II SA/Wr 392/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. C. na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...]Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi O. postanawia: skargę odrzucić. Z. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...]Nr [...]w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi O. Pismem z dnia [...]wezwano stronę skarżącą do nadesłania oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do Sądu na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...]Nr [...] zwracał się do organu gminy z wezwaniem do usunięcia naruszenie prawa w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały, w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący poinformował tylko, iż zgodnie z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym złożył zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi O. oraz, że po otrzymaniu uchwały Rady Gminy K. z dnia [...] Nr [...]w sprawie odrzucenia protestu wniesionego przez Z. C. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi O., dotyczącego przeznaczenia działki 20 położonej we wsi O., oraz uzyskaniu w Urzędzie Gminy zaskarżonej uchwały złożył skargę do Wojewody D. na postępowanie Wójta i Rady Gminy K. przy sporządzaniu i uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi O. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uchwały właściwego organu samorządu terytorialnego podjęte w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jako dotyczące sprawy z zakresu administracji publicznej, podlegają zaskarżeniu na zasadach określonych w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym. W trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 z 2001 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkiem zaskarżenia określonym w tym przepisie jest więc bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia. Oznacza to, że niedopuszczalna jest skarga, jeżeli zainteresowany nie wezwał w ogóle do usunięcia naruszenia lub nie nastąpiło zdarzenie oznaczające, że wezwanie było bezskuteczne. Jak wynika z utrwalonych poglądów w orzecznictwie administracyjnym skarga, o której mowa w art. 101 ustawy samorządowej, wniesiona do sądu administracyjnego z pominięciem warunku uprzedniego "bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia" jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Wezwanie będzie "bezskuteczne", gdy organ gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę, odmówi usunięcia naruszenia, albo gdy nie wypowie się w tym przedmiocie w terminie, jaki obowiązuje do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Wezwanie takie - poza wykazaniem naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnioskodawcy oraz żądaniem usunięcia tego naruszenia - powinno wskazywać kwestionowaną uchwałę, a co najmniej nawiązywać do jej treści. Z natury rzeczy musi ono być sporządzone i skierowane do właściwego organu gminy już po podjęciu uchwały. Zatem wniesienie skargi na uchwałę (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym), bez uprzedniego (bezskutecznego) wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia, jest niedopuszczalne. Przedmiotowa skarga została wniesiona przez Z. C. Przy czym należy podkreślić, iż strona skarżąca nie wezwała Rady Gminy K. do usunięcia naruszenia prawa. Skierowanie przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia było zatem niezbędną czynnością procesową, której strona w niniejszej sprawie nie dopełniła przed wniesieniem skargi na uchwałę, o jakiej mowa w cytowanym przepisie. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Stąd orzeczono jak w sentencji orzeczenia.