II SA/Wr 38/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 14 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą we W. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 38/14 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z garażem podziemnym oraz rozbiórkę budynków gospodarczych z wyłączeniem przyłączy postanawia: oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 17 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 maja 2014 r. (sygn. akt II OZ 509/14) oddalił zażalenie skarżącej na to postanowienie. Pismem złożonym do akt w dniu 25 czerwca 2014 r. (k. 471 akt sądowych) skarżąca wniosła o zmianę ww. postanowienia poprzez postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku podano, że Sąd Rejonowy dla W. postanowieniem z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) w sprawie o ochronę naruszonego posiadania udzielił zabezpieczenia roszczenia poprzez nakazanie inwestorowi usunięcia ogrodzenia oraz zasypania rowu na części nieruchomości objętej służebnością skarżącej oraz zobowiązał inwestora do zaniechania naruszeń posiadania służebności przysługującej stronie powodowej. Nadto wskazano, że – zdaniem skarżącej – inwestor prowadzi roboty budowlane w sposób sprzeczny z prawem, co powoduje m.in. usychanie 8 drzew rosnących w pobliżu terenu budowy. W związku z tymi okolicznościami skarżąca zawiadomiła organ nadzoru budowlanego oraz organ ochrony przyrody. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek należało oddalić, ponieważ ponowny wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W myśl art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w tym przedmiocie sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Odnosząc się do treści wniosku, trzeba powiedzieć, że argumentacja w nim zawarta w znacznej mierze jest tożsama z poprzednio już podnoszoną, do której sąd I instancji już się odniósł, jak również oceniono ją postępowaniu na skutek zażalenia wniesionego do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jeśli chodzi o nowe okoliczności wskazane we wniosku, to trzeba zauważyć, że udzielenie zabezpieczenia powództwa przez sąd cywilny nastąpiło w ramach sporu między stronami, który to spór nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Jak już uprzednio wskazano w postanowieniu z 17 marca 2014 r., wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może być traktowany jako środek ochrony praw właściciela nieruchomości władnącej dochodzącego ochrony służebności gruntowej. Ochronie ograniczonych praw rzeczowych służą powództwa określone w Kodeksie cywilnym, a nie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji administracyjnej złożony do sądu administracyjnego, chyba że strona wykaże zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Co do samej okoliczności udzielenia zabezpieczenia, sąd stwierdził po pierwsze, że dołączona do wniosku kserokopia postanowienia sądu rejonowego jest nieuwierzytelniona, a po drugie nie zawiera informacji, czy postanowienie tego sądu stało się prawomocne. Po drugie, nawet gdyby przyjąć, że jest ono prawomocne, to nie można uznać, że jego wydanie stanowi okoliczność rzutującą na konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należałoby bowiem ocenić, że przecież efektem zabezpieczenia roszczenia cywilnoprawnego skarżącej spółki jest takie określenie uprawnień inwestora, które zabezpiecza roszczenia strony skarżącej z tytułu przysługującej jej służebności. Nadto, jest oczywiste, że udzielenie zabezpieczenia przez sąd rejonowy nie jest okolicznością wskazującą na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody skarżącej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnośnie zaś do podniesionych kwestii związanych z usychaniem drzew czy prowadzeniem robót budowlanych w sposób sprzeczny z prawem, to zdaniem sądu same podejrzenia strony skarżącej w tym zakresie nie stanowią przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skoro jednak zostały o nich zawiadomione właściwe organy administracji publicznej, to one będą władne dokonać oceny zaistniałych zdarzeń i ewentualnie wydać stosowne rozstrzygnięcia. Samo podniesienie zarzutu naruszenia przy prowadzeniu inwestycji przepisów prawa budowlanego czy ustawy o ochronie przyrody nie stanowi wykazania, że zachodzą przesłanki uprawdopodobniające wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w toku wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdził, że z treści art. 61 § 4 p.p.s.a. należy wyprowadzić wniosek, iż warunkiem koniecznym do zmiany postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest zmiana okoliczności sprawy i w ramach tej zmiany zaistnienie jednej z przesłanek uzasadniających wstrzymanie zaskarżonego aktu. Uwzględniając powyższe, sąd doszedł do przekonania, że skarżąca spółka nie wykazała, że doszło do zmiany okoliczności sprawy, która obecnie uzasadniałaby zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.