II SA/Wr 364/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Sędziowie: WSA Andrzej Cisek Asesor WSA Olga Białek Protokolant: Magdalena Domańska-Byskosz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 lutego 2007 r. sprawy ze skargi P. O. na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wykorzystywanych lub przeznaczonych na cele mieszkaniowe oraz nieruchomości rolnych oddala skargę. W dniu [...] Rada Miasta Z. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 oraz art. 40 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. z 2005 r. Nr 175, poz. 1459) oraz art. 68 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.) podjęła uchwałę nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wykorzystywanych lub przeznaczonych na cele mieszkaniowe oraz nieruchomości rolnych. Rada Miasta Z. w § 1 ust. 1 powyższej uchwały ustanowiła, iż wyraża się zgodę na udzielenie bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym oraz spółdzielniom mieszkaniowym w prawo własności nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe i nieruchomości rolnych w takiej wysokości, aby pozostała do zapłaty opłata stanowiła: 1) 10 % ceny nieruchomości jako przedmiotu prawa własności lecz nie mniej niż 1000 zł, jeżeli użytkowanie wieczyste trwało nie mniej niż 8 i nie dłużej niż 10 lat; 2) 8 % ceny nieruchomości jako przedmiotu prawa własności lecz nie mniej niż 800 zł, jeżeli użytkowanie wieczyste trwało dłużej niż 10 oraz krócej niż 25 lat; 3) 5 % ceny nieruchomości jako przedmiotu prawa własności lecz nie mniej niż 500 zł, jeżeli użytkowanie wieczyste trwało 25 lat i dłużej luz została wniesiona opłata za cały okres użytkowania wieczystego niezależnie od czasu jego trwania. Stosownie do ust. 2 tego paragrafu, bonifikaty udziela się wyłącznie w przypadku jednorazowej zapłaty należności z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym oraz spółdzielniom mieszkaniowym w prawo własności nieruchomości. W § 1 ust. 3 niniejszej uchwały wskazano, że ust 1 i 2 stosuje się odpowiednio do niezabudowanych działek gruntu, które zostały zbyte na poprawę warunków zagospodarowania przyległych nieruchomości zabudowanych, wykorzystywanych na cele mieszkaniowe. W § 2 przedmiotowej uchwały ustalono, że w przypadku wielofunkcyjnego wykorzystania nieruchomości, bonifikaty udziela się proporcjonalnie do części wykorzystywanej na cele mieszkaniowe. Proporcje określa się na podstawie powierzchni użytkowej lokali i obiektów kubaturowych znajdujących się w obrębie danej nieruchomości. Rada Miasta Z. w § 3 uchwaliła, że bonifikata nie jest udzielona osobom posiadającym zadłużenie wobec Gminy Miejskiej Z. W § 4 wskazano, iż traci moc uchwała nr [...] Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności, opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa D. dnia 9 maja 2003 r. Nr 55, poz. 1288. W § 5 i § 6 podano, iż wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta Zgorzelca, a uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa D. W dniu 26 stycznia 2006 r. skarżący P. O. wniósł o usunięcie naruszenia prawa polegającego na braku w powyższej uchwale zapisów dotyczących wykazu osób, które powinny korzystać z zapisów ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. W związku z powyższym Rada Miasta Z. w dniu [...] na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 229 pkt 3 kpa wydała uchwałę nr [...], którą stwierdziła, iż skarga P. O. jako nieuzasadniona podlega odmownemu załatwieniu. W uzasadnieniu tej uchwały podano, że Rada Miasta Z. podjęła uchwałę nr [...] z dnia [...] w oparciu o przepisy prawne, a przede wszystkim obowiązującą ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, która precyzyjnie reguluje wszelkie kwestie związane z nabywaniem prawa własności nieruchomości przez dotychczasowych użytkowników wieczystych, w tym również kwestie związane z odpłatnością. Wcześniejsze akty prawne regulujące tę sprawę utraciły moc. Dlatego przy podejmowaniu uchwały nr [...] nie doszło do naruszenia prawa. P. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miasta Z. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wykorzystywanych lub przeznaczonych na cele mieszkaniowe oraz nieruchomości rolnych, kwestionując jednocześnie uchwałę z dnia [...] nr [...]. Wnosząc o unieważnienie powyższych uchwał skarżący podał, iż z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości złożył w dniu 6 listopada 2001 r. wniosek o nieodpłatne przekształcenie wieczystego użytkowania w prawo własności. Oświadczył, że był zbywany przez Burmistrza Z. i jego wniosek nie został pozytywnie załatwiony. Skarżący stwierdził, że w powiecie zgorzeleckim tylko gmina miejska Z. nie zrealizowała ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. Wskazał przy tym, że ma "jedną księgę wieczystą na 372 m²", z tego jedną działkę o powierzchni 228 m² nabył przed 1990 r., a drugą o powierzchni 144 m² nabył w 1995 r. Działka o powierzchni 228 m² podlegała nieodpłatnemu przekształceniu, a działka o powierzchni 144 m² nie podlegała przepisom ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. i co do niej nie wnosi sprzeciwu. Przedstawiając następnie krytyczne uwagi pod adresem ówczesnych władz Z. skarżący oświadczył, że obecnie jest na emeryturze i nie stać go na płacenie "haraczu", jaki uchwalili radni na wniosek burmistrza. Gmina Miejska Z. wniosła do Sądu odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazano, iż podjęcie uchwały nr [...] w sprawie skargi z dnia [...] było konsekwencją uchwalenia przez Radę Miasta uchwały nr 324/05 w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Podkreślono, że zarówno ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, jak i ustawa z dnia 24 października 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, nie obowiązywały w dniu podejmowania uchwały przez Radę Miasta Z. i w związku z tym brak było podstaw do uwzględnienia w zapisach uchwały nr [...] nieobowiązującego prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest działalność uchwałodawcza organu samorządu terytorialnego, jaką jest Rada Miasta Z., a konkretnie zgodność z prawem jej uchwały nr [...] z dnia [...] w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wykorzystywanych lub przeznaczonych na cele mieszkaniowe oraz nieruchomości rolnych. Zaznaczyć przy tym należy, iż uchwała Rady Miasta Z. z dnia [...] nr [...] została wydana w wyniku rozpatrzenia wezwania przez skarżącego do usunięcia naruszenia prawa i nie podlega odrębnej kontroli Sądu. Dopiero bowiem po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia skarżący mógł skutecznie wnieść do Sądu skargę na uchwałę nr [...] z dnia [...]. W rozpatrywanej skardze w istocie nie zawarto żadnych argumentów odnoszących się bezpośrednio do zaskarżonej uchwały. Przedstawiono jedynie szereg uwag i zarzutów pod adresem władz Zgorzelca oraz postępowania toczącego się z wniosku skarżącego o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności z dnia 6 listopada 2001 r. Zaznaczyć w tym miejscu trzeba, iż przedmiotem niniejszej sprawy jest ocena zgodności z prawem uchwały nr [...] z dnia [...], a nie ocena prawidłowości postępowania organów administracyjnych podejmowanych w sprawie z wniosku skarżącego z 6 listopada 2001 r. o nieodpłatne przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Tak więc uwagi i zarzuty kierowane pod adresem władz Zgorzelca oraz dotyczące postępowania toczącego się z wniosku skarżącego o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie mają wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej uchwały i to również przy założeniu, że tylko z przyczyn leżących po stronie organu niezgodnie z prawem nie dokonano wyżej wymienionego przekształcenia na rzecz skarżącego. Wzywając Radę do usunięcia naruszenia prawa skarżący zarzucił, iż brak w przedmiotowej uchwale zapisów dotyczących wykazu osób, które powinny korzystać z zapisów ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz. 1459) w związku z art. 68 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.). W myśl art. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, w decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości właściwy organ ustala opłatę z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Do ustalenia tej opłaty stosuje się odpowiednio przepisy art. 67 ust. 1, art. 68 ust. 1, art. 69 oraz art. 70 ust. 2-4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (ust. 2). Jeżeli przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dotyczy nieruchomości rolnej, organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od opłaty w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność: 1) Skarbu Państwa – za zgodą wojewody; 2) jednostek samorządu terytorialnego – za zgodą właściwej rady lub sejmiku (ust. 3). Stosownie do art. 68 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, właściwy organ może udzielić za zgodą, odpowiednio wojewody albo rady lub sejmiku, bonifikaty od ceny ustalonej zgodnie z art. 67 ust. 3, jeżeli nieruchomość jest sprzedawana na cele mieszkaniowe, na realizację urządzeń infrastruktury technicznej oraz innych celów publicznych. Żaden z tych przepisów nie daje radzie uprawnień do sporządzenia wykazu osób, które powinny korzystać z zapisów ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 z późn. zm.), która to ustawa, zgodnie z art. 9 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, straciła moc z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, iż zaskarżona uchwała jest zgodna z przepisami obowiązującymi w czasie jej podejmowania. Mając na względzie powyższe – zgodnie z art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji.