II SA/Wr 389/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędziowie: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (spr.) Sędzia WSA Alicja Palus Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Biłous po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 września 2014r. sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Miejskiej w Ż. z .... w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w obrębie wsi P. I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w następującym zakresie: § 2 ust. 10 pkt 2 lit. a we fragmencie: "(...) na warunkach ustalonych przez zarządcę sieci (...)", § 2 ust. 10 pkt 2 lit. b we fragmencie: "(...) na warunkach ustalonych przez zarządcę sieci (...)"; II. stwierdza, że zaskarżona uchwała w zakresie opisanym w punkcie pierwszym wyroku nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Gminy Miejskiej w Ż. na rzecz Wojewody D. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda jako organ nadzoru nad działalnością gminną (art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – zwanej dalej "u.s.g.", t. jedn. z 2013 r. Dz. U. poz. 594 ze zm.) wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części obejmującej § 2 ust. 10 pkt 2 lit. "a" we fragmencie ,,(...) na warunkach ustalonych przez zarządcę sieci (...)" oraz § 2 ust. 10 pkt 2 lit. "b" we fragmencie ,,(...) na warunkach ustalonych przez zarządcę sieci (...)". Według skarżącego powyższe ustalenia planu miejscowego uchwalone zostały z naruszeniem art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – zwanej dalej "u.p.z.p." (t. jedn. z 2012 r., Dz. U. poz. 647 ze zm.) oraz § 4 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – zwanego dalej "rozporządzeniem" (Dz. U. Nr 164, poz. 1587). Skarżący wskazał, że zaskarżone przepisy prawne wykraczają poza zakres delegacji ustawowej, a opisane naruszenia prawa uzasadniają zastosowanie art. 28 ust. 1 u.p.z.p. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że uchwała podjęta została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Organ podniósł, że obszar objęty planem zlokalizowany jest przy istniejącej drodze gminnej, wyposażonej w sieć elektroenergetyczną i sieć wodociągową do których podłączona będzie projektowana inwestycja lokalizowana w obszarze objętym planem. Dodał, że dla podłączenia projektowanej inwestycji do istniejącej sieci wymagane jest spełnienie warunków ustalonych przez zarządców sieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p. nakazuje radzie przyjęcie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej. Natomiast zgodnie z § 4 pkt 9 rozporządzenia wspomniane zasady powinny zawierać określenie układu komunikacyjnego i sieci infrastruktury wraz z ich parametrami oraz określenie warunków ich powiązań z układem zewnętrznym i niezbędne wskaźniki. Z przytoczonych przepisów nie wynika norma prawna pozwalająca radzie gminy na zamieszczenie w uchwale nakazu uwzględniania warunków lub zasad wskazanych przez przedsiębiorstwo sieciowe na określone działania adresatów planu miejscowego. Umowy cywilnoprawne z dostawcami tzw. mediów mają charakter adhezyjny i nie musi tego przypominać ustalenie zawarte w planie miejscowym. Organ powinien zadbać o jak najlepsze wykorzystanie granic upoważnienia ustawowego i nie ulegać pokusie zawarcia przy okazji w akcie wykonawczym ustaleń jego zdaniem celowych, ale pozostających poza tymi granicami. Bezsprzecznie więc zaskarżone postanowienia przedmiotowej uchwały naruszają zasady sporządzania planu miejscowego (art. 28 ust. 1 u.p.z.p.), art. 7 i art. 94 Konstytucji RP oraz § 142 ust. 2 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. Nr 100 poz. 908), co uzasadnia stwierdzenie ich nieważności. Mając to na uwadze zgodnie z art. 147 § 1, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.