II SA/Wr 404/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. i A. R. na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. z dnia [...] Nr [...] w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; W dniu 5 maja 2006 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga Z. R. i A. R. na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. z dnia [...] Nr [...], podjętą na podstawie art. 18 ust. 1 w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), którą uznano wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem uchwały z dnia [...] Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu miasta Ś. za bezzasadne i odmówiono jego uwzględnienia. Pismem z dnia 12 czerwca 2007 r. skarżący oświadczyli, iż odstępują od skarżenia uchwały z dnia [...] Nr [...], wskazując, iż dotyczy ona tego samego przedmiotu sporu, co pozostająca w zaskarżeniu wcześniejsza uchwała Rady Miejskiej w Ś. z dnia [...] Nr [...] (sygn. akt II SA/Wr 403/06), a która to merytorycznie stanowi o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Natomiast skarżąca w niniejszej sprawie uchwała odrzuca jedynie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wcześniejszą uchwałą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym - § 2 art. 161. Czynność procesowa skarżących nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne. Z tych powodów należało orzec jak w sentencji postanowienia.