II SA/Wr 351/08

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości pisma dotyczącego przywrócenia prawa dzierżawy postanawia: przyznać adwokatowi K. M. wynagrodzenie w kwocie 219,60 zł złotych (dwieście dziewiętnaście złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym 22% VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Postanowieniem z dnia 4 lutego 2009 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony w dniu 25 lutego 2009 r. adwokat K. M., któremu skarżąca udzieliła odpowiedniego pełnomocnictwa. Pełnomocnik skarżącej wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej lub pisma w przedmiocie odmowy sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz zażądał zasądzenia kosztów udzielonej a nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 219, 60 zł (kwota ta zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" i pkt 1 lit. "c" oraz w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Ustosunkowując się do wniosku pełnomocnika o przywrócenie mu terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej podkreślić należy, że ustawodawca nie określił terminu w jakim należy dokonać tej czynności, w szczególności ta czynność procesowa nie jest determinowana trzydziestodniowym terminem do wniesienia skargi kasacyjnej. Przyjmuje się, że opinie taką należy złożyć niezwłocznie po stwierdzeniu okoliczności do jej wydania. Mając na uwadze, że złożenie opinii przez pełnomocnika skarżącej spełniało powyższy warunek, wniosek o przywrócenie terminu uznać należy za bezprzedmiotowy.