II SA/Wr 357/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi P. S. "E." na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie samowoli budowlanej polegającej na budowie hotelu postanawia oddalić wniosek. P. S. "E." do skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie samowoli budowlanej polegającej na budowie hotelu złożyło wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W jego uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych. Zaskarżona decyzja wpłynęła bowiem do Kancelarii prawnej reprezentującej skarżącego w dniu 25 marca 2014 r. Jednak Kancelaria nie poinformowała mocodawcy o podjętym rozstrzygnięciu w czasie odpowiednim do złożenia skargi, a zrobiła to dopiero w 24 kwietnia br. Z powodu wyjazdu służbowego zachodziła niemożność podpisania skargi zarówno przez profesjonalnego pełnomocnika jak również R. Sz. – będącą drugą osobą umocowaną do podejmowania decyzji w imieniu S. Ponadto, wnioskodawca zauważył, że o kwestionowanej decyzji administracyjnej nie poinformowano drugiego pełnomocnika – tj. adw. R. Sz., chociaż pełnomocnictwo dla niego złożono na rozprawie przed WSA Wrocław w niniejszej sprawie w dniu 26 listopada 2013r. sygn. akt: II SA/Wr 365/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Warunkami skuteczności takiego wniosku jest zaś: złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 p.p.s.a.). Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Zważyć nadto należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący uzasadni brak swojej winy (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005r, s.219). Brak winy należy z kolei oceniać mając na względzie wszystkie okoliczności danej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także i uchybień spowodowanych lekkim niedbalstwem (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Warszawa 2005, s. 333). W niniejszej sprawie skarżący jako przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu przywołał brak możliwości podpisania skargi przez podmiot do tego uprawniony, zaniechanie poinformowania w odpowiednim terminie przez pełnomocnika strony skarżącej o doręczeniu zaskarżonej decyzji oraz nie doręczenie decyzji drugiemu pełnomocnikowi. W ocenie sądu okoliczności te związane niewątpliwie z brakiem należytej staranności w zakresie prowadzonych spraw przed sądem w sposób obiektywny nie uzasadniają przywrócenia terminu, które powinno mieć charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, można bowiem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć (por. postanowienie NSA z dnia 20 września 2013 r., sygn. akt I OZ 794/13, CBOSA). Zdaniem Sądu przywołany przez wnioskodawcę brak doręczenia zaskarżonej decyzji adw. R. Sz. nie może stanowić okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu. Kwestionowana decyzja została bowiem doręczona uprawnionemu do reprezentowania Stowarzyszenia profesjonalnemu pełnomocnikowi, a zarzucony jemu przez stronę w istocie brak staranności w prowadzonym postępowaniu nie może skutecznie dowodzić braku winy. Odnosząc się z kolei do powołanej przez stronę okoliczności wyjazdu służbowego R.Sz., która umocowana jest do podejmowania decyzji w imieniu Stowarzyszenia wyjaśnić należy, że z przedłożonego wraz ze skargą wyciągu z KRS wynika, że organem uprawnionym do reprezentowania stowarzyszenia jest zarząd, który jest czteroosobowy, a podmiotem uprawnionym do reprezentacji jest prezes zarządu jednoosobowo. Natomiast w zakresie praw i zobowiązań majątkowych stowarzyszenia jak też udzielania pełnomocnictwa do ważności oświadczeń woli wymagane jest współdziałanie prezesa zarządu i skarbnika, którym to jest wspomniana R.Sz. lub dwóch osób będących członkami zarządu. Tym samym nieobecność jednego członka zarządu (skarbnika), którego skład jest czteroosobowy przy tak określonej formie reprezentacji nie może zostać uznany za okoliczność uniemożliwiającą podpisanie skargi zgodnie ze sposobem reprezentacji przyjętym w KRS. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.