II SA/Wr 383/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na Wójta Gminy W. M. i Starostę Powiatu T. postanawia: skargę odrzucić. J. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na Wójta W. M. i Starostę Powiatu T., domagając się ich ukarania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski" zostało przyznane każdemu prawo składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organów organizacji i instytucji społecznych. Stosownie do art. 227 kpa przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie sprawy. Zgodnie zaś z art. 228 kpa skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Organy właściwe do rozpatrywania skarg zostały określone w art. 229 kpa. W przedmiotowej sprawie skarga powszechna J. R. została złożona na Wójta W. M., S. M. i Starostę Powiatu T., J. C., zaś jej przedmiotem było niezadowolenie z ich działalności, którzy ponoszą winę za przewlekłość załatwienia sprawy dotyczącej działalności inwestycyjnej M. U. Zasadą jest, że organem właściwym do rozpatrzenia i załatwienia skarg są organy wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. Do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności wójta i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, stosownie do art. 229 pkt 3 kpa, właściwa jest rada gminy, natomiast dotyczącej działalności starosty - rada powiatu (art. 229 pkt 4 kpa). Należy również wskazać treść art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano akty, mogące być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia [...]o skonkretyzowanie przedmiotu swojej skargi J. R. oświadczył, iż Starosta Powiatu T. ponosi winę za niewykonanie i przewlekłość sprawy dotyczącej samowoli budowlanej M. U. w P., a Wójt Gminy W. M. powinien być ukarany, bo wiedział, że działka należąca do Urzędu Gminy w W. M., M. U. zajął i buduje obiekt. Ponadto skarżący wskazał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. działa niezgodnie z prawem, na polecenie Starosty. Ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się zatem w wyliczeniu aktów zaskarżenia do sądu administracyjnego (art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W wyroku NSA z 11 lutego 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 3121/01 (nie publikowany) stwierdzono, że sąd administracyjny "nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII kpa, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 kpa)". Dotąd powiedziane prowadzi do wniosku, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała odrzuceniu. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.