II SA/Wr 347/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi K. W. na decyzję Wójta Gminy Z. z dnia 10 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odrzucić skargę. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji zaś wniesienia skargi przed wyczerpaniem środków zaskarżenia sąd skargę odrzuca jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie K. W. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wójta Gminy Z. z dnia 10 maja 2012 r. nr [...] wydaną w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skarżący zaskarżyły zatem decyzję organu pierwszej instancji, od której służył stronom postępowania środek zaskarżenia w postaci odwołania. W związku z tym, że skarżący zaskarżył nie decyzję organu drugiej instancji, ale decyzję organu pierwszej instancji, skarga podlega odrzuceniu. Sądowi nie wolno bowiem rozpoznawać skargi na decyzję organu pierwszej instancji. Tym samym skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna wobec braku wyczerpania środków zaskarżenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. Dodatkowo w sprawie wymaga zwrócenia uwagi, że powodem złożenia przez skarżącego bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi mogła być błędna treść pouczenia jakie znalazło się w dołączonym do skargi zawiadomieniu z dnia 10 maja 2012 r. o wydaniu przez Wójta Gminy Z. decyzji kończącej postępowanie o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (k. 3 akt sądowych). Zawiadomieniu tym Wójt Gminy Z. poinformował skarżącego, tu cyt.: ,,o uprawnieniach wszystkich stron, wynikających z art. 111 k.p.a. i polegających na możliwości zapoznania się z ww. decyzją a także możliwości zażądania jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach". W ocenie Sądu, zaprezentowana treść pouczenia o przysługujących środkach zaskarżenia od wydanej przez organ I instancji decyzji jest niewłaściwa i mogła sugerować istnienie możliwości wyboru po stronie skarżącego drogi dochodzenia ochrony prawnej – alternatywnie na drodze administracyjnej albo sądowoadministracyjne. Przepisy procesowe nie przewidują takiego rozwiązania. Dlatego też w wypadku ewentualnego uchybienia w niniejszej sprawie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy Z. z dnia 10 maja 2012 r. skarżący będzie mógł domagać się przywrócenia terminu do jego wniesienia. Zdaniem Sądu, kontroli legalności działania organów administracji nie można bowiem oderwać od powinności sądu udzielania stronie pomocy procesowej (w tym przypadku chodzi o poinstruowanie skarżącego o prawidłowym trybie kwestionowania decyzji administracyjnych podejmowanych przez organy administracji publicznej), co właśnie chroni ją przed skutkami błędnych pouczeń przy wnoszeniu środka zaskarżenia do sądu administracyjnego.