II SA/Wr 412/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka /spr./ Sędzia WSA Olga Białek Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Protokolant asystent sędziego Aleksandra Siwińska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 listopada 2010 r. sprawy ze skargi A.N. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 11 czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie niezgodnego ze zgłoszeniem wykonania remontu dachu i komina w budynku I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adwokat K.K. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stronie skarżącej, łączną kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, stanowiącą wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 240,00 (dwieście czterdzieści) złotych oraz podatek VAT w kwocie 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych. Podaniem z dnia 10 grudnia 2009 r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. A.N. wniósł o wszczęcie postępowania i zbadanie okoliczności remontu dachu i komina wykonanego niezgodnie ze zgłoszeniem z dnia 18 kwietnia 2007 r. w budynku zamieszkałym przez stronę. Zdaniem wnioskodawcy, inwestor wykonując prace budowlane zwiększył ich zakres w stosunku do zgłoszenia, naruszył kubaturę budynku oraz zamontował okna. Decyzją z dnia 17 maja 2010 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., działając na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, umorzył postępowanie administracyjne, wszczęte na żądanie A.N., w sprawie wykonania przez M. i M. T. remontu dachu i komina w budynku mieszkalnym położonym w G. przy ul. [...] niezgodnie ze zgłoszeniem z dnia 18 kwietnia 2007 r. Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazane zostało, że podczas oględzin ustalono, iż inwestorzy wymienili pokrycie dachu, na połaci od strony ul. C. zamontowano okienko połciowe, na połaci dachu od ogrodu zamontowano właz dachowy przy kominie. Wystający komin ponad dachem jest wyremontowany i otynkowany z ławą kominiarską. Połać dachu nie licuje przy okapach z dachem na sąsiednich budynkach (różnica wynosi od 0 do 10 cm). Podczas wymiany pokrycia dachowego dokonano wzmocnienia krokwi poprzez nadbitki z krawędziaków drewnianych. Okienko jest zamontowane pomiędzy krokwiami, bez naruszenia konstrukcji dachu. Nowy właz dachowy został zamontowany w miejsce starego. Dodatkowo stwierdzono, że na strychu nie ma pomieszczenia mieszkalnego, jest tylko jedna przestrzeń, nie ocieplona i nie ogrzewana, doświetlona okienkiem połaciowym. Inwestor przedłożył ponadto następujące dokumenty: ocenę stanu technicznego pokrycia dachu z kwietnia 2007 r. sporządzoną przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane, opinię nr 22/06 z dnia 26 września 2006 r. mistrza kominiarskiego z wyników oględzin urządzeń grzewczo-kominowych, zlecenie na roboty ciesielsko- dekarsko- blacharskie z dnia 7 maja 2007 r wraz z fakturami za zakupione materiały budowlane i pokwitowaniem za przekazanie gruzu. Organ nadzoru budowlanego ustalił także, że na zgłoszone ( z dnia 3 kwietnia 2007 r.) prace budowlane polegające na remoncie budynku mieszkalnego w G. przy ul. C. [...] w zakresie wymiany pokrycia dachowego i remontu komina (bez naruszenia jego konstrukcji) - Starostwo Powiatowe w G. nie wniosło sprzeciwu ( pismo z dnia 18 kwietnia 2007 r.) zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. Dodatkowo organ przeprowadził dowód z zeznań świadków na okoliczność prowadzonych robót budowlanych. Z dokonanych zeznań świadków jak i z przesłuchania stron nie wynika, zdaniem organu, aby komin uległ "zawaleniu" w trakcie wykonywania remontu dachu, gdyż wykonano jedynie remont jego korony nad połacią dachu według zgłoszenia. Ustalono także, że w przestrzeni strychu istnieje komin pierwotny wraz z tynkiem, który został podczas remontu uzupełniony według sporządzonej oceny jego stanu technicznego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że inwestorzy M. i M. T. wykonali remont dachu i komina w myśl art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane, na który zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy nie jest wymagane pozwolenie na budowę, lecz wystarczające jest dokonanie zgłoszenia właściwemu organowi. Inwestorzy wypełnili ten obowiązek. Dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego organ I instancji stwierdził, że nie ma podstaw do wydania któregokolwiek z trzech rozstrzygnięć na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W związku z tym brak jest podstawy prawa materialnego do wydania decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. W tej sytuacji wszczęte postępowanie administracyjne należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Dodatkowo odnosząc się do zarzutów A. N. wyrażanych w czasie całego postępowania, organ wyjaśnił, że prowadzone postępowanie polega na sprawdzeniu, czy wykonane roboty budowlane są zgodne z prawem ale w aspekcie przepisów prawa administracyjnego, nie zaś prawa cywilnego. Organ administracji publicznej nie jest właściwy do rozstrzygania sporów współwłaścicieli co do korzystania przez nich z części wspólnych nieruchomości takich jak strychu, korytarza klatki schodowej czy też piwnicy lub dachu, oraz czy inwestor należycie zrekompensował dla pozostałych współwłaścicieli należności za szkody spowodowane w czasie prowadzenia robót remontowo-budowlanych. Ustalono, że podczas remontu do mieszkania A.N. przedostała się sadza i gruz poprzez nie zabezpieczone otwory kominowe. Jednakże ewentualne przyznanie odszkodowania z tego tytułu należy dochodzić przed sądem powszechnym. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się A.N. twierdząc, że małż. T. nie wykonali remontu lecz dokonali przebudowy dachu ( zmiana jego geometrii), zamontowali okno dachowe którego wcześniej nie było i dokonali przebudowy komina ( poprzedni zdaniem odwołującego w trakcie wykonywania prac uległ "zawaleniu"). D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia 11 czerwca 2010 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Według organu odwoławczego, z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że małż. T. dokonali w dniu 3 kwietnia 2007 r. zgłoszenia zamiaru remontu dachu polegającego na położeniu dachówki, bez wymiany więźby dachowej oraz remontu komina polegającego na położeniu nowego tynku, również bez naruszenia konstrukcji. Przy czym przedstawili pisemną zgodę odwołującego - współwłaściciela przedmiotowego budynku dwurodzinnego oraz właścicieli budynków sąsiednich na przeprowadzenie wzmiankowanego remontu. Nadto otrzymali zaświadczenie Starosty G. z dnia 18 kwietnia 2007 r. o braku sprzeciwu wobec wymienionej inwestycji, co w konsekwencji oznacza, że rozpoczęli roboty budowlane zgodnie z prawem. Dokonane ustalenia jednoznacznie wskazują na legalny charakter przedmiotowej inwestycji. Zakres wykonanych robót, potwierdzony w toku przeprowadzonych w dniu 30 grudnia 2009 r. oględzin, nie wykracza, w ocenie organu odwoławczego, poza ramy dokonanego zgłoszenia. Jak wynika z protokołu ze wspomnianej kontroli, na budynku przy ul. C. [...] dokonano wymiany pokrycia dachu, montując od strony ulicy okienko połaciowe, zaś od strony organu wyłaz dachowy przy kominie ( w miejscu poprzedniego wyłazu), a także wyremontowano część komina ponad dachem. Wstawienie okienka połaciowego nie wiązało się z ingerencją w konstrukcję dachu, natomiast minimalna różnica – wynosząc zaledwie od 0 do 10 cm – pomiędzy połaciami budynków sąsiednich jest wynikiem wymiany pokrycia dachu z zastosowaniem odmiennych materiałów. W świetle powyższego wymienione okoliczności nie uzasadniają, zdaniem organu odwoławczego, twierdzenia, że przedmiotowa inwestycja wykonana została niezgodnie z dokonanym zgłoszeniem. Przy czym postrzegając je nawet jako odstąpienia od pierwotnego zamiaru, wyjaśnić należy, że przepisy prawa budowlanego nie definiują pojęcia "odstąpienia od zgłoszenia" – analogicznego do pojęcia "odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, o którym mowa w art. 36a powołanej ustawy, a tym samym nie przewidują ingerencji organów nadzoru budowlanego poprzez wdrożenia określonej procedury naprawczej. Nadto, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na uznanie, że w czasie prowadzonych robót doszło do zawalenia komina, nie potwierdzają tego świadkowie, ani też inwestorzy, jak również sam skarżący. Okoliczność taka nie wynika również z przeprowadzonych oględzin. Zasadnym jest zatem, w świetle dokonanych ustaleń podjęte przez organ I instancji rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania w oparciu o przepis art. 105 § 1 k.p.a. Nie stwierdzono mianowicie w wyniku przeprowadzonych czynności wyjaśniających żadnych naruszeń obowiązujących przepisów Prawa budowlanego, w konsekwencji czego dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego jest bezprzedmiotowe, nie istnieje bowiem w chwili orzekania przedmiot postępowania. Organ odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, stwierdził, że nie znajdują one uzasadnienia ani w zaistniałym stanie faktycznym sprawy, ani też w przepisach prawa. Nieuzasadnionym jest zarzut niedopuszczenia skarżącego do udziału w oględzinach, skoro z protokołu oględzin z dnia 30 grudnia 2009 r. wynika, że skarżący był na nich obecny i podpisał protokół z tej czynności procesowej. Ponadto odmowa powołania biegłego była w pełni uzasadniona stosownie do art. 78 k.p.a., skoro okoliczność, której udowodnienia domagał się skarżący została zweryfikowana w drodze zastosowania innych środków dowodowych w formie oględzin, zeznań świadków i konfrontacji stron. Nie jest słuszny także zarzut braku podstawy prawnej rozstrzygnięcia, jak również zarzut braku uzasadnienia faktycznego i prawnego. Na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniesiona została skarga przez M. i M. T.. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako wydanej bez właściwej podstawy prawnej oraz właściwego uzasadnienia prawnego i faktycznego i obciążenie organu kosztami postępowania. Zaskarżonej decyzji postawione zostały zarzuty rażącego naruszenia zasad postępowania administracyjnego wskazanych w art. 6,7,8,9,10 § 1,12 oraz art. 80 i art. 107 § 2 k.p.a, tj. wydanie decyzji bez przeprowadzenia właściwego postępowania administracyjnego a także uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie przed podjęciem decyzji, jak również uzasadnienie decyzji bez uwzględnienia wielu przesłanek niezbędnych do jej podjęcia. Ponadto wydanie decyzji przez organ odwoławczy nastąpiło bez zbadania naruszeń prawa przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Oprócz wskazanych naruszeń organ I instancji nie uwzględnił wniosku skarżącego co do dopuszczenia dowodu z opinii biegłego w zakresie budownictwa. A zatem organ nie zebrał całości materiału i nie ocenił obiektywnie zebranego materiału dowodowego, czym naruszył przepis art. 77 § 1 k.p.a. Skarżący w całości powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu. Według skarżącego inwestorzy wykonali roboty budowlane, polegające na przebudowie dachu: zamontowano okienko połaciowe, którego nie było wcześniej, połacie dachu nie licujące przy okapach z dachami sąsiednimi, przemurowano końcówki komina. Zatem prace te wykraczają, według oceny skarżącego, poza zakres definicji remontu zgodnie z art. 3 pkt 8 prawa budowlanego. Wzmocnienie krokwi poprzez nadbitki z krawędziaków jest też naruszeniem konstrukcji. Inspektor nie ustalił, czy inwestorzy uzyskali wszystkie wymagane zezwolenia na prowadzenie robót budowlanych. Natomiast przywołując wyrok WSA we Wrocławiu (sygn. akt II SA/Wr 499/09), organ dokonał nadinterpretacji tego orzeczenia, gdyż wydany został w innej sprawie. Skarżący kwestionuje przede wszystkim samo zgłoszenie, które jego zdaniem jest wadliwe, ponieważ właściwym dokumentem uprawniającym do prowadzenia robót budowlanych powinno być pozwolenie na budowę. Dodatkowo w skardze podniesiona została dalsza kwestia związana z przebudową strychu i zmianą sposobu jego użytkowania, co skutkować winno -według skarżącego - przeprowadzeniem w tym zakresie postępowania wyjaśniającego. W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Sądem pełnomocnik skarżącego działająca z urzędu poparła skargę i wnioski w niej zawarte, jednocześnie wniosła o przyznanie kosztów postępowania, bowiem koszty te - jak oświadczyła - nie zostały uiszczone. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 przywołanego przepisu). Sądy administracyjne kierując się kryterium legalności dokonują zatem oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni nom prawa materialnego. Godzi się również zauważyć, że rozstrzygając w granicach danej sprawy, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną ( art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, Nr 1270 z późn. zm.). W ocenie Sądu przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, iż zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają przepisom prawa. Zasadnie przyjęły organy obu instancji, że wykonane roboty budowlane polegające na remoncie dachu i komina wykonane zostały przez inwestorów zgodne ze zgłoszeniem. Podkreślić przy tym należy, że przedmiot prowadzonego postępowania został dokładnie określony we wniosku A.N. z dnia 10 grudnia 2009 r., w którym skarżący domagał się od organu nadzoru budowlanego zbadania okoliczności remontu dachu i komina wykonanego – jego zdaniem – niezgodnie ze zgłoszeniem. Ten więc wniosek określił ramy toczącego się postępowania administracyjnego. Podstawową zasadą procesu inwestycyjnego jest prowadzenie robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę (art. 28 ustawy – Prawo budowlane) albo w przypadkach wyraźnie wskazanych w przepisach, po dokonaniu zgłoszenia właściwemu organowi, o ile ten nie wyrazi sprzeciwu w terminie 30 dni. Uchybienie obowiązkowi uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, w razie niemożliwości zalegalizowania wykonania robót, skutkuje nakazem rozbiórki ( w przypadku budowy obiektu budowlanego: rozbudowy, przebudowy, nadbudowy – art. 48 i 49 b ustawy) lub nakazem zaniechania dalszych robót budowlanych, doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego lub nałożeniem obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (w przypadku robót innych budowa obiektu budowlanego- art. 51 ust. 1pkt 1,2,3 ustawy). W przepisach art. 29-30 ustawy enumeratywnie wyliczono, jakie rodzaje robót budowlanych wymagają uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Natomiast tylko wyjątkowo, pozostałe roboty, których nie można zakwalifikować do robót wskazanych w tych przepisach, mogą być realizowane bez konieczności uzyskiwania pozwolenia bądź dokonywania zgłoszenia. Tak więc zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.), pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robot budowlanych polegających na remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Według art. 3 pkt 8 pod pojęciem "remontu" należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Jak ustaliły organy obu instancji prace budowlane przy obiekcie budowlanym obejmowały tylko wymianę pokrycia dachu, przy czym na połaci dachu od strony ulicy, pomiędzy krokwiami, (bez naruszenia konstrukcji) zamontowano okienko połaciowe, zaś na połaci od strony ogrodu wstawiono wyłaz dachowy w miejsce poprzedniego wyłazu, ponadto część komina ponad dachem została wyremontowana i otynkowana, zamontowano też ławę kominiarską. Tak wyremontowany dach jedynie przy okapach z dachami przylegających sąsiednich budynków jest nieznacznie wyższy (ok. 10 cm.). Wykonany zatem zakres prac jest zgodny, również zdaniem Sądu, ze zgłoszeniem z dnia 3 kwietnia 2007 r. Wymienione wyżej poszczególne elementy stanowią bowiem jako całość część obiektu budowlanego, jaką jest dach wraz z kominem. Nie można więc uznać, jak domaga się tego skarżący, że wykonane roboty budowlane należy zakwalifikować jako "przebudowę". Przebudowa, w rozumieniu art. 3 pkt 7a – Prawa budowlanego, to roboty budowlane w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak : kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Wskazać należy, że ustawa prawo budowlane, podobnie jak inne obowiązujące przepisy prawne nie definiuje pojęć "parametr użytkowy", "parametr techniczny". W braku definicji ustawowych, a także z uwagi na brak interpretacji orzecznictwa i doktryny, właściwym będzie zastosowanie językowej wykładni tych pojęć. Zgodnie z definicją zawartą w "Słowniku wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych" autorstwa Władysława Kopalińskiego, Wiedza Powszechna, Warszawa, wydanie XXI , parametrami są wielkości liczbowe wyznaczające stan układu fizycznego albo charakterystyczne wielkości różnych urządzeń albo procesów. Pozwala to na stwierdzenie, że parametrem użytkowym i technicznym będą wszelkie wielkości (wyrażone w jednostkach miary, wagi, nachylenia itd.) elementów użytkowych ( np. balkonu, dachu, ściany) i technicznych (np. ciężaru konstrukcji, odporności ppoż.), które występują w przypadku danego obiektu budowlanego. A zatem przebudowa zaliczana do robót budowlanych, w znaczeniu definicji zawartej w prawie budowlanym, obejmuje wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym prac prowadzących wyłącznie do zmian w ramach dotychczasowego układu funkcjonalnego obiektu( np. może dotyczyć elementów konstrukcyjnych). W niniejszej sprawie wykonane prace budowlane nie wykazują cech przebudowy, gdyż w wyniku wykonania wymienionych wyżej prac nie doszło do zmiany parametrów użytkowych dachu i komina, ani tym bardziej do zmiany ich parametrów technicznych. Zmianie nie uległa także geometria dachu, co można dodatkowo stwierdzić chociażby poprzez porównanie przedmiotowego dachu z dachami w segmentach sąsiednich nieruchomości (wizualnie obrazują ten stan załączone do akt wydruki komputerowe zdjęć obiektu). Sąd podziela zatem pogląd organów orzekających w sprawie, że znikoma różnica jaka wystąpiła przy ułożeniu dachu w związku z zastosowaniem nowych materiałów (od 0 cm do 10 cm.) oraz brak naruszenia konstrukcji dachu na skutek zamontowania niewielkiego okienka połaciowego (bez naruszenia konstrukcji dachu) nie mogą wpłynąć na zmianę kwalifikacji wykonanych robót. W dalszym ciągu mamy bowiem do czynienia z remontem wykonanym zgodnie ze zgłoszeniem. Remont polega na wykonaniu robót niezbędnych do utrzymania obiektu w odpowiednim stanie technicznym, by nie uległ on pogorszeniu z powodu wieloletniej eksploatacji. Nie potwierdziły się także w trakcie przeprowadzenia postępowania dowodowo-wyjaśniającego przypuszczenia skarżącego, co do, jak to określił "zawalenia" się komina. Organy prawidłowo ustaliły zatem, opierając się na zeznaniach wszystkich świadków oraz wyjaśnieniach stron, że inwestorzy nie wykonali nowego komina, lecz przeprowadzili jego remont. Ewentualne szkody zaistniałe w mieszkaniu skarżącego, które A.N. zgłaszał w trakcie postępowania, na skutek pojawienia się sadzy i gruzu budowlanego w trakcie prowadzenia prac remontowych nie stanowią takiej okoliczności, która miałaby znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy o charakterze administracyjnoprawnym. Roszczenia związane z zaistnieniem szkody mają charakter roszczeń cywilnoprawnych, które rozstrzyga sąd powszechny. Zgodnie z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zwanej k.p.a. organy administracyjne załatwiają sprawy przez wydanie decyzji, w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych (art. 1 § 1 k.p.a.),co oznacza, że ta forma działania organów musi wynikać z określonej normy prawa materialnego . Celem więc postępowania administracyjnego jest załatwienie sprawy przez wydanie decyzji rozstrzygającej ją, co do istoty, czyli wydania orzeczenia, co do tych interesów prawnych lub obowiązków, które legitymowały określone osoby i podmioty prawa do udziału w postępowaniu jako strony (art. 104 k.p.a.). Natomiast, gdy postępowanie administracyjne z jakichkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania (art. 105 § 1 k.p.a.). Umorzenie postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości zamyka więc drogę do konkretyzacji praw lub obowiązków i kończy bieg postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania, o której stanowi art. 105 § 1 k.p.a. zachodzi jedynie w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej ingerencji organu administracyjnego. Wówczas to jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne, pozytywne czy też negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por wyrok NSA z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. Akt I OSK 967/05; LEX 201507). Bezprzedmiotowe może być zatem postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpoznania sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy, a także w sytuacji, gdy stosunek, którego ustalenie jest przedmiotem wszczętej sprawy administracyjnej nie jest stosunkiem administracyjnoprawnym. Przesłanka umorzenia postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania, ale może ona powstać także w czasie trwania postępowania, a więc w sprawie już zawisłej przed organem administracji. W niniejszej sprawie przesłanka bezprzedmiotowości istniała jeszcze przed wszczęciem postępowania, jedynie stwierdzenie wystąpienia tej okoliczności nastąpiło w trakcie przeprowadzonego postępowania administracyjnego. W świetle ustalonego stanu faktycznego brak jest zatem podstaw do wydania jakiejkolwiek decyzji merytorycznej, inaczej mówiąc brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. Organ nadzoru budowlanego, w okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy, nie ma żadnych podstaw do nałożenia jakiegokolwiek obowiązku na inwestorów, ani tym bardziej nie ma podstaw do pozbawienia ich jakichkolwiek przysługujących praw. Dodać przy tym należy, że w § 1 art. 105 k.p.a. ustawodawca określił tzw. bezwarunkową bezprzedmiotowość postępowania, zaistnienie której obliguje organ do umorzenia postępowania. Powyższe oznacza, iż organy obu instancji, w sposób poprawny dokonały oceny ustalonego stanu faktycznego i prawnego sprawy, stwierdzając, że jedynym wyjściem do zakończenia toczącego się postępowania jest jego umorzenie z braku przesłanek do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. O przyznaniu wynagrodzenia z tytułu kosztów udzielonej pomocy prawnej przyznanej skarżącemu z urzędu, Sąd orzekł na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz.U. Nr 163m poz. 1348 ze zm.).