II SA/Wr 375/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Andrzej Cisek (sprawozdawca) Sędzia NSA: Zygmunt Wiśniewski Sędzia WSA: Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym odwołania skarżącego J.K. od zarządzenia Przewodniczącego z dnia 1 lutego 2008 r. oddalającego wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 27 listopada 2007 r., w sprawie na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, z dnia 15 czerwca 2005 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 64/05, uchylającym decyzję tego organu w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić odwołanie skarżącego od zarządzenia Przewodniczącego z dnia 1 lutego 2008 r. odmawiającego sprostowania protokołu rozprawy z dnia 27 listopada 2007r. Na rozprawie w dniu 27 listopada 2007 r. J.K. cofnął skargę na bezczynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 15 czerwca 2005 r. (sygn. akt. II SA/Wr 64/05), uchylającym decyzję tego organu w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania Postanowieniem z dnia 27 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. umorzył postępowanie w sprawie. W piśmie złożonym osobiście w dniu 31 stycznia 2008 r., skarżący wniósł o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 27 listopada 2007 r., poprzez skreślenie zapisu, iż "sprawozdanie z przebiegu sprawy złożył Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz". W dniu 1 lutego 2008 r. pełniący obowiązki protokolanta na rozprawie w dniu 27 listopada 2007 r., aplikant radcowski B. K. oświadczył, że omyłkowo wpisał w protokole rozprawy z dnia 27 listopada 2007 r. w niniejszej sprawie sformułowanie o treści: "sprawozdanie z przebiegu rozprawy złożył sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz". W rzeczywistości wobec cofnięcia skargi przez skarżącego sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz takiego sprawozdania nie składał. Oświadczenie protokolanta znajduje się w aktach sprawy. Wobec faktu, że termin do złożenia wniosku o sprostowanie protokołu upłynął w dniu 27 grudnia 2007 r. Przewodniczący – Sędzia WSA Andrzej Cisek – zarządzeniem z dnia 1 lutego 2008 r. oddalił wniosek skarżącego o sprostowanie protokołu. W odwołaniu od powyższego zarządzenia skarżący podkreślił, że wobec faktu, że cofnął skargę na początku rozprawy treść protokołu jest błędna. Zawiera bowiem wzmiankę o treści: "Sprawozdanie z przebiegu sprawy złożył sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz", tymczasem wobec cofnięcia skargi na początku posiedzenia sprawozdanie takie nie zostało złożone. Skarżący podkreślił, że z takim orzeczeniem trudno się zgodzić, albowiem o treści protokołu dowiedział się w dniu 28 stycznia 2008 r., tj. w dacie doręczenia mu odpisu protokołu rozprawy z dnia 27 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zważył, co następuje: Na podstawie art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej u.p.s.a.), strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia. Przewidziany w art. 103 u.p.s.a. trzydziestodniowy termin do złożenia wniosku o sprostowanie protokołu ma charakter terminu ustawowego (sąd nie może go skrócić ani przedłużyć) i prekluzyjnego (jego upływ sąd uwzględnia z urzędu) bez względu na treść wniosku. W piśmie złożonym osobiście w dniu 31 stycznia 2008 r. skarżący wniósł o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 27 listopada 2007 r. Jego wniosek został złożony po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 103 u.p.s.a. Nie ma przy tym znaczenia data, w której skarżący dowiedział się o treści protokołu, skoro terminu tego nie można przedłużyć. Nie jest również dopuszczalny wniosek o jego przywrócenie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 103 u.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.