II SA/Wr 359/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. S. i W. K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi G. S. i W. K., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 11 kwietnia 2014 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia 10 stycznia 2014 r. nr [...], nakazującą skarżącym rozbiórkę dokonanej samowolnie rozbudowy budynku mieszkalnego przy ul. S. [...] we W. od strony zachodniej. W skardze na wyżej opisaną decyzję zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania, wskazując że część budynku dobudowana od strony zachodniej jest zarówno funkcjonalnie, konstrukcyjnie i instalacyjnie integralną częścią całego założenia składającego się z istniejącej bryły głównej oraz legalnie realizowanej rozbudowy budynku głównego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/2006). Sąd podziela stanowisko zaprezentowane w postanowieniu NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 476/11, że rozbiórka obiektu budowlanego przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że może się okazać, że decyzja o nakazie rozbiórki była wadliwa, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem zaskarżonej decyzji. Dokonanie przez skarżących rozbiórki budynku mieszkalnego przy ul. Skrajnej 10 we Wrocławiu od strony zachodniej, może zatem istotnie spowodować dla nich trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji, mimo iż rozebranie przedmiotowego obiektu nie musi wiązać się ze znaczną szkodą dla skarżących, to jednak jego ponowne wykonanie wymagałoby niewątpliwie poniesienia znacznego nakładu pracy (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 276/05). Następstwa zaskarżonej decyzji bowiem raz zaistniałe, mogą spowodować istotną i trwałą zmianę rzeczywistości w sferze majątku skarżących, a powrót do stanu sprzed rozbiórki, może nastąpić jednak przy stosunkowo znacznym nakładzie sił i środków. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.