II SA/Wr 377/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka /spr./ Sędzia NSA Halina Kremis Sędzia WSA Alicja Palus Protokolant Magda Mikus po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi Z. L., H. K. i Z. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 października 2006r., sygn. akt II SA/Wr 43/06 I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adwokata A. S. z Kancelarii Adwokackiej we W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łączną kwotę 343,80 zł (trzysta czterdzieści trzy złote osiemdziesiąt groszy), na którą składa się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 240,00 zł, podatek VAT w kwocie 52,80 zł oraz zwrot opłaty skarbowej od udzielonych pełnomocnictw w kwocie 51,00 zł. Decyzją z dnia 8 listopada 2005r. Nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia 17 czerwca 2005r. (Nr [...]) umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń strychu(pierwsze piętro) na lokal mieszkalny Nr [...] w budynku Nr [...] położonym w miejscowości O. na działce nr [...]. Organ odwoławczy wskazał bowiem na zasadniczą istotną okoliczność w niniejszej sprawie, a mianowicie w dniu 1 marca 1999r. została zawarta pomiędzy Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa a G. B. umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego oraz umowa sprzedaży (akt notarialny repert. A nr [...]) lokalu mieszkalnego Nr [...], położonego w O. w budynku nr 43 na I piętrze składającego się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki i korytarza o łącznej powierzchni użytkowej 46,80 m². Jak wynika z dalszych zapisów tego aktu notarialnego, przy zawieraniu wymienionej umowy powołano się na zaświadczenie Urzędu Rejonowego w G. Oddziału Nadzoru Budowlanego z dnia 18 listopada 1998r. nr [...] stwierdzające, że " lokal mieszkalny Nr [...] w budynku położonym w O. nr [...] – stanowi samodzielny lokal mieszkalny (odrębną nieruchomość) w myśli art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. Nr 85, poz.388). Do umowy przedłożono oświadczenie o skorzystaniu z prawa pierwszeństwa w nabyciu przez Grzegorza Boronowskiego zajmowanego dotychczas mieszkania na zasadach preferencyjnych. Ponadto z zawiadomienia Sądu Rejonowego w R. Wydziału Ksiąg Wieczystych wynika, że lokal mieszkalny nr 4a posiada założoną księgę wieczystą nr [...], w której dokonano następujących wpisów w dziale I "lokal nr [...] położony na pierwszym piętrze, lokal mieszkalny składający się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki i korytarza – o pow. 46,80 m2". Zdaniem organu powyższe dokumenty urzędowe , w myśl art. 76 § 1 k.p.a., stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Dodatkowo organ zwrócił uwagę, że w myśl art. 3 i art. 10 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, wpisy w księdze wieczystej korzystają z rękojmi publicznej wiary ksiąg wieczystych. Okoliczności powyższe oznaczają, że organ nadzoru budowlanego nie jest uprawniony do weryfikacji dokumentów urzędowych sporządzonych w przepisanej formie (aktu notarialnego) i do czasu przeprowadzenia przeciwdowodu przez podmioty do tego uprawnione – dokumentom tym należy przyznać "zwiększoną" moc dowodową. Rozpoznając skargę Z. L., H. i Z. K. na powyższą decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 4 października (sygn. akt II SA/Wr 43/06) oddalił skargę. W motywach uzasadnienia Sąd wskazał, że oceny organu nadzoru budowlanego były prawidłowe, a mianowicie "organ nie dopatrzył się dokonania zmiany przeznaczenia pomieszczeń znajdujących się obecnie w lokalu mieszkalnym nr 4a, gdyby miała ona polegać na tym, że uprzednio były to niemieszkalne pomieszczenia strychowe, gdyż przeznaczenie tych pomieszczeń na cele mieszkalne wynikało z udokumentowanych czynności prowadzących do wyodrębnienia własności tego mieszkania (czynności przetargowe, zaświadczenie właściwego organu, umowa notarialna i wpis do księgi wieczystej)"- str. 7 wyroku. W dalszej części wyroku Sąd stwierdził, że "Z umów ustanawiających odrębną własność lokalu mieszkalnego nr 4a nie wynikało, aby przed jego powstaniem jako lokalu samodzielnego (art. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali) należało najpierw dokonać określonej przebudowy budynku, przeciwnie, z zaświadczenia właściwego organu już wynikało istnienie tego lokalu jako samodzielnego lokalu mieszkalnego. Odrębna własność tego lokalu powstała z chwilą wpisu tego prawa do księgi wieczystej ( art. 7 ust. 2 ustawy o własności lokali, odnośnie daty). Jak stwierdził Sąd, organ nie miał zatem żadnych podstaw do samodzielnego podważania jednoznacznego stanu faktycznego i prawnego lokalu, w szczególności przez poszukiwanie okoliczności jego powstania w sensie fizycznym. Nie było również podstawy do zawieszania postępowania sądowego z uwagi jedynie na możliwość powstania w przyszłości podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego. Skargę o wznowienie postępowania w powyższej sprawie wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Z. L., H. i Z. K.. Skarga została sporządzona przez skarżących osobiście. Domagają się w niej uchylenia w całości wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z dnia 4 października 2006 r. i decyzji DWINB oraz decyzji PINB nr [...] z dnia 17 czerwca 2005r. i rozpoznanie sprawy od początku. Jako podstawę niniejszej skargi podają art. 145 § 1 pkt 1.4,5 i § 2 k.p.a. oraz art. 145 k.p.a. W uzasadnieniu skargi zarzucają szczególną wadliwość proceduralną wydanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, gdyż "przy wydawaniu orzeczenia Sąd bezkrytycznie oparł się na fałszywych dowodach – fikcyjnych aktach notarialnych kupna-sprzedaży na nieistniejący lokal 4a w parterowym budynku nr [...] w m. O. dla G. B. Nr [...] z dnia 01.03.19999, a następnie odsprzedany aktem notarialnym nr [...] z dnia 13.02.2004r. K.A. S.." Sprawa o unieważnienie aktów notarialnych jest w trakcie postępowania sądowego, o czym skarżący nie mieli możliwości poinformowania DWINB i przedłożenia przeciwdowodów. Skarżący bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu przed I i II instancją. A Sąd nie uwzględnił wniosku o zawieszenie postępowania, a "w wyroku dał wskazanie możliwości powstania w przyszłości podstawy do wznowienia postępowania". Jako nowy dowód, który nie był brany pod uwagę przez Sąd jest postanowienie PINB w G. z dnia 16 marca 2005r. o odrzuceniu wniosku złożonego przez A.S. o przyłącza wodociągowe "co jest dowodem świadomego zatajenia przez PINB w G. samowoli budowlanej" i wcześniejsze w tym przedmiocie postanowienie Burmistrza G. nr 72/2004 z dnia 25 listopada 2003r. "Dowody te są ukryte w kopercie o nr k-40 w aktach Sądu." Kolejnym nowym dowodem nie istniejącym w dniu wydania decyzji przez PINB jest opinia Biegłego Sądu Okręgowego w L. z zakresu budownictwa – mgr inż. J. B. w sprawie określenia stanu technicznego budynku w O. nr [...] – na okoliczność istnienia określonych związków przyczynowych prowadzonej samowoli budowlanej – w braku infrastruktury technicznej na strychu. Opinia ta była wydana w postępowaniu karnym. Z opinii tej wynika, że "podłączenie się przez S. do jednego kanału dymowego pionu kominowego należącego do skarżących, które jest niezgodne z normą prawną i powoduje nieprawidłową pracę komina stanowi zagrożenie wydobywania się do mieszkania Z. L. tlenku węgla jest to niebezpieczne dla życia i zdrowia właścicieli mieszkań nr 1a i 3a." Z kolei stan "prowizorki instalacji elektrycznej na strychu wykonany przez S. może doprowadzić do pożaru budynku co również jest zagrożeniem dla życia i zdrowia mieszkańców." W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania sądowego D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, co następuje: Pismem z dnia 3 marca 2009r., które zostało przekazane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji DWINB z dnia 8 listopada 2005 r. Nr [...] i poprzedzającej ją decyzji organu i instancji. Decyzją z dnia 20 sierpnia 2009r. Nr [...] GINB odmówił stwierdzenia nieważności decyzji DWINB z dnia 8 listopada 2005 (nr 1856/05). Niezależnie od powyższego pismem z dnia 17 lipca 2009r. Z. L., H. i Z. K. wnieśli o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. z uwagi na wniesioną skargę o wznowienie postępowania do WSA we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 377/09. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2009r. odmówił zawieszenia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności ww. decyzji DWINB. Postanowieniem z dnia 9 października 2008r. przyznane zostało skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 25 stycznia 2010 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika skarżących, w którym podtrzymuje w całości wnioski, zarzuty i twierdzenia skarżących zawarte w skardze o wznowienie postępowania oraz wnosi o zasądzenie -według norm przepisanych - kosztów sądowych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu, oświadczając jednocześnie, że nie zostały one opłacone. Jednocześnie - w uzupełnieniu skargi o wznowienie postępowania - na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnik skarżących wniosła o dopuszczenie jako istotnego dowodu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy, a z którego strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, tj. dokumentu w postaci pisma Prezydium Rady Zakładowej Państwowego Gospodarstwa Rolnego w K. z dnia 18 września 1981r. skierowanego do R. L., na okoliczność tego, iż we wrześniu 1981r. budynek wielorodzinny w O. nr [...] był trzyrodzinny i oprócz lokali mieszkalnych budynek składał się z 4 pomieszczeń gospodarczych i strychu do wspólnego użytku. Ponadto pełnomocnik wniósł o dopuszczenie, jako dowodów w sprawie : pisma PGR w K. z dnia 29 kwietnia 1976r., zaświadczenia PGR O. z dnia 22.03.1967 r., zdjęcia budynku wielorodzinnego położonego w O. nr [...], pisma Starostwa Powiatowego w G. z dnia 25.10.2004r, pisma A. S.A. z dnia 13.07.2006r., zaświadczenia Urzędu Miasta i Gminy w G. poświadczające zameldowanie z dnia 7.11.2005r. – na okoliczność tego że w budynku wielorodzinnym w O. nr [...] lokale mieszkalne znajdowały się wyłącznie na parterze, natomiast na poddaszu czy też I piętrze znajdowały się wyłącznie pomieszczenia gospodarcze typu strych i suszarnia. Pełnomocnik skarżących podnosi, że pismo Prezydium Rady Zakładowej Państwowego Gospodarstwa Rolnego w K. z dnia 18 września 1981 r. skierowane do R. L. zostało znalezione przez H. K. w mieszkaniu matki Z. L., która z uwagi na swój wiek nie pamięta, że takowy posiada. (dowód: oświadczenie H. K. z dnia 27.01.2010r., k. 187). Po jego wykryciu skarżący, jak podała H. K., niezwłocznie złożyli wniosek o wznowienie postępowania, bacząc by termin 3 – miesięczny nie został przekroczony Z przedstawionego dokumentu, a także z pozostałych powołanych dokumentów, które stronie skarżącej były wcześniej znane (niż 3 miesiące przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania) i niestety nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania, jednak nie były brane przez Sąd pod uwagę w poprzednim postępowaniu jak również w postępowaniach przed organami administracji, wynika iż w skład przedmiotowego budynku wchodził strych. Dokumenty potwierdzają także fakt, iż budynek był trzyrodzinny, a rodziny te mieszkały na parterze budynku, na obecnym pierwszym piętrze znajdował się strych i suszarnia. Z zaświadczenia PRG-u O. z dnia 22.03.1967 r. wynika, że mieszkanie Z. L. składa się miedzy innymi "ze strychu należącego w całości do trzech rodzin zamieszkałych na parterze". Natomiast z pisma PGR-u w K. z dnia 29.04.1976r. wynika, iż Dyrekcja PGR-u w K. poleciła R. L., mężowi skarżącej Z. L. wstawienie okna, oraz naprawę podłoża strychu podłogi drewnianej. Odnosząc się zatem do zapisów uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4.10.2006r.m sygn. akt II SA/Wr 43/06, w którym Sąd, powołując się na twierdzenia organów administracji, podaje, iż zarządca budynku przekazał dokumentację wraz z "pismem wyjaśniającym, że budynek był od samego początku wyposażony w mieszkanie położone na strychu, o czym świadczy konstrukcja i zamontowanie okna, uprzednio w latach 1966-1986 mieszkanie to zajmowali lokatorzy K." należy zauważyć, iż trudno sobie wyobrazić, że można w cudzym mieszkaniu wstawić okna. Z treści pisma A. S.A. wynika także, iż przed 2004 r. do mieszkania nr 4a położonego w O. nr [...] nie była dostarczana energia elektryczna. Skarżący w licznych pismach kierowanych do organów administracji a także do Sądu wnosili o przywrócenie strychu i suszarni, z których korzystali aż do czasu zajęcia tego pomieszczenia przez P. S.. W żadnym postępowaniu dotychczas przeprowadzonym nie ustalono, jakie pomieszczenia stanowią części wspólne tego budynku( w sensie faktycznym a nie prawnym). Skoro w budynku tym był strych i suszarnia, a obecnie, jak podają skarżący, nie ma takich pomieszczeń, to może należałoby ustalić, czy ów strych nie został zajęty przez właścicieli lokalu znajdującego się na I piętrze budynku. Organy nie zbadały tej kwestii i nie wykluczyły takiej możliwości, jaką faktycznie powierzchnię zajmują p. S.. Pełnomocnik skarżących podniósł, że samo powoływanie się na akty notarialne, zaświadczenia o samodzielności lokali, a także wpisy w księgach wieczystych, nie wystarczy aby wskazać co tzn. jakie pomieszczenia stanowią części wspólne budynku. Te dokumenty dotyczą jedynie konkretnych lokali mieszkalnych a nie budynku jako całości. Na rozprawie w dniu 28 stycznia 2010 r. skarżąca H. K. oświadczyła, że nie jest zakończone postępowanie sądowe w sprawie o unieważnienie aktów notarialnych dotyczących lokalu mieszkalnego nr 4a, prowadzone przez Sąd Rejonowy w G. o sygn. akt [...]. Na tejże rozprawie pełnomocnik skarżących, na pytanie Sądu dotyczące wskazania podstaw skargi o wznowienie postępowania z dnia 14 lipca 2009r., oświadczyła, że podtrzymując w całości wnioski, twierdzenia i zarzuty skargi wnosi o ich uwzględnienie w oparciu o art. 273 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wznowienie postępowania sądowoiadministracyjnego jest instytucją wyjątkową, przysługuje bowiem od ściśle określonych orzeczeń i opiera się na ściśle określonych podstawach. Podstawy te określone zostały w art. 271-274 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.. Z racją tej wyjątkowości koresponduje nadzwyczajność postępowania. Analiza podstaw wznowienia postępowania prowadzi do wniosku, że chodzi tu o wady postępowania, a nie o samo rozstrzygnięcie. Oznacza to, że postępowanie sądowe musi być obarczone wadami istotnymi, określonymi jako kwalifikowana wadliwość, a uchybienia te winny pozostawać w związku przyczynowym z rozstrzygnięciem. Wskazany przez pełnomocnika skarżących przepis art. 273 § 2 p.p.s.a. stanowi, że można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych w rozumieniu przytoczonego przepisu art. 273 § 2 p.p.s.a. oznacza powzięcie przez stronę wiadomości w takim czasie, w którym powołanie (przedstawienie) środków dowodowych (okoliczności faktycznych) w zakończonym postępowaniu nie było już możliwe. Powołane przez skarżących w treści skargi z dnia 14 lipca 2009r. okoliczności, tj. fakt zawisłości przed Sądem Rejonowym Wydziałem Cywilnym w G. sprawy o unieważnienie umów sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku nr [...] w O., które to postępowanie nie jest zakończone, jak oświadczyła na rozprawie skarżąca H. K., nie stanowi nowej okoliczności faktycznej, ani tym bardziej nie jest to środek dowodowy, w rozumieniu przepisu art. 273 § 2 p.p.s.a. Ponadto, powołane przez skarżących dalsze zarzuty dotyczące nie wzięcia przez Sąd orzekający w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 43/06 pod uwagę postanowienia PINB w G. z dnia 16 marca 2005r. "o odrzuceniu wniosku złożonego przez A. S. o przyłącza wodociągowe" oraz "opinii biegłego Sądu Okręgowego w L. z zakresu budownictwa – mgr inż. J. B. w sprawie określenia stanu technicznego budynku w O. nr [...]" (k.40 akt sądowych o sygn. II SA/Wr 43/06), nie stanowią również nowego dowodu w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a. Po pierwsze, Sąd orzekający w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 43/06 w chwili orzekania dysponował tymi dokumentami, a po drugie dotyczą one innej materii (stanu technicznego budynku nr [...] w O. oraz zgłoszenia wykonania przez A.S. przyłącza wodociągowego) niż przedmiot niniejszego postępowania, tj. umorzenia postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania strychu na lokal mieszkalny [...] w budynku nr [...] w O.. W tym miejscu należy wskazać, że Sądowi znane są z urzędu i inne sprawy jakie toczyły się przed tut. Sądem ze skarg Z. L., H. i Z. K., jak np. sprawa zakazu użytkowania budynku mieszkalnego w zakresie instalacji elektrycznej doprowadzającej prąd do mieszkania na strychu, kominów oraz przewodów dymowych (sygn. akt II SA/Wr 312/08), sprawa stanu technicznego budynku mieszkalnego w O. nr [...] w zakresie ścian parteru i stropu nad parterem (sygn. akt II SA/Wr 443/09), a także sygnalizowane przez organy administracyjne i inne sprawy przed organami administracyjnymi dotyczące ww. budynku mieszkalnego w O.. Wielość tych postępowań sprawia, że skarżący próbują w każdym toczącym się postępowaniu podnosić często te same okoliczności, które w istocie dotyczą odrębnych spraw administracyjnych. W konsekwencji żądania skarżących sprowadzają się, ogólnie mówiąc, do roszczeń związanych z usunięciem aktualnych właścicieli lokalu mieszkalnego nr [...] ( p.S. ) położonego na I piętrze ( zdaniem skarżących na strychu) z budynku w O. nr [...], gdyż jak twierdzą w skardze akty notarialne, na podstawie których nabyli przedmiotowy lokal mieszkalny były "fikcyjne". Tym samych, zdaniem skarżących, strych jako całość winien stanowić część wspólną właścicieli lokali mieszkalnych położonych na parterze budynku. Przechodząc do oceny pisma Prezydium Rady Zakładowej Państwowego Gospodarstwa Rolnego w K. z dnia 18 września 1981r. jako nowego dowodu w niniejszej sprawie, wskazać należy, że zasadą jest, iż wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie już rozstrzygnięto. Niewątpliwie treść wskazanego pisma z dnia 18 września 1981r. mogłaby co najwyżej dotyczyć postępowania administracyjnego, a nie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2006r sygn. akt II SA/Wr 43/06. W związku z tym fakt "odnalezienia" przez skarżącą H. K. ww. pisma w dniu 26 maja 2009r. nie mógł stanowić przesłanki wznowienia postępowania na podstawie art. 273§ 2 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego, gdyby nawet przyjąć, że pismo to mogłoby stanowić przesłankę wznowienia postępowania, to i tak wskazane pismo z dnia 18 września 1981r. ma charakter zaświadczenia, potwierdzającego pewien stan faktyczny czy też stan prawny istniejący w dacie wydania wskazanego pisma. Z treści wymienionego pisma wynika bowiem jedynie, że w dniu 18 września 1981r. R. L. był najemcą mieszkania nr [...] w budynku nr [...] trzyrodzinnym w miejscowości O., które składało się z 5 izb, o pow. 60 m, oraz 4-ch pomieszczeń gospodarczych i strychu do wspólnego użytku. Poddając analizie treść pisma z 18 września 1981r., zbliżonego charakterem do zaświadczenia, należy wskazać, że ma ono moc dowodową o tyle o ile jest zgodne z prawdą. Jego moc dowodowa trwa tak długo, dopóki nie zmieni się stan faktyczny czy też prawny danej sprawy. Pismo to mające charakter zaświadczenia nie jest aktem administracyjnym ( np. decyzją) lecz stanowi faktyczną czynność administracyjną, stanowiącą oświadczenie wiedzy, a nie oświadczenie woli. Treść tego pisma jako pochodna istniejących faktów lub stanu prawnego mogła stanowić dowód tego co zostało w nim napisane jedynie do czasu zmiany tych faktów lub zmiany stanu prawnego. W okolicznościach niniejszej sprawy, dowodami niepodważalnymi co do stanu faktycznego i prawnego lokalu nr [...], w dniu wydania wyroku z dnia 4 października 2006 r. ( sygn. akt II SA/Wr 43/06) były umowy – późniejsze w stosunku do pisma z dnia 18.09.1981r. – z dnia 1 marca 1999r. o ustanowieniu odrębnej własności lokalu mieszkalnego [...] i umowa o sprzedaży tego lokalu G. B., a następnie umowa z dnia 13 lutego 2004r. sprzedaży lokalu mieszkalnego nr 4a przez G. B., A.S.. Zatem z dokonanej analizy treści pisma z dnia 18 września 1981r. Prezydium Rady Zakładowej P.G.R. potwierdzającego jedynie stan faktyczny istniejący w dacie jego wydania co do budynku nr [...] w O., wynikają wnioski, które nie pozwalają na skuteczne podważenie umowy ustanawiającej odrębną własność lokalu mieszkalnego 4a i umów sprzedaży ww. lokalu z przyczyn wyżej podanych. Istnienie tego lokalu jako samodzielnego lokalu mieszkalnego stwierdzone było przed zawarciem umowy z dnia 1 marca 1999r. stosownym zaświadczeniem Urzędu Rejonowego w G. z dnia 18 listopada 1998 r. Przystępując do oceny pozostałych dokumentów załączonych do pisma pełnomocnika skarżących z dnia 20 stycznia 2010 r., tj. pisma PGR z dnia 29.04.1976r., zaświadczenia PGR O. z dnia 22.03.1967r., zdjęcia budynku nr [...] w O., pisma Starostwa Powiatowego w G. z dnia 25.10.2004r., pisma A. S.A. Zakład Obsługi Klienta P. z dnia 13.07.2006r., zaświadczenia Urzędu Miasta i Gminy w G. poświadczające zameldowanie z dnia 7.11.2005r. – stwierdzić należy, że nie mogą one stanowić podstawy wznowienia postępowania, albowiem znane były skarżącym w okresie wcześniejszym niż 3 miesięcznym przed złożeniem skargi o wznowienie postępowania (k. 159 akt sądowych), a ponadto pismo Starostwa Powiatowego w G. z dnia 25.10.2004r. znajduje się w aktach sądowych (k.40) w sprawie zakończonej wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 4 października 2006r. (sygn. II SA/Wr 43/06)., a więc znane było Sądowi orzekającemu w sprawie. Reasumując Sąd doszedł do przekonania, że skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego nie spełnia przesłanek, na które skarżący się powołują, przedłożone - ich zdaniem - nowe dowody nie mogły mieć wpływu na wynik zakończonej prawomocnie sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na zasadzie art. 282 § 2 p.p.s.a. skargę jako niezasadną oddalił. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie § 19 pkt 1 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państw kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).