II SA/Wr 404/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku adwokata A.B.o o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi C.D. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 września 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 253/15 w sprawie ze skargi C. D. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia czynności materialno-technicznych polegających na wielkokrotnym zarejestrowaniu zameldowania na pobyty czasowe postanawia 1. przyznać adwokatowi A.B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć 20/100), tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną przez adwokata ustanowionego z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji; 2. przyznać adwokatowi A.B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 5,20 zł (słownie: pięć 20/100) tytułem zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków adwokata ustanowionego z urzędu; 3. przyznać adwokatowi A.B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wynagrodzenie w kwocie 147,60 (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem 60/100), tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną przez adwokata ustanowionego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał C. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym również ustanowienie adwokata. W toku postępowania ze skargi C.D. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 września 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 253/15 Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu pismem z dnia 17 sierpnia 2017 r. wyznaczyła adwokata A.B. pełnomocnikiem z urzędu skarżącego w miejsce dotychczasowego pełnomocnika procesowego. Wyznaczony z urzędu adwokat reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, który postanowieniem z dnia 25 października 2017 r. odrzucił wyżej wskazaną skargę o wznowienia postępowania oraz sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 25 października 2017 r. W pismach procesowych z dnia 5 października 2017 r., 15 listopada 2017 r. oraz 17 listopada 2017 r. wyznaczony z urzędu adwokat zawarł wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w kwocie 295,20 zł i wydatków na przesyłkę pocztową w kwocie 5,20zł oraz w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Oświadczył również, że koszty te nie zostały w części ani w całości uiszczone. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 2 pkt 1) i 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm. - dalej: Rozporządzenie), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. Z kolei w § 21 Rozporządzenia ustalone zostały stawki opłat za konkretne czyn-ności procesowe w pierwszej i drugiej instancji postępowania przed sądem administra-cyjnym. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za występowanie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji (ust. 1 pkt 1)) i w drugiej instancji ust. 1 pkt 2)). W tym ostatnim przypadku przewidziano wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (lit. b pkt 2) ust. 1 § 21 Rozporządzenia). Sprawę ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie odmowy uchylenia czynności materialno-technicznych polegających na wielkokrotnym zarejestrowaniu zameldowania na pobyty czasowe należy zaliczyć do kategorii spraw wskazanych w § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c Rozporządzenia, dla których stawka opłaty maksymalnej za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Z przywołanego wyżej przepisu § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b Rozporządzenia wynika, że w ramach tej samej jednostki redakcyjnej przewidziane zostały dwie hipotezy, do których zastosowanie mają różne zasady określania wysokości opłaty należnej adwokatowi działającemu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji z urzędu. Pierwsza z nich to sytuacja, w której adwokat (autor opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej) nie prowadził sprawy przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, stanowi podstawę do żądania wynagrodzenia w wysokości 75% opłaty maksymalnej. Druga hipoteza wynikająca z analizowanego przepisu prawa obejmuje wszystkie sytuacje oprócz rozważanej w ramach pierwszej hipotezy, w ramach których pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, uzasadnia żądanie przez niego wynagrodzenia w wysokości 50% opłaty maksymalnej. Z uwagi na fakt, że w sprawie adwokat, który sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, występował w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jego wynagrodzenie należało określić według zasady przyjętej dla drugiej z rozważanych wyżej hipotez, tj. w wysokości 50 % opłaty maksymalnej określonej w Rozporządzeniu – w kwocie 120 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 Rozporządzenia w sprawach, których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. 2017 r. poz. 1221 ze zm.) podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie adwokata z tytułu czynności podjętych przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi odpowiednio 55,20 zł (23 % kwoty 240 zł) i 27,60 zł (23% kwoty 120 zł). Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu adwokatowi koszty za występowanie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji oraz sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, powiększone o podatek od towarów i usług obliczony według wyżej wskazanej stawki podatkowej w kwocie odpowiednio 295,20 zł i 147,60 zł. Rozstrzygnięcia w tym przedmiocie znalazły wyraz w odpowiednio pkt 1. i 3. sentencji postanowienia. Nadto, mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, referendarz sądo-wy uznał, że pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie z urzędu należy zwrócić udo-kumentowany niezbędny wydatek (koszty opłaty pocztowej), tj. kwotę 5,20 zł, o czym orzekł, na podstawie § 2 pkt 2) Rozporządzenia, w punkcie 2. sentencji postanowienia. Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa, w § 22 i 24 Rozporządzenia oraz w art.258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Admi-nistracyjnym we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.