poprzez uszczelnienie połączeń instalacji (lub wymianę nieszczelnych elementów) wraz z zapewnieniem szczelności izolacji brodzika. W ocenie Składu orzekającego nie można zgodzić się z takim stanowiskiem i przedstawioną na jego poparcie argumentacją. Nie znajduje ono bowiem wystarczającego oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym i jest przedwczesna. Postępowanie PINB jest obarczone bowiem wadami wynikającymi z istotnego naruszenia zasad i przepisów postępowania administracyjnego, gdyż organ orzekający w sprawie nie dopełnił obowiązku dopuszczenia wszelkich, zgodnych z prawem dowodów dla wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w stopniu koniecznym do jej rozstrzygnięcia. Świadczy o tym brak konsekwencji ze strony organu w ocenie zgromadzonego materiału dowodowego. Z jednej strony organ I instancji ograniczył zakres postępowania dowodowego do obowiązku wykonania przez inwestorów oceny technicznej wykonanych robót budowlanych związanych z przebudową lokalu mieszkalnego nr 7, pomijając m.in. wnioski dowodowe złożone przez A. M., która przez cały przebieg postępowania domagała się zlecenia niezależnemu ekspertowi przeprowadzenia stosownej ekspertyzy technicznej, aby następnie, po przedłożeniu korzystnej dla inwestorów oceny technicznej, uznać, że jest ona niewiarygodna, ponieważ m.in. pozostaje w sprzeczności z faktami stwierdzonymi podczas oględzin. Co więcej, dyskwalifikacja oceny technicznej, potwierdzającej prawidłowość wykonania instalacji wodno-kanalizacyjnej w lokalu nr 7, nie stała na przeszkodzie, stwierdzeniu przez organ nadzoru budowlanego, że mamy do czynienia z nieszczelną instalacją kanalizacji wykonanej w tym lokalu, bądź też z nieszczelnością zamontowanego brodzika i na tej podstawie nałożeniu na inwestorów obowiązku wykonania wskazanych w decyzji robót budowlanych. Zauważyć przy tym przyjdzie, że do takich wniosków organ nadzoru budowlanego doszedł nie na podstawie innych równoważnych dowodów, ale prowadząc swego rodzaju polemikę z wnioskami płynącymi z oceny technicznej. Podobnie, za niewiarygodne uznano przedłożone do akt pomiary wilgotności tynku w lokalu nr 4. W wydanych w sprawie decyzjach łatwo zatem dostrzec brak związku pomiędzy wnioskami płynącymi z przedłożonej oceny technicznej, popartej zeznaniami mgr inż. G. H., dr inż. D. S., a określeniem potrzebnych do wykonania robót budowlanych. Sentencja decyzji organ I instancji sugeruje bowiem, że obowiązek usunięcia nieszczelności instalacji kanalizacji sanitarnej w lokalu nr 7, poprzez uszczelnienie połączeń instalacji lub wymianę nieszczelnych elementów wraz z zapewnieniem szczelności izolacji brodzika, wynika z bezspornego stanu faktycznego i przesądzenia, że powodem zalewania sufitu w lokalu nr 4 jest nieszczelność instalacji wodno-kanalizacyjnej w lokalu nr 7. Takie wnioski nie wynikają jednak ze zgromadzonego materiału dowodowego. Pominięto przy tym sugerowane przez mgr inż. G. H. inne przyczyny pojawiania się zacieków na stropie między lokalami nr 4 i 7. Wskazał on, że mogą one wynikać z robót budowlanych lub nagromadzenia się uprzednio wody z różnych przyczyn. Niewątpliwie taką też przyczyną może być - całkowicie zignorowana przez organ I instancji - okoliczność związana z długotrwałym brakiem użytkowania lokalu nr 7, co doprowadziło do jego degradacji technicznej i zawilgocenia. Potwierdza to między innymi J. Z. - autor sporządzonej w roku 2010 opinii mykologiczno-budowlanej. Nie bez znaczenia dla podważenia poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych są również wyniki przedłożonych już na etapie postępowania sądowego badań szczelności elementów instalacji kanalizacji sanitarnej oraz izolacji brodzika. Przeprowadzona w dniu 2 czerwca 2015 r. próba potwierdziła szczelność instalacji kanalizacji sanitarnej oraz prawidłowości wykonania podłączenia przyborów sanitarnych do instalacji w obrębie mieszkania nr 7. Oparcie postępowania dowodowego na zasadzie swobodnej oceny dowodów uzasadnia to, by organ przy ustalaniu prawdy na podstawie materiału dowodowego nie był skrępowany żadnymi przepisami co do wartości poszczególnych rodzajów dowodów i mógł swobodnie, tj. zgodnie z własną oceną wyników postępowania dowodowego (wyjaśniającego) w danej sprawie, ustalić stan faktyczny. Na przykład może uznać za przekonujące wnioski płynące z jednej ekspertyzy technicznej, mimo że wnioski płynące z trzech innych opinii temu przeczą. Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza jednak, że organ jest uprawniony do oceny dowodów według swego widzimisię: swoją ocenę w tej mierze obowiązany jest oprzeć na przekonujących podstawach i dać temu wyraz w uzasadnieniu" (E. Iserzon [w:] E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, teksty, wzory i formularze, Warszawa 1970, s. 155). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z przyczyn podanych powyższej, PINB nie sprostał tym obowiązkom. Uwzględniając bowiem zaawansowanie i dostępność współczesnych środków technicznych, budzi wątpliwości trwająca od roku 2012 niemożność organu nadzoru budowlanego w ustaleniu przyczyn powstawania zacieków na stropie pomiędzy lokalami nr 4 i 7. Powyższe stanowisko zaakceptował organ II instancji, jednocześnie wskazując, że nałożone w decyzji obowiązki wynikają, nie jak przyjął organ I instancji z niewykonywania odkrywek elementów zabudowanych oraz podjęcia próby szczelności instalacji kanalizacyjnej tylko w miejscach dostępnych, ale z uwagi na nieprawidłowości wynikające z przedłożonej oceny technicznej robót budowlanych. Powyższej ocenie materiału dowodowego zarzucić można sprzeczność. Stanowisko organu II instancji utwierdza przy tym w przekonaniu, że nałożone w sprawie obowiązki, które maja doprowadzić do usunięcia przyczyn zalewania stropu, nie tylko nie wynikały z całokształtu zgromadzonych dowodów, ale pozostają z nim w sprzeczności. Skoro zatem, według organu II instancji, ocena techniczna została sporządzona w sposób nieprawidłowy, to czy nie należało na etapie postępowania odwoławczego rozważyć co najmniej przeprowadzenie - na zasadzie art. 136 k.p.a. - dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Analiza materiału dowodowego sprawy wskazuje zatem, że organ I instancji, nieuwzględniając wniosków dowodowych skarżącej A. M., która domagała się przez cały przebieg postępowania przeprowadzenia dodatkowej ekspertyzy technicznej oraz traktując wybiórczo przedłożoną przez M. K. i L. G. ocenę techniczną, naruszył zasadę ustalenia całości materiału sprawy. Natomiast w postępowaniu odwoławczym nie tylko nie przeprowadzono dowodów zaoferowanych przez strony na tym etapie, ale również pominięto konieczność wszechstronnego zbadania stanu faktycznego sprawy. Z tym ostatnim stwierdzeniem wiąże się kolejne uchybienie, które Sąd stwierdził w niniejszej sprawie. Lektura uzasadnienia decyzji organu I instancji może sugerować, że zakres postępowania obejmował jedynie kwestię zacieków, które pojawiły się na stropie pomiędzy lokalami nr 4 i 7. Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić. Przedmiot postępowania obejmował bowiem szerszy zakres i dotyczył całość samowolnie przeprowadzonych w lokalu nr 7 robót budowlanych i ustalenia wpływu ich wykonania na bezpieczeństwo mieszkańców budynku przy u. N. [...] we W.. Z tych też powodów racje ma skarżąca, która konsekwentnie formułowała zarzuty - zarówno w odwołaniu a później w skardze - dotyczące nie tylko zaniechania dokładnego ustalenia przyczyn zalewania stropu, ale także ustalenia wpływu przesunięcia ściany działowej na konstrukcję budynku. Ponadto skarżąca zasadnie podniosła zarzut zaniechania dokładnego ustalenia parametrów izolacyjności akustycznej podłogi lokalu nr 7, czy też zaniechania ustalenia przebiegu instalacji gazowej w tym lokalu. Niezależnie od powyższego, w ocenie Sądu, w pozostałej argumentacji organu I instancji, w sposób daleko niewystarczający oraz niepoparty dostatecznie w ustalonym stanie faktycznym i przepisach prawa, ustosunkowano się do tych spośród zarzutów, które związane były z zaniechaniem nałożenia na inwestorów obowiązku doprowadzenia wykonanych robót budowlanych, m.in. poprzez utworzenie w lokalu nr 7 co najmniej jednego pomieszczenia o powierzchni nie mniejszej niż 16 m², czy też zastosowania w aneksie kuchennym dwóch rodzajów przewodów wentylacyjnych. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi dotyczących podjętej przez DWINB decyzji należy wskazać, że organ odwoławczy nie tylko nie odniósł się do wszystkich zarzutów podnoszonych w odwołaniach, ale również poczynił dalece niewystarczające rozważania w przedmiocie tych kwestii, do których się ustosunkował. Analizując bowiem treść odwołań należało uznać, że organ odwoławczy, wbrew nakazowi wypływającemu z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego oraz przepisów art. 7 i art. 8, art. 77 § 1 i art. 138 k.p.a., nie rozpoznał ponownie sprawy merytorycznie. W ocenie Sądu, w świetle przedstawionych już rozważań, brak odniesienia się do zarzutów odwołania mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności skarżąca A. M. zarzuciła brak dostatecznego wyjaśnienia sprawy będącej przedmiotem postępowania, gdyż organ nadzoru budowlanego był zobowiązany do przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, w sytuacji stwierdzenia nieprawidłowości w przedłożonej ocenie technicznej. Zakwestionowała również prawidłowość postępowania dowodowego, formułując zarzuty dotyczące braku zbadania prawidłowości wykonania wszystkich robót budowlanych w lokalu nr 7, w szczególności w aspekcie ich wpływu na lokal nr 4. Podkreślić przy tym trzeba, że zarzuty odwołania A. M. były wyraźnie skonkretyzowane i dotyczyły kwestii doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. Podobnie należało ocenić treść drugiego z odwołań. Zatem nie tylko zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, lecz także treść zarzutów odwołania nakładały na organ odwoławczy obowiązek dokonania ponownej oceny zasadności nałożonych obowiązków w zakresie wykonania określonych robót budowlanych. Tymczasem DWINB w kontrolowanym postępowaniu nie przeprowadził prawidłowej oceny zaskarżonej decyzji, co w świetle zarzutów odwołania, odnoszących się właśnie do treści tej decyzji skutkowało brakiem rozpoznania wniesionego odwołania, a docelowo brakiem ponownego rozpatrzenia istoty sprawy w ramach postępowania przed organem II instancji. Takie działanie DWINB mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ przedmiotowa sprawa nie tylko nie została dwukrotnie merytorycznie rozpatrzona, ale również strona postępowania została pozbawiona możliwości oceny zasadności podniesionych zarzutów. Przedstawione wyżej uwagi wykazują, że zaskarżona decyzja jak też poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenie prawa procesowego obligowało Sąd do zastosowania normy zawartej w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 p.p.s.a. i do wyeliminowania z obrotu nie tylko zaskarżonej decyzji, ale również decyzji organu pierwszej instancji. W ponownie prowadzonym postępowaniu w tej sprawie organ winien zastosować się do wskazań co do dalszego postępowania zawartych powyżej, a ponadto uwzględnić konsekwencje wynikające ze stanowiska WSSE z dnia 19 marca 2015 r. o braku zastrzeżeń pod względem sanitarno-higienicznym do kierunku otwierania drzwi do pomieszczenia łazienki. W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.