II SA/Wr 391/14

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnej M.P. o przyznanie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi A. B. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia ... Nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji w sprawie nakazu rozbiórki linii napowietrznej niskiego napięcia wraz ze słupem betonowym postanawia: przyznać radcy prawnej M. P.od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 147, 60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym 23% VAT oraz 8, 40 zł (8 złotych i czterdzieści groszy) z tytułu poniesionych wydatków. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie m.in. ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona w dniu 6 listopada 2014 r. radca prawna M. P.. W wyroku z dnia 4 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał pełnomocnikowi skarżącego kwotę 299, 40 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik wraz z opinią o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej pismem z dnia 6 lutego 2015 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych, w tym o zwrot poniesionych wydatków w kwocie 8, 40 zł. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne oraz poniesione, udokumentowane niezbędne wydatki, tj. łącznie kwotę 156 zł (kwota dotycząca opłaty za zastępstwo prawne zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 15 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" oraz pkt 1 lit. "c" w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. jedn. z 2013 r. Dz. U. poz. 490) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.jedn. z 2011 r., Dz. U. Nr 177, poz.1054 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (t.jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.