II SA/Wr 374/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na uchwałę Zgromadzenia Związku Międzygminnego Ś.-O. w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Związku Międzygminnego Ś.-O. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 kwietnia 2013 r. W. W. wniósł za pośrednictwem Zgromadzenia Związku Międzygminnego Ś.-O. w S. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę tego organu z dnia [...] r. nr [...] w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Związku Międzygminnego Ś.-O.. Odpowiadając na skargę strona przeciwna wniosła o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Wskazano, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, a zatem wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Należy na wstępie powiedzieć, że do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.; dalej: u.s.g.) ma zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest prawidłowo złożona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Przedmiotem wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o czym mówi art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest uchwała organu gminy podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Takie wezwanie jest czynnością procesową (formalną), powodującą wszczęcie postępowania mającego na celu zmianę (uchylenie) uchwały organu gminy. Następnie godzi się wyjaśnić, iż z treści przywołanego już art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że w normalnym toku czynności podejmowanych przez skarżącego w celu wniesienia skargi do sądu na uchwałę organu gminy, po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia, skarżący otrzymuje odpowiedź na wezwanie, a następnie, jeżeli w ocenie skarżącego wezwanie nie było skuteczne, wnosi skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, skarżący powinien wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotne w niniejszej sprawie było rozważenie, czy powyższe zasady mają zastosowanie do wniesienia skargi na uchwałę organu stanowiącego związku międzygminnego. Zdaniem sądu rozpoznającego skargę, należy przychylić się w tym względzie do stanowiska zawartego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2006 r. (sygn. akt II OSK 571/06, opubl. PPP 2007/6/91), gdzie stwierdzono między innymi, że "przepisy ustaw o samorządzie gminnym, o samorządzie powiatowym i o samorządzie województwa są przepisami o charakterze szczególnym w stosunku do regulacji zawartej w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mającej charakter ogólny. (...) Z przepisu art. 101 u.s.g nie wynika wprost dopuszczalność zaskarżania uchwał organów związków komunalnych. (...) Za dopuszczeniem skargi na uchwałę organu związku przemawia, mimo braku bezpośredniego ustawowego wskazania, że skargę w trybie art. 101 u.s.g. można wnieść także na uchwałę organu związku w sprawie z zakresu administracji publicznej. Przepis art. 184 Konstytucji RP stanowiący, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej a ta kontrola obejmuje orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego... a więc także uchwał organów związku, mających przymiot organów samorządu terytorialnego. Potwierdza taką wykładnię także przepis art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., z którego wynika, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. (...) Wyłączenie uchwał organów związków spod kontroli w trybie określonym w art. 101 u.s.g. ograniczałoby także, w sposób nieuprawniony, zakres sądowej kontroli uruchamianej przez inne podmioty, w tym osoby fizyczne. W sytuacji gdy zadania związków międzygminnych (realizowane m.in. poprzez podejmowanie uchwał) to zadania, przekazane im do wykonywania przez gminy tworzące związek, to stanowisko negujące takie uprawnienie prowadziłoby do nieuzasadnionego zróżnicowania zakresu prawa do skargi w zależności od tego czy gmina wykonywałaby zadania samodzielnie czy też ich wykonywanie powierzała związkowi międzygminnemu. Utworzenie związku prowadziłoby w konsekwencji do ograniczenia prawa do sądu, choć przedmiot i forma rozstrzygnięcia podjętego przez organ związku byłyby takie same jak wtedy gdy określone zadanie wykonywałaby gmina (...)". Sąd rozpoznający niniejszą sprawę przyjmując przytoczone stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego stanął na stanowisku, że co do zasady w sensie materialnym dopuszczalna jest skarga osoby fizycznej na uchwałę organu stanowiącego związku międzygminnego, jeśli uchwała ta dotyczy spraw z zakresu administracji publicznej, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie i do skargi tej odpowiednie zastosowanie znajdzie przepis art. 101 ust. 1 u.s.g., w tym norma nakładająca na skarżącego formalny obowiązek wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi. Tymczasem w niniejszej sprawie – jak wynika z akt doręczonych sądowi – nie doszło do wezwania organu stanowiącego związku gminnego do usunięcia naruszenia prawa. W tym stanie rzeczy wniesienie przez W. W. skargi jest niedopuszczalne z przyczyn formalnych. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.