II SA/Wr 355/09

PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-11-19

Skład orzekający: Olga Białek, Julia Szczygielska, Anna Siedlecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę organu gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wniesiona bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga na uchwałę organu gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wniesiona bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, jest niedopuszczalna. Brak spełnienia tego warunku, wynikającego z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i art. 52 § 1 PPSA, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący H.S. wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w S. dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zarzucając naruszenie jego interesu prawnego poprzez zmianę przeznaczenia działki z mieszkaniowej na przemysłową. Skarżący nie wezwał jednak Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a jedynie wystąpił z wnioskiem o zmianę planu do Urzędu Miejskiego. Rada Miejska wniosła o oddalenie skargi, wskazując na zachowanie wymaganych procedur przy uchwalaniu planu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Olga Białek Sędzia NSA - Julia Szczygielska /sprawozdawca/ Sędzia WSA - Anna Siedlecka Protokolant - Magda Mikus po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 listopada 2009 r. sprawy ze skargi H.S. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszarów wiejskich dla części południowo zachodniej gminy S. obejmującej wsie: S., G., O., M., S., T., G. postanawia: odrzucić skargę. Skarżący H.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] 2004r., Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszarów wiejskich dla części południowo zachodniej gminy S. obejmującej wsie: S., G., O., M., S., T., G.. Wnosząc o stwierdzenia jej nieważności w części dotyczącej działki będącej własnością Z.Ż. o nr ewid. 229/2 w S., w związku ze zmianą jej przeznaczenia z funkcji mieszkaniowej na przemysłową, skarżący zarzucił, iż powyższe ustalenia dokonano, cyt.: "nieprawnie, z pominięciem sąsiadów i naruszeniem ich interesu". W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w S. wniosła o jej oddalenie, stwierdzając, że w toku postępowania zmierzającego do uchwalenia przedmiotowego planu został zachowany tryb sporządzania planu, uzyskując wymagane opinie i uzgodnienia. W toku rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżący na pytanie Sądu, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wzywał Radę Miejską w S. w trybie art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym - do usunięcia naruszenia prawa w kwestii podjętej uchwały z dnia [...] 2004r., Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszarów wiejskich dla części południowo zachodniej gminy S. obejmującej wsie: S., G., O., M., S., T., G., oświadczył, że występował z żądaniem do Urzędu Miejskiego w S. o zmianę tegoż planu. Na dowód swych twierdzeń przedłożył odpis pisma z dnia 30 listopada 2007r., adresowanego do Urzędu Miejskiego w S. oraz odpis pisma Burmistrza S. z dnia 27 grudnia 2007r. Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest także właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników /art. 227 k.p.a./. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje jedynie stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. 153, poz.1269/ w związku z art.3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg m.innymi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Jednakże podkreślić przy tym należy, że merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, w/w ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - wymienia niewyczerpanie /przez wnoszącego skargę/ środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 p.p.s.a. - skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Niewątpliwe jest w niniejszej sprawie, że podstawą do wniesienia do sądu skargi na opisaną wyżej uchwałę będącą aktem prawa miejscowego, jest art. 3 § 2 pkt 5 cytowanej ustawy p.p.s.a w związku z art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie zaś z brzmieniem w/w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym - "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Oznacza to, że w pierwszej kolejności obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy wniesiona skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i czy spełnia wymogi formalne, do których w niniejszej sprawie zaliczyć należy: 1) zaskarżenie uchwały z zakresu administracji publicznej, 2) wcześniejsze bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, 3) zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.. Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego. W myśl art.53 § 2 p.p.s.a., skargę wnosi się wówczas w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania Rady Miejskiej w S. do usunięcia naruszenia nie został spełniony przez skarżącego H.S.. Jak to już wyżej Sąd zauważył, skargę na uchwałę organu gminy z zakresu administracji publicznej w trybie art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym można wnieść do sądu administracyjnego dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący kierował przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wezwanie w trybie art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym do Rady Miejskiej w S. o usunięcie naruszenia Jego interesów prawnych - wywołanego opisaną wyżej uchwałą. Również skarżący H.S. - obecny na rozprawie -nie wykazał, by przed wniesieniem przedmiotowej skargi występował do Rady Miejskiej w S. z takim wezwaniem. Przedłożone przez skarżącego dowody, a to pismo z dnia 30 listopada 2007r. na druku, zatytułowanym: "Wniosek w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego", adresowane do Urzędu Miejskiego w S., jak i pismo Burmistrza S. z dnia 27 grudnia 2007r. będące odpowiedzią na zgłoszony powyższy wniosek, a dotyczący zmiany tegoż planu, nie mogą w ocenie Sądu świadczyć, że wyczerpany tym samym został przez skarżącego tryb, o którym mowa w cyt. wyżej art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym. W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, że w świetle cytowanych powyżej przepisów, tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarżący nie spełnił przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie przez Niego skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie zaś do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego skarżącemu środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Z tych zatem względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Wskazać przy tym należy, że wprawdzie wniesiona w niniejszej sprawie skarga została odrzucona, to okoliczność ta nie stanowi przeszkody do skorzystania przez skarżącego z ponownego złożenia skargi do Sądu na kwestionowaną uchwałę, jednakże po wcześniejszym wezwaniu Rady Gminy w S. do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zgodnie z art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym, przy uwzględnieniu cyt. wyżej przepisu art.53 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /p.p.s.a./.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło