II SA/Wr 39/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek, , po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. B. na uchwałę Rady Miejskiej w D. z dnia 25 czerwca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki tej opłaty postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 zł (trzysta złotych). Uchwałą z dnia 25 czerwca 2015 r. nr [...] Rada Miejska D., na podstawie art. 6k ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (DZ. U. z 2013 r., poz. 1399 ze zm.), dokonała wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki tej opłaty. Skarżący C. B. pismem złożonym w Urzędzie Miejskim w D. w dniu 18 sierpnia 2015 r. wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa poprzez radykalne podwyższenie wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi na obszarze gminy D.. Z akt wynika, że uchwałą z dnia 3 listopada 2015 r., nr [...] Rada Miejska uznała wezwanie do usunięcia naruszenia prawa za bezzasadne. O nieuwzględnieniu przez Radę wezwania poinformował skarżącego Przewodniczący Rady Miejskiej przy piśmie z dnia 4 listopada 2015 r., które zostało doręczone w dniu 12 listopada 2015 r. (dowód: kopia zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 29 akt sądowych). Pismem złożonym w Urzędzie Miejskim w dniu 8 grudnia 2015 r. C. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na w/w uchwałę. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." - zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5) oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Dla rozstrzygnięcia sprawy istotne jest, że skarga kwestionująca legalność wskazanej wyżej uchwały Rady Miejskiej w D. z dnia 25 czerwca 2015 r. złożona została na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnymi (j.t. Dz.U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.) - zwanej w dalszej części wywodów: "u.s.g.". Stosownie do treści ww. przepisu, skargę na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Według przywołanej normy, przesłanki skutecznego wniesienia skargi są zatem uwarunkowane następującymi okolicznościami: po pierwsze – zaskarżony akt musi dotyczyć sfery administracji publicznej, po drugie – akt musi nie tylko dotyczyć interesu prawnego, ale również naruszać interes prawny lub uprawnienie skarżącego, po trzecie - skarga musi być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego i musi być wniesiona w terminie zakreślonym przepisami. W pierwszym rzędzie obowiązkiem Sądu było zatem zbadanie, czy wniesiona skarga spełnia wymogi formalne i czy podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Nie budzi wątpliwości, że sprawa w której zaskarżona uchwała zaliczana jest do spraw z zakresu administracji publicznej. Przypomnieć tylko można, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego "pojęcie: sprawa z zakresu administracji publicznej ma charakter materialnoprawny i obejmuje sprawy należące do właściwości organów gminy, rozstrzygane w drodze uchwały. Istotnym kryterium uznania uchwały organu gminy za uchwałę podjętą w sprawach z zakresu administracji publicznej jest przynależność norm prawnych stanowiących podstawę jej wydania do norm prawa administracyjnego (publicznego) i wynikający z tej normy charakter przedmiotu regulacji w drodze uchwały" (postanowienie z dnia 26 października 1996 r., III ARN 45/96, OSNAPiUS 1997, Nr 8, poz. 125). Z przedstawionych Sądowi akt sprawy wynika, że spełniony został również warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Skarżący w piśmie datowanym na dzień 17 sierpnia 2015 r. i złożonym w siedzibie Urzędu Miejskiego w D. w dniu 18 sierpnia 2015 r., wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa. To wezwanie nie zostało przez właściwy organ uwzględnione – uchwała z dnia 3 listopada 2015 r. W tej sytuacji do rozważenia pozostało, czy dochowany został warunek formalny skargi jakim jest wymóg wniesienia jej w terminie wskazanym w ustawie. Oceny zachowania terminu do wniesienia niniejszej skargi do sądu administracyjnego, wobec tezy zawartej w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r. (sygn. akt: II OPS 2/07), należy dokonać z uwzględnieniem treści art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z brzmieniem tej uchwały do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 u.p.p.s.a. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej. Z art. 53 § 1 p.p.s.a. wynika termin trzydziestodniowy do wnoszenia skargi i ma on zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Przepis art. 53 § 2 cytowanej ustawy odnoszący się do sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, statuuje sześćdziesięciodniowy termin dla wniesienia skargi i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Przywołane regulacje wprowadzają więc w istocie dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie (30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), drugi termin dotyczy zaś sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie (60 dni od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa). Analiza przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg drugi z tych terminów (60 dniowy), chyba, że przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie – wówczas termin ten staje się bezprzedmiotowy a rozpoczyna bieg termin 30 dniowy, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym nieprzekraczalnym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga do WSA (patrz postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2009 r. I OSK 696/09). Mając na uwadze przywołane stanowisko stwierdzić należy, że skarga C. B. na uchwałę Rady Miejskiej w D. z dnia 25 czerwca 2015 r. została złożona z uchybieniem ustawowego terminu. Jak bowiem wynika z akt sprawy skarżący wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia interesu prawnego pismem datowanym na dzień 17 sierpnia 2015 r., które wpłynęło do organu administracji w dniu 18 sierpnia 2015 r. Z przedstawionych Sądowi akt sprawy nie wynika aby Rada Miejska w D. udzieliła w terminie sześćdziesięciodniowym – liczonym od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa - odpowiedzi na to wezwanie. W ten sposób wyznaczony termin upływał bowiem w dniu 17 października 2015 r., który był sobotą. Zatem ostatni dzień sześćdziesięciodniowego terminu kończył się z upływem dnia 19 października 2015r. W aktach znajduje się natomiast uchwała z dnia 3 listopada 2015 r. w przedmiocie nieuwzględnienia wezwania skarżącego do usunięcia naruszenia prawa, jak również pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej datowane na dzień 4 listopada 2015 r. (doręczone skarżącemu w dniu 12 listopada 2015 r.) informujące o podjęciu niekorzystnej dla skarżącego uchwały. W konsekwencji, skoro Rada Miejska nie udzieliła skarżącemu odpowiedzi w terminie 60 dni od daty otrzymania wezwania, to termin do złożenia skargi rozpoczął swój bieg w dniu wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd przyjął, że jest to dzień 18 sierpnia 2015 r. (data wpływu wezwania do organu). Tym samym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 19 października 2015 r. Tymczasem skarga została złożona osobiście przez skarżącego w siedzibie organu dopiero w dniu 8 grudnia 2015 r. Tym samym skarga złożona została z chybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze, że skarżący złożył skargę na uchwałę Rady Miejskiej w D. z dnia 25 czerwca 2015 r. z uchybieniem terminu do jej wniesienia, który to termin – wobec braku wniosku skarżącego - nie został przywrócony, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. O zwrocie wpisu orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a